Struktura i ustawienie

3-4-2-1 w Leverkusen, 4-2-3-1 w Realu Madryt.

Najczęstsze ustawienie wyjściowe zmieniało się. Na początku 4-2-3-1: pierwsze pół roku (od 26 grudnia 2019) 12 z 20 meczów, 2020/21 26 z 38, 2021/22 31 z 38. Potem 4-3-3: 2022/23 24 z 38, 2023/24 we wszystkich 38 meczach, 2024/25 30 z 38. W 2025/26 znów częściej 4-2-3-1 (22 z 38). Trójka stoperów prawie tylko na starcie: 6 meczów w pierwszym oknie i 12 w 2020/21, potem jeden mecz w 2024/25. Przy piłce drużyna przechodzi do 3-2-5 — jeden boczny obrońca schodzi do środka obok defensywnego pomocnika — ale składy wyjściowe tego nie pokazują.

Bez piłki 4-2-3-1 albo 4-3-3 w bloku średnim: czwórka obrony, dwóch pomocników przed nią, linia czterech-pięciu z przodu, która pressuje dopiero po sygnale (podanie do bocznego stopera, do bocznego obrońcy, złe przyjęcie).

Bez piłki 4-3-3. Ustawienie to punkt wyjścia — Luis Enrique opisuje drużynę jako dwie piątki: pięciu za piłką, pięciu przed nią. Kto jest w której piątce, zależy od fazy akcji, nie od numeru na koszulce.

Bez piłki 4-2-3-1: czwórka obrony, dwóch defensywnych pomocników, „dziesiątka”, dwóch skrzydłowych i napastnik.

Bez piłki ustawienie zmienia się pod rywala — 4-2-3-1, 4-3-3 albo trójka stoperów. Stałe jest krycie indywidualne z sygnałem — podaniem do bocznego stopera rywala — ale bez dużej liczby fauli: w każdym sezonie faule na mecz w środku albo w dolnej połowie ligi.

Ustawienie wyjściowe ze składów meczowych: czwórka obrońców w każdym meczu obu sezonów. 2024/25 — 4-4-1-1 w 17 meczach, 4-2-3-1 w 12; 2025/26 — 4-4-2 w 19, 4-2-3-1 w 8. Dwóch środkowych pomocników, dwóch skrzydłowych i dwóch zawodników z przodu — w 2025/26 częściej dwóch napastników.

Ustawienie wyjściowe ze składów: 4-3-3 w 24 z 34 meczów 2025/26 i w 8 z 9 na początku 2026/27; czwórka obrońców w 33 z 34. Rok wcześniej Górnik grał najczęściej 4-4-2 (22 meczów).

Ustawienie wyjściowe ze składów meczowych: trzech stoperów w 33 z 34 meczów 2024/25 (3-4-3 w 20, 3-4-2-1 w 13, raz 4-2-3-1) i we wszystkich 34 meczach 2025/26 (3-4-3 w 23, 3-4-2-1 w 11). Na początku 2026/27 — tak samo, 8 z 8. Trzech stoperów, dwóch wahadłowych, dwóch środkowych pomocników, dwóch ofensywnych za napastnikiem.

Najczęstsze ustawienie wyjściowe: 2016/17 4-1-4-1 (16 z 38 meczów), od 2017/18 do 2021/22 4-3-3 (od 23 do 36 meczów w sezonie). W 2022/23 obok 4-3-3 (17) trójka stoperów w 3-2-4-1 (13), w 2023/24 i 2024/25 4-2-3-1 i 3-2-4-1 na zmianę (17 i 15, 15 i 11). W 2025/26 4-1-4-1 (16) i ani razu trzech stoperów w składzie wyjściowym. Przy piłce drużyna i tak przechodzi do 3-2-5 albo 3-2-4-1 — boczny obrońca albo stoper wchodzi do środka obok defensywnego pomocnika.

Najczęstsze ustawienie wyjściowe w każdym z ośmiu sezonów: 4-3-3 — od 27 meczów w 2018/19 (wtedy też 4-2-3-1 w 11) do 38 z 38 w 2021/22 i 2023/24. Trzech stoperów w składzie wyjściowym raz w ośmiu sezonach. Przy piłce boczni obrońcy idą wysoko i szeroko, trzech środkowych pomocników asekuruje, trzech z przodu ustawia się wąsko.

Czwórka obrony, „szóstka” i „ósemka”, „dziesiątka” w półkorytarzu, dwóch skrzydłowych i napastnik.

Liverpool Kloppa: 4-3-3.

Ustawienie wyjściowe ze składów: w Wiśle 2025/26 trójka stoperów w 33 z 34 meczów — 3-5-2 w 21, 5-3-2 w 8. W Motorze 2026/27 czwórka obrońców w każdym z 9 meczów: 4-1-4-1 w 6, 4-3-3 w 2.

