Karta trenera

Alonso zbudował drużynę, która wygrała Bundesligę bez porażki, a dwa sezony później odszedł z Realu Madryt po 19 kolejkach, choć dane meczowe tej drużyny wyglądały jak w Leverkusen. Metoda jest bardzo dobra i bardzo wrażliwa na warunki: na kadrę, która ją przyjmie, i na zawodników, którzy uznają, że zyskują.

Arteta przez siedem sezonów w jednym klubie trzymał ten sam fundament: posiadanie, celne podania, mało długich podań i wybić. Na nim dobudował pole karne, stałe fragmenty i obronę — od 61 punktów w 2020/21 do najwięcej w lidze w 2025/26. Kopiując ten model, kopiuje się kolejność budowy, która wymagała czasu.

De Zerbi przenosi profil — posiadanie, krótkie podania, mało wybić — z klubu do klubu i z ligi do ligi. Wynik idzie za kadrą: od 43 punktów w pierwszym sezonie Sassuolo do 65 w Marsylii. Kopiując ten model, kopiuje się styl, nie wynik.

Luis Enrique w każdym kontekście w danych ma najwyższe w lidze posiadanie, celne podania i kontakty w polu karnym rywala. To wzorzec gry pozycyjnej wykonanej w pełni — ale zawsze z kadrą z czołówki. Kopiując ten model, warto wiedzieć, że w słabszej drużynie nie był w danych sprawdzony.

Fàbregas grał tym samym modelem z piłką w obu sezonach Serie A; wynik wzrósł z 49 do 71 punktów dopiero wtedy, gdy doszła obrona — najwięcej czystych kont w lidze. Kto kopiuje ten model, kopiuje go z jednego klubu: testu w innym kontekście jeszcze nie ma.

Farioli w trzech ligach i trzech klubach powtórzył jedno: najwięcej czystych kont w lidze, mało wybić, mało interwencji bramkarza. Wynik rósł z kadrą — 55, 78, 88 punktów. Kopiując ten model, kopiuje się obronę przez strukturę; nie jest sprawdzony w drużynie z dolnej połowy tabeli.

Frederiksen przejął Lecha, który miał najwięcej piłki w lidze i był piąty, i zdobył z nim dwa mistrzostwa z rzędu (70 i 60 punktów) — grą krótką, z akcją kończoną w polu karnym i najwięcej golami w lidze w obu sezonach.

Gašparík w pierwszym sezonie w Górniku oddał część posiadania, a dał drużynie więcej pola karnego rywala, najmniej fauli i najmniej goli straconych w lidze: 56 punktów, drugi wynik ligi ex aequo. Początek 2026/27 — pierwsze miejsce po 9 kolejkach.

Górak wprowadził GKS Katowice do Ekstraklasy i grał trzema stoperami w każdym sezonie — 49 punktów jako beniaminek, 50 i piąte miejsce w drugim sezonie; pressing wysoko i stałe fragmenty w czołówce ligi, długa piłka z adresem, mało piłki i mało przechwytów.

Guardiola przez dziesięć sezonów w City trzymał ten sam fundament: piłka, krótkie wyprowadzenie, pole karne rywala i odbiór zaraz po stracie — sześć tytułów, 100 punktów w 2017/18. Kopiując ten model, kopiuje się parę: posiadanie i odbiór. W 2024/25, gdy odbiór słabł, posiadanie zostało, a punktów było 71.

Klopp przez osiem sezonów w Liverpoolu trzymał ten sam fundament: odbiór wysoko, piłka do przodu szybko, boczni obrońcy tworzący okazje — mistrzostwo z 99 punktami w 2019/20. Kopiując ten model, kopiuje się parę: pressing i obronę za nim. W 2022/23, gdy obrona za pressingiem słabła, odbiór wysoko został, a punktów było 67.

Kompany zdobył 101 punktów w Championship i 24 w Premier League tym samym modelem, w odstępie dwunastu miesięcy. To nie jest historia o trenerze, który się nauczył — to historia o modelu, który ma wyraźny próg jakości kadry. Kto go kopiuje, kopiuje razem z nim ten próg i powinien wiedzieć, gdzie leży.

Metoda Lijndersa jest przenośna, a wynik Liverpoolu nie. Kopiuj regułę straty, kontrpressing bez fauli i rondo z przejściem. Nie kopiuj skrajnej skali modelu, jeśli twoi obrońcy nie są szybsi od napastników rywala.

Misiura gra bez piłki i długim podaniem — w Wiśle trójką stoperów, w Motorze czwórką obrońców. Z beniaminkiem Wisłą: 46 punktów, ósme miejsce i najmniej goli straconych w lidze, ex aequo.

Mourinho w dziesięciu kontekstach w czterech ligach nie ma jednego kształtu gry: posiadanie, wybicia i stałe fragmenty zmieniają się z klubem. Stałe są dwie rzeczy — duże okazje i czyste konta w górnej trzeciej ligi. Kopiując ten model, kopiuje się sposób dopasowania do kadry, nie stały profil.

Myśliwiec dwa razy przejął drużynę w trakcie sezonu i za każdym razem grał piłką: czwórka obrońców, posiadanie w górnej połowie ligi, mało fauli. W Piaście — 34 punktów w 23 meczach, czwarty wynik ligi w tym oknie.

Ojrzyński oddaje rywalowi piłkę w każdym klubie — najmniej posiadania w lidze — i gra długim podaniem. W pierwszym pełnym sezonie w Zagłębiu: 48 punktów, siódme miejsce i najmniej goli straconych w lidze, ex aequo.

Papszun zbudował Raków od drugiej ligi do mistrzostwa (75 punktów w 2022/23) na ramie z trzema stoperami i obronie daleko od bramki. Po roku przerwy obrona wróciła od razu, a w Legii — w szesnastu meczach — z przedostatniego wyniku jesieni zrobił drugi wiosną.

Siemieniec przejął Jagiellonię w walce o utrzymanie, a rok później zdobył z nią mistrzostwo (63 punktów) — z piłką, wyprowadzeniem po ziemi i atakiem przez pole karne. Model trzyma się trzy sezony; przy grze co trzy dni słabną wynik i stałe fragmenty, nie posiadanie.

Stolarski wprowadził Motor do Ekstraklasy i od pierwszego meczu grał krótko — siódme miejsce jako beniaminek (49 punktów), dwunaste w drugim sezonie (43); gra krótka w obu, obrona przed polem karnym słaba w obu.

Tudor w danych to przede wszystkim jeden pełny sezon — Marsylia 2022/23: 73 punkty, najwięcej odzysków w tercji ataku i goli ze stałych fragmentów w lidze. Stałe są faule i pressing; reszta zmienia się z klubem, a krótkie okna nie pozwalają ocenić więcej.

Tułacz wprowadził Puszczę do Ekstraklasy i utrzymał ją grą bez piłki — 12. miejsce jako beniaminek (40 punktów), ostatnie w drugim sezonie (28); najmniej posiadania i najwięcej gry długiej w lidze w obu.

Vuković przejmuje drużyny w trakcie sezonu i zaczyna od obrony: od Piasta do Widzewa gole stracone w czołowej trójce ligi od najmniejszej liczby i mało obron bramkarza. Gole daje stały fragment — w pełnych sezonach Piasta drugi w lidze udział goli ze stałych fragmentów.