Najczęstsze pojedyncze ustawienie wyjściowe to 4-2-3-1 — w siedmiu z dziesięciu okresów: Manchester United 2016/17 i 2017/18, Tottenham w obu sezonach, Roma 2021/22 (tylko 14 z 38), Fenerbahçe i Benfica (29 z 30 meczów). Wyjątki: Manchester United jesienią 2018 grał najczęściej 4-3-3 (9 z 17 meczów), a Roma przeszła na trójkę stoperów — w 2021/22 różne warianty z trzema stoperami łącznie w 24 z 38 meczów, w 2022/23 3-4-2-1 w 30 z 38, jesienią 2023 3-5-2 w 15 z 20. W Fenerbahçe trójka stoperów w 13 z 36 meczów. Bez piłki z 4-2-3-1 robi się blok czterech obrońców i czterech pomocników.

Ustawienie wyjściowe ze składów jego meczów: w Widzewie 4-3-3 — 24 z 27 meczów w 2023/24 i 17 z 23 w 2024/25; w Piaście 4-4-2 (10) i 4-2-3-1 (8) z 23. Czwórka obrońców w każdym meczu.

Ustawienie wyjściowe ze składów: w Zagłębiu 2025/26 4-2-3-1 w 18 z 34 meczów, 5-4-1 w 9 — piątka z tyłu w 5 z 9 przypadków między grudniem a marcem. W Zagłębiu 2024/25 4-2-3-1 w 7 z 9; w Koronie ustawienie zmieniane — czwórka obrońców w 10 z 15 meczów.

Ustawienie wyjściowe ze składów meczowych: trzech środkowych obrońców w każdym kontekście. Raków 2022/23 — 3-4-2-1 w 20 meczach, 3-4-3 w 12; 2024/25 — 20 i 14; jesień 2025 — 3-4-2-1 w 13 z 18, raz czwórka obrońców. Legia wiosną 2026: 3-4-3 w 9 z 16 meczów, 3-5-2 w 4.

Ustawienie wyjściowe ze składów meczowych. W ośmiu kolejkach 2022/23 trójka stoperów: 3-5-2 i 5-3-2 (po 3 razy), 3-4-1-2 (2). Od pierwszego pełnego sezonu czwórka obrońców i 4-2-3-1: 30 z 34 meczów w 2023/24, 21 w 2024/25 (obok 4-1-4-1 w 7), 23 w 2025/26 (obok 4-3-3 w 7). W trzech pełnych sezonach ani razu trzech stoperów w składzie wyjściowym.

Ustawienie wyjściowe ze składów meczowych: czwórka obrońców w każdym meczu obu sezonów. 2024/25 — 4-1-4-1 w 13 meczach, 4-3-3 w 12; 2025/26 — 4-1-4-1 w 17, 4-3-3 w 15. Jeden defensywny pomocnik, dwóch ofensywnych przed nim, dwóch skrzydłowych i jeden napastnik.

Bez piłki 3-4-2-1: trzech stoperów, dwóch wahadłowych, dwóch pomocników w środku, dwóch ofensywnych pomocników za napastnikiem. Pressing indywidualny — każdy ma przypisanego rywala, a sygnałem do startu całej drużyny jest podanie do stopera albo bramkarza rywala.

Ustawienie wyjściowe ze składów meczowych: 4-2-3-1 w 33 meczach z 34 w 2023/24 i w 30 w 2024/25. Czwórka obrońców, dwóch defensywnych pomocników, trzech za napastnikiem.

Ustawienie wyjściowe ze składów: 4-2-3-1 w Legii (14 z 18 meczów), w Piaście 2022/23 (18 z 20), 2023/24 (32 z 34) i 2024/25 (26 z 34, 4-4-2 w 4). W Widzewie inaczej: 4-3-3 w 5 z 11 meczów, 4-1-4-1 w 3, trójka obrońców w pozostałych 3.

Trójka z tyłu z bramkarzem, dwójka w środku, pięciu z przodu. Numer ustawienia jest najmniej istotny — ta struktura w posiadaniu wraca w obu klubach.

Posiadanie wysokie, ale ani razu najwyższe w lidze — między 4. a 7. miejscem w każdym okresie: ARS 19/20 okno 52,3% (6/20), ARS 20/21 53,7% (7/20), ARS 21/22 53,0% (5/20), ARS 22/23 59,7% (4/20), ARS 23/24 58,4% (6/20), ARS 24/25 57,0% (4/20), ARS 25/26 56,2% (4/20). Celne podania na mecz w tym samym przedziale. Od 2022/23 drużyna była w tabeli wyżej niż w posiadaniu — trzy razy druga, w 2025/26 pierwsza (punkty na mecz) przy posiadaniu 56,2% (4/20).

Przy piłce stoperzy rozchodzą się szeroko, bramkarz gra między nimi albo za nimi, jeden z pomocników schodzi do strefy między stoperami. Boczni obrońcy na zmianę wysoko i do środka, z przodu czterech-pięciu zawodników w różnych korytarzach.

Przy piłce 2-3-5: z tyłu dwóch stoperów, pivot i dwóch bocznych obrońców, z przodu dwóch skrzydłowych, napastnik i dwóch pomocników wbiegających za linię obrony. W PSG boczni obrońcy wchodzą do środka obok pivota, skrzydłowi zostają szeroko. Dla Barcelony 2016/17 liczby pokazują ten sam profil drużyny, ale nie mówią nic o tym, gdzie stali boczni obrońcy.

3-2-5: boczny obrońca z jednej strony wchodzi do środka albo wysoko na linię, jeden z pomocników schodzi między obrońców. Trzech przy piłce, dwóch w środku, pięciu w ostatniej linii zajmuje pięć korytarzy.

Przy piłce 2-3-2 w budowaniu: dwóch stoperów na tej samej wysokości, przed nimi pivot i dwóch bocznych obrońców, dalej dwóch pomocników za pierwszą linią pressingu rywala. Razem z napastnikiem i dwoma skrzydłowymi tworzą piątkę z przodu — 2-3-5.

Posiadanie: LEC 24/25 58,8% (1/18), LEC 25/26 57,6% (2/18) — w czołowej dwójce ligi. Celne podania na mecz: LEC 24/25 424 (2/18), LEC 25/26 410 (1/18).

Posiadanie: GÓR 25/26 51,6% (7/18), GÓR 26/27 okno 48,2% (12/18) — w środku albo w dolnej połowie ligi. Celne podania na mecz: GÓR 25/26 353 (5/18), GÓR 26/27 okno 328 (11/18).

Posiadanie: GKS 24/25 48,7% (9/18), GKS 25/26 46,3% (14/18) — w środku ligi, potem w dolnej połowie. Celne podania na mecz: GKS 24/25 322 (11/18), GKS 25/26 276 (15/18). W ośmiu kolejkach 2026/27 więcej: 51,0% (7/18).

Posiadanie najwyższe w lidze w każdym sezonie — od 60,5% (1/20) w 2025/26 do 71,8% (1/20) w 2017/18. Celne podania na mecz też pierwsze w lidze w każdym sezonie: od 511 (1/20) w 2016/17 do 662 (1/20) w 2017/18. Po 2023/24 (625 (1/20)) obie liczby spadły: 544 (1/20) i 520 (1/20).

Posiadanie od 60,8% (4/20) w 2017/18 do 63,3% (2/20) w 2019/20 — drugie, trzecie albo czwarte w lidze, nigdy pierwsze. Celne podania na mecz od 483 (2/20) w 2016/17 do 548 (3/20) w 2020/21.

Bramkarz wchodzi między stoperów jako czwarty budujący. Boczni obrońcy rozchodzą się szeroko albo jeden wchodzi do środka. „Szóstka” schodzi do linii i tworzy przewagę nad dwójką napastników rywala.

Środkowi pomocnicy grają krótko, a szerokość i rozegranie przechodzą na bocznych obrońców. Od 2023 r. prawy obrońca wchodzi do drugiej linii jako dodatkowy pomocnik.

Posiadanie: WIS 25/26 43,0% (17/18), MOT 26/27 okno 46,2% (16/18) — w obu klubach w dolnej trójce ligi. Celne podania na mecz: WIS 25/26 278 (13/18), MOT 26/27 okno 319 (13/18).

Piłka nie jest celem. Posiadanie ani razu nie było najwyższe w lidze — najwyżej 57,0% (3/18) w Benfice. W sześciu z dziesięciu okresów drużyna stała w tabeli (punkty na mecz) wyżej niż w posiadaniu: Manchester United 2017/18 był drugi w tabeli przy 54,8% (6/20), Roma 2022/23 szósta przy 48,3% (12/20). Przy piłce dwóch defensywnych pomocników zostaje przed stoperami, ofensywny pomocnik gra za napastnikiem.

Posiadanie: WID 23/24 okno 52,7% (6/18), WID 24/25 okno 48,8% (9/18), PIA 25/26 okno 54,0% (4/18) — w górnej połowie ligi w każdym oknie. Celne podania na mecz: WID 23/24 okno 370 (5/18), WID 24/25 okno 335 (7/18), PIA 25/26 okno 339 (6/18).

Posiadanie: KOR 22/23 okno 39,2% (18/18), ZAG 24/25 okno 40,8% (18/18), ZAG 25/26 39,8% (18/18) — najmniej w lidze w każdym kontekście. Celne podania na mecz: KOR 22/23 okno 182 (18/18), ZAG 24/25 okno 226 (18/18), ZAG 25/26 203 (18/18) — też najmniej.

Posiadanie w Rakowie w górnej części ligi, ale nie na jej szczycie: RAK 22/23 53,3% (6/18), RAK 24/25 52,2% (6/18), RAK 25/26 jesień 54,4% (5/18). W Legii 48,4% (12/18) — dolna połowa. Celne podania na mecz: RAK 22/23 350 (6/18), RAK 24/25 333 (7/18), RAK 25/26 jesień 365 (5/18), LEG 25/26 wiosna 301 (11/18).

Posiadanie w czołowej czwórce ligi w każdym pełnym sezonie: JAG 23/24 57,5% (2/18), JAG 24/25 54,3% (4/18), JAG 25/26 58,1% (1/18). Celne podania na mecz: JAG 23/24 425 (1/18), JAG 24/25 376 (3/18), JAG 25/26 399 (2/18) — najwięcej w lidze w 2023/24. W ośmiu kolejkach 2022/23, przed zmianą ustawienia: posiadanie 46,8% (14/18).

Posiadanie: MOT 24/25 47,7% (14/18), MOT 25/26 51,4% (8/18) — z dolnej połowy ligi do środka. Celne podania na mecz: MOT 24/25 324 (10/18), MOT 25/26 321 (9/18).

Przy piłce trzech stoperów w pierwszej linii i dwóch pomocników przed nimi. Wahadłowi wysoko i szeroko, z przodu pięciu: dwaj wahadłowi, dwie „dziesiątki” i napastnik.

Posiadanie: PUS 23/24 38,3% (18/18), PUS 24/25 39,9% (18/18) — najniższe w lidze w obu sezonach. Celne podania na mecz: PUS 23/24 191 (18/18), PUS 24/25 205 (18/18) — najmniej w lidze.

Posiadanie: LEG 21/22 okno 53,1% (4/18), PIA 22/23 okno 46,0% (13/18), PIA 23/24 50,0% (8–9/18), PIA 24/25 48,5% (11/18), WID 25/26 okno 46,6% (14/18) — od czwartego miejsca w Legii do dolnej połowy ligi w Widzewie. Celne podania na mecz: PIA 22/23 okno 292 (13/18), PIA 23/24 332 (10/18), PIA 24/25 330 (9/18), WID 25/26 okno 255 (15/18).

Tylko dwaj wahadłowi. Dzięki temu dwie „dziesiątki” grają w półkorytarzach, a nie na skrzydłach. Wahadłowi wchodzą w pole karne zamiast dośrodkowywać — w sezonie 2023/24 celnych dośrodkowań drużyna miała przeciętnie.

Szerokość dają skrzydłowi, nie dośrodkowania. Celne dośrodkowania na mecz od 2,6 (20/20) w pierwszym oknie do 4,8 (4–5/20) w 2024/25 — nigdy w czołowej trójce ligi. Bukayo Saka na prawym skrzydle: 21 (3/331) stworzonych dużych okazji w 2024/25. W pojedynkach jeden na jeden: Gabriel Martinelli 2,2 (13–19/289) udanych dryblingów na 90 minut w 2021/22, Ethan Nwaneri 3,7 (2/303) w 2024/25.

Szerokość dają skrzydłowi, ale sposób wejścia w pole karne zmienia się z klubem. Celne dośrodkowania w Sassuolo na samym dole ligi — 3,6 (18/20), 2,6 (20/20), 3,0 (20/20) na mecz — w Brighton 2023/24 4,8 (4/20), w Marsylii 2024/25 4,6 (6/18). Struktura ta sama, zawodnicy na skrzydłach inni.

Szerokość dają skrzydłowi, a skrzydłowy ma wygrywać pojedynki. W każdym sezonie najlepszy dryblujący drużyny był w czołowej czwórce ligi w udanych dryblingach na 90 minut: Neymar 5,7 (1/293), Ousmane Dembélé 3,9 (2/282), Désiré Doué 3,0 (1/269), Khvicha Kvaratskhelia 2,7 (2–4/263). Dośrodkowania nie są stałą cechą: Barcelona 3,9 (9–10/20), PSG 3,2 (18/18), 4,7 (2–5/18), 4,0 (10–11/18) celnych na mecz.

Skrzydłowi i wysoko ustawiony boczny obrońca. Celnych dośrodkowań w 2024/25 w dolnej trzeciej ligi, w 2025/26 w środku — piłka wchodzi w pole karne głównie podaniem po ziemi.

Szerokość daje boczny obrońca razem ze skrzydłowym — w tym samym kanale, na różnych wysokościach. Celne dośrodkowania na mecz: Nicea 4,3 (5/18), Ajax 3,6 (15/18), Porto 4,2 (6–7/18). Prawi obrońcy byli dostawcami: Anton Gaaei w Ajaksie 12 (7–11/294) stworzonych dużych okazji — najwięcej w zespole — Alberto Costa w Porto 8 (3–7/228) asyst.

Szerokość dają skrzydłowi, boczni obrońcy wchodzą wyżej za nimi. W 2024/25 najwięcej asyst w zespole miał prawy obrońca Joel Pereira (7 (5–12/227), piąty w lidze); skrzydłowy Ali Gholizadeh — siódmy w lidze w udanych dryblingach (2,2 (7–8/257)).

Szerokość dają boczny obrońca i skrzydłowy, ale okazje nie biorą się z dośrodkowań: celne dośrodkowania GÓR 25/26 4,3 (16/18), GÓR 26/27 okno 4,1 (17/18) — w dolnej części ligi. Najwięcej podań kończonych strzałem w zespole ma lewy obrońca Erik Janža (58 (5/445)).

Szerokość dają wahadłowi — skrzydłowych przy linii nie ma. W 2024/25 celne dośrodkowania w czołowej piątce ligi (5,2 (4–5/18)), w 2025/26 w dolnej połowie (4,5 (14–15/18)); na początku 2026/27 najwięcej w lidze (7,2 (1/18)).

Szerokość dają skrzydłowi przy linii bocznej, ale dośrodkowań nie ma dużo: celne dośrodkowania na mecz od 3,1 (18/20) w 2020/21 do 5,4 (2/20) w 2019/20. Najczęściej jeden na jeden: Jérémy Doku najwięcej udanych dryblingów na 90 minut w lidze w 2023/24 (4,9 (1/307)) i 2024/25 (6,4 (1/303)), drugi w 2025/26 (4,2 (2/321)). Duże okazje tworzy pomocnik w półpasie, nie skrzydłowy: Kevin De Bruyne 24 (1/276) w 2016/17, 33 (1/302) w 2019/20, 31 (2/307) w 2022/23.

Szerokość dają boczni obrońcy, nie skrzydłowi. Trent Alexander-Arnold i Andrew Robertson w czołowej piątce ligi w asystach w 2018/19 (12 (3–4/262) i 11 (5/262)), 2019/20 (13 (2/262) i 12 (3/262)) i 2021/22 (12 (2/278) i 10 (3–6/278)). Celne dośrodkowania na mecz najwięcej w lidze w 2021/22 (5,8 (1/20)) i 2023/24 (6,0 (1/20)).

Dwaj skrzydłowi trzymają szerokość do końca akcji; skrzydłowy z przeciwnej strony zamyka daleki słupek. Celnych dośrodkowań Bayern miał mało — piłka wchodzi w pole karne podaniem po ziemi.

Boczni obrońcy — oni dają szerokość i dośrodkowania. Liverpool w sezonach 2021/22 i 2023/24 miał najwięcej celnych dośrodkowań w lidze.

W Wiśle szerokość dają wahadłowi — w środku trzech stoperów i trzech pomocników, z przodu dwóch napastników. Celne dośrodkowania WIS 25/26 4,8 (9–10/18), MOT 26/27 okno 4,9 (10/18) — środek ligi w obu klubach.

Szerokość zależy od kadry. Celne dośrodkowania na mecz: Fenerbahçe 7,1 (1/19), Benfica 5,2 (2/18), Manchester United 2016/17 5,3 (4/20) — ale Tottenham 2,8 (19–20/20) i 2,9 (18/20). Gdy w kadrze jest skrzydłowy do pojedynków, dostaje skrzydło: Allan Saint-Maximin 3,9 (2/299), Dodi Lukébakio 3,3 (3/270) udanych dryblingów na 90 minut (Benfica: cały sezon). W Romie z trójką stoperów szerokość dawali wahadłowi — Rick Karsdorp 10 (15–16/320) stworzonych dużych okazji.

Szerokość zależy od ustawienia: w 4-3-3 Widzewa skrzydłowi i boczni obrońcy, w 4-4-2 Piasta boczni pomocnicy. Celne dośrodkowania WID 23/24 okno 4,8 (9/18), WID 24/25 okno 4,1 (15/18), PIA 25/26 okno 6,2 (1/18) — w Piaście najwięcej w lidze.

Bez piłki drużyna jest wąska — dwie linie blisko siebie przed polem karnym. Szerokość daje dopiero atak: celne dośrodkowania KOR 22/23 okno 4,7 (8/18), ZAG 24/25 okno 3,9 (14/18), ZAG 25/26 4,8 (9–10/18) — w środku albo w dolnej połowie ligi.

Szerokość dają wahadłowi — skrzydłowych w ustawieniu nie ma. Celne dośrodkowania w górnej połowie ligi w każdym kontekście (RAK 22/23 4,5 (9–10/18), RAK 24/25 5,2 (4–5/18), RAK 25/26 jesień 5,8 (2/18), LEG 25/26 wiosna 6,2 (4/18)). W 2024/25 prawy wahadłowy Jean Carlos wyszedł w składzie 32 razy na 34 i był w czołówce ligi w podaniach kończonych strzałem (40 (30–31/442)).

Szerokość i ostatnie podanie dają boczni obrońcy i skrzydłowi. W 2023/24 lewy obrońca Bartłomiej Wdowik miał najwięcej podań kończonych strzałem w zespole (64 (4–5/423)) i najwyższą notę meczową w lidze (7,66 (1/262)); prawy skrzydłowy Dominik Marczuk najwięcej asyst w lidze (10 (1–3/229)). W 2025/26 znów Wdowik pierwszy w zespole w podaniach kończonych strzałem (54 (9–10/445)).

Szerokość dają skrzydłowi; boczni obrońcy grają niżej, bliżej stoperów. Celne dośrodkowania w dolnej części ligi w obu sezonach — szerokość służy do rozciągnięcia rywala, nie do dośrodkowań.

Szerokość daje wahadłowy, nie skrzydłowy. Celne dośrodkowania na mecz: Verona 2021/22 3,7 (12/20), Marsylia 2022/23 4,8 (4/20); w krótkim oknie Juventusu jesienią 2025 (8 kolejek, pomiar cząstkowy) 5,5 (2/20). W Marsylii prawy wahadłowy Jonathan Clauss miał 9 (5–7/262) asyst w sezonie.

Szerokość nie jest celem — piłka idzie do przodu najkrótszą drogą, często długim podaniem. Celne dośrodkowania PUS 23/24 5,2 (4/18), PUS 24/25 4,6 (10/18) — w 2023/24 w czołówce ligi: dośrodkowanie to drugi, obok stałego fragmentu, sposób wejścia w pole karne.

Szerokość daje boczny obrońca, a skrzydłowi schodzą do środka. W Piaście 2023/24 najwięcej podań kluczowych w zespole miał prawy obrońca Arkadiusz Pyrka (58 (6/423)) — w wyjściowym składzie w 32 meczach. Celne dośrodkowania: PIA 22/23 okno 4,5 (7/18), PIA 23/24 5,0 (6/18), PIA 24/25 4,5 (11–12/18), WID 25/26 okno 5,0 (12/18).

Pięciu: napastnik, dwie „dziesiątki” i dwaj wahadłowi. Na słupkach w polu karnym jest tylko wbiegający wahadłowy z przeciwnej strony — Grimaldo i Frimpong, formalnie obrońcy, zdobyli w sezonie 2023/24 razem 19 goli w lidze.

Gole rozłożone na kilku zawodników. Najlepszy strzelec drużyny: 2019/20 Pierre-Emerick Aubameyang 22 (2–3/262), 2020/21 Alexandre Lacazette 13 (9–10/270), 2021/22 Bukayo Saka 11 (14–19/281), 2022/23 Gabriel Martinelli i Martin Ødegaard po 15 (7–9/271), 2023/24 Saka 16 (9–11/298), 2024/25 Kai Havertz 9 (26–33/271), 2025/26 Viktor Gyökeres 14 (7–8/280) goli. W czołowej ósemce ligi tylko trzy razy (w 2022/23 ex aequo 7.–9.). W 2022/23 za dwójką najlepszych był Saka z 14 (10–11/271) golami. Od 2021/22 do 2023/24 najlepszym strzelcem był skrzydłowy albo ofensywny pomocnik, nie napastnik. Gole na mecz od 1,4 (9–10/20) w 2020/21 do 2,4 (2/20) w 2023/24 (sezon 2019/20: lista zawodników z całego sezonu, także sprzed Artety).

Czterech-pięciu w ostatniej linii, z „dziesiątką” między liniami rywala. Kontakty w polu karnym rywala rosną z każdym sezonem w Sassuolo — 706 (14/20), 901 (9/20), 911 (8/20) — i są w górnej trzeciej ligi w Brighton 2023/24: 1158 (6/20), i w Marsylii 2024/25: 910 (5/18).

Pięciu przed piłką i najwięcej w lidze kontaktów w polu karnym rywala w każdym z czterech sezonów: Barcelona 1389 (1/20), PSG 1039 (1/18), 1299 (1/18), 1215 (1/18). Najwięcej goli w lidze też w każdym. Zmienia się, kto je strzela: trzej najlepsi strzelcy drużyny mieli 79 z 116 goli w Barcelonie 2016/17, w PSG 45 z 81, 45 z 92 i 29 z 74. W sezonie 2025/26 najlepszy strzelec PSG, Bradley Barcola, miał 11 (8–12/265) goli — nie był nawet w pierwszej siódemce ligi.

Pięciu w ostatniej linii: napastnik, „dziesiątka”, drugi ofensywny pomocnik i skrzydłowi. Kontakty w polu karnym rywala w górnej trzeciej ligi w 2025/26 (978).

Pięciu z przodu: napastnik, dwóch skrzydłowych i dwóch pomocników między liniami. Kontakty w polu karnym rywala: Nicea 803 (8/18), Ajax 1117 (2/18), Porto 981 (3/18); duże okazje: Nicea 53 (5/18), Ajax 65 (2/18), Porto 50 (4/18).

Napastnik w polu karnym i drugi zawodnik za nim. W 2024/25 Mikael Ishak — najlepszy strzelec drużyny i drugi w lidze (21 (2/265)); Afonso Sousa za nim — 13 (7/265) goli i czwarta nota meczowa w lidze (7,51 (4/252)).

Jeden napastnik i dwóch skrzydłowych. W 2025/26 najlepszy strzelec Sondre Liseth (8 (12–17/257)) — w wyjściowym składzie w 28 meczach; najwięcej udanych dryblingów Maksym Khlan (2,6 (6/270)).

Napastnik i dwóch ofensywnych pomocników blisko siebie. W 2024/25 najwięcej goli w zespole strzelił napastnik Sebastian Bergier (9 (12–15/265)), drugi był środkowy pomocnik Oskar Repka (8 (16–22/265)). W 2025/26 ofensywny pomocnik Bartosz Nowak — najwięcej asyst w lidze (12 (1/244)).

Trzy okresy napastnika. Do 2018/19 Sergio Agüero (20 (4–5/267), 21 (3/249), 21 (4/267) goli). Potem trzy sezony bez napastnika jako najlepszego strzelca: 2019/20 skrzydłowy Raheem Sterling 20 (4/262), 2020/21 pomocnik Ilkay Gündogan 13 (9–10/270), 2021/22 Kevin De Bruyne 15 (6–8/281) — gole rozłożone na skrzydłowych i pomocników wbiegających w pole karne. Od 2022/23 Erling Haaland: 36 (1/271), 27 (1/298), 22 (3/271), 27 (1/280) goli — najwięcej w lidze trzy razy.

Trzech z przodu, którzy strzelają i naciskają. W 2016/17 najlepsi strzelcy drużyny to Philippe Coutinho i Sadio Mané po 13 (14–16/267) goli. Od 2017/18 najlepszy strzelec drużyny co sezon to Mohamed Salah (32 (1/249) goli w pierwszym sezonie — najwięcej w lidze); w 2018/19 Salah i Mané po 22 (1–3/267) — obaj najwięcej w lidze. Roberto Firmino w środku schodzi po piłkę i naciska stoperów rywala.

Pięciu zawodników zostaje wysoko — i to oni nie wracają przy stracie.

Przy dośrodkowaniu pięć stref w polu karnym: bliższy słupek, środek bramki, dalszy słupek, punkt karny i druga piłka na linii pola karnego.

W Wiśle dwóch napastników na długie podanie. Najlepszy strzelec Łukasz Sekulski (8 (12–17/257)) — w wyjściowym składzie w 24 meczach; najwięcej asyst Dominik Kun (4 (22–40/244)). W Motorze jeden napastnik — Karol Czubak w wyjściowym składzie we wszystkich 9 meczach.

Jeden napastnik jako główny strzelec. W sześciu sezonach z listami zawodników, w których Mourinho prowadził drużynę cały albo prawie cały sezon (Benfica: lista z całego sezonu), najlepszy strzelec drużyny był w czołowej ósemce ligi (Dybala ex aequo 8.–12.): Zlatan Ibrahimović 17 (7/267), Romelu Lukaku 16 (6/249), Tammy Abraham 17 (4–5/276), Paulo Dybala 12 (8–12/282), Youssef En-Nesyri 20 (3/272), Vangelis Pavlidis 22 (2/256) goli. Wyjątkiem jest Roma 2022/23 — Dybala grał za napastnikiem, Abraham miał 8 (24–28/282). Gole na mecz od 1,3 (9–11/20) w Romie 2022/23 do 2,5 (1–2/19) w Fenerbahçe.

W Widzewie 2024/25 Imad Rondić — najlepszy strzelec drużyny (9 (12–15/265)) i drugi w lidze w wywalczonych rzutach karnych (2 (2–7/54)); w 4-4-2 Piasta dwóch napastników.

Jeden napastnik, który przyjmuje długie podanie i czeka na wsparcie ofensywnych pomocników. W 2025/26 najlepszy strzelec Michail Kosidis (6 (25–38/257)) — w wyjściowym składzie w 12 meczach; najwięcej asyst Adam Radwański (6 (5–9/244)).

Dwóch ofensywnych pomocników za napastnikiem. W 2024/25 Ivi López z najwięcej asystami w zespole (7 (5–12/227)), a gole rozłożone na dwóch napastników: Jonatan Braut Brunes (14 (6/265)) i Leonardo Rocha (12 (8/265)), obaj w czołowej piątce ligi w golach na 90 minut.

Dwóch strzelców w każdym sezonie: ofensywny pomocnik Jesús Imaz i napastnik Afimico Pululu. 2023/24 — po 12 (4–7/251) i 12 (4–7/251) goli; 2024/25 Imaz 16 (4–5/265), Pululu 10 (9–11/265); 2025/26 Pululu 15 (5/257), Imaz 13 (7/257). Gole nie stoją na jednym napastniku: dziesiątka strzela tyle co dziewiątka.

Jeden napastnik w polu karnym i ofensywny pomocnik, który podaje. W 2024/25 Samuel Mráz — najlepszy strzelec drużyny, czwarty w lidze (16 (4–5/265)); Bartosz Wolski za nim — piąty w lidze w asystach (7 (5–12/227)) i trzeci w dużych okazjach (14 (3/275)).

Pięciu w ostatniej linii, z dwiema „dziesiątkami” blisko napastnika. Kontakty w polu karnym rywala — mierzone tylko w dwóch kontekstach: Verona 932 (8/20) (cały sezon, z trzema kolejkami poprzednika), Marsylia 2022/23 1068 (5/20).

Napastnik walczy o długie podanie i wymusza faule. W 2023/24 Kamil Zapolnik — najwięcej asyst w zespole (4 (23–40/229)) i czwarty w lidze w wywalczonych rzutach karnych (2 (4–11/62)).

Jeden napastnik i trzech ofensywnych pomocników za nim. W Piaście 2023/24 najlepszy strzelec zespołu to defensywny pomocnik Patryk Dziczek (8 (19–27/251)), w 2024/25 najwięcej dużych okazji stworzył Michał Chrapek (9 (10–18/275)). W Widzewie napastnik Sebastian Bergier (14 (6/257) w całym sezonie).

Przy stracie broni trójka z tyłu przeciw kontratakowi. Dlatego kontrpressing jest w tym modelu koniecznością, nie wyborem stylu.

Po stracie odbiór wysoko. Odzyski w tercji ataku na mecz: 2020/21 3,7 (13/20), od 2021/22 stale w czołowej szóstce ligi, trzy razy drugie miejsce — w 2022/23, 2023/24 i 2025/26 (5,7 (2–3/20), 6,7 (2/20), 4,7 (2/20)). Gole stracone na mecz w trzech ostatnich sezonach najmniejsze w lidze: 0,80 (20/20), 0,90 (20/20), 0,70 (20/20) (pozycja liczona od najwięcej straconych).

Po stracie krótki kontrpressing, potem powrót do bloku średniego. Odzyski w tercji ataku zwykle w środku albo w dolnej połowie ligi — Sassuolo 2019/20 3,8 (14/20), Brighton 2023/24 4,7 (12/20); wyżej w Marsylii 2024/25: 5,0 (3/18), i — w pomiarze cząstkowym, z całego sezonu — w Brighton 2022/23. xG stracone: Sassuolo 2020/21 56,2 (11/20), Brighton 2023/24 56,4 (14/20), Marsylia 2024/25 46,0 (12–13/18) — ani razu w pierwszej ani w ostatniej trójce ligi. Liczby nie pokazują po stracie takiej przewagi, jaką model ma przy piłce.

Po stracie piłka wraca wysoko. Odzyski w tercji ataku w pierwszej dwójce ligi w każdym sezonie: Barcelona 5,3 (1/20), PSG 5,6 (2/18), 5,4 (2/18), 5,8 (1/18). Przechwyty, wybicia i faule na dole ligi — drużyna z piłką rzadko musi bronić w głębi. Gole stracone: zawsze wśród czterech najlepszych obron ligi (Barcelona 1,0 (18/20), PSG 1,0 (15–17/18), 1,0 (18/18), 0,9 (18/18) na mecz).

Bocznych obrońców przy stracie nie ma na miejscu — pierwsza faza obrony to pressing piątką z przodu, a bez szybkiego odbioru zespół cofa się do bloku średniego. Odzyski w tercji ataku: najwięcej w lidze w 2024/25, środek ligi w 2025/26 — przy xG straconym w dolnej trzeciej ligi.

Po stracie pressing wysoko i obrona, która mało traci. Odzyski w tercji ataku w górnej trzeciej ligi we wszystkich trzech sezonach: Nicea 5,0 (3–4/18), Ajax 4,4 (4–6/18), Porto 5,1 (2/18). Gole stracone na mecz — najmniej w lidze w każdym sezonie (Nicea 0,9 (18/18), Ajax 0,9 (18/18), Porto 0,5 (18/18)), czyste konta — najwięcej. Faule przy tym w środku albo w dolnej połowie ligi: Nicea 11,8 (14/18), Ajax 10,2 (11/18), Porto 13,9 (8–9/18).

Po stracie drużyna nie odbiera dużo, bo rzadko traci piłkę w groźnym miejscu: przechwyty najmniej w lidze w obu sezonach (LEC 24/25 7,4 (18/18), LEC 25/26 5,7 (18/18)), odbiory w dolnej części (LEC 24/25 13,9 (13/18), LEC 25/26 12,3 (16/18)). Obrona zaczyna się od posiadania.

Po stracie odbiór bez faulu: w 2025/26 odbiory 15,4 (4/18) — czwarte w lidze — przy najmniej faulach (10,4 (18/18)). Odzyski w tercji ataku 3,8 (10–11/18) — w środku ligi; na początku 2026/27 najwięcej przechwytów w lidze (13,0 (1/18)).

Po stracie nacisk od razu, wysoko: odzyski w tercji ataku GKS 24/25 4,9 (3/18), GKS 25/26 4,2 (4–6/18) — w czołowej czwórce ligi przy mniejszym posiadaniu. Przechwyty w dolnej połowie ligi (GKS 24/25 8,3 (14/18), GKS 25/26 7,2 (15/18)) — drużyna odbiera wysoko albo wybija, rzadko przechwytuje w środku.

Po stracie odbiór od razu, wysoko: odzyski w tercji ataku najwięcej w lidze w sześciu sezonach, do 7,5 (1/20) w 2023/24; w trzech kolejnych drugie albo trzecie–czwarte miejsce. Raz poza czołową czwórką: 2024/25 (4,8 (7/20)). Faulów mało — w każdym sezonie 17. miejsce lub niżej (od 7,6 (20/20) w 2023/24 do 10,4 (17–19/20) w 2016/17): drużyna odbiera, nie przerywa faulem.

Po stracie odbiór od razu, wysoko: odzyski w tercji ataku w czołowej czwórce ligi w każdym sezonie, najwięcej w lidze w 2019/20 (6,6 (1/20)) i 2021/22 (7,6 (1/20)). Faule w dolnej czwórce ligi do 2019/20 (w 2018/19 i 2019/20 najmniej w lidze); w 2023/24 12,2 (3/20) — przy nowym środku pola drużyna przerywała częściej.

Przy stracie zostaje linia budowania; pięciu z przodu pressuje od razu w miejscu straty. Bayern w obu sezonach miał odzyski w tercji ataku w czołówce ligi.

Szósty i siódmy zawodnik zostają przed polem karnym i zabezpieczają kontrpressing. Odzyski w tercji ataku były w czołówce ligi we wszystkich sezonach Liverpoolu w danych.

Po stracie drużyna wraca do bloku, nie naciska i nie fauluje. W Wiśle faule 10,6 (17/18) i przechwyty 7,0 (17/18) — w obu drugie najmniej w lidze; odzyski w tercji ataku 2,3 (18/18) — najmniej w lidze.

Po stracie powrót do bloku, nie pościg. Odzyski w tercji ataku nie są stałą cechą: Manchester United 4,1 (6/20) i 3,9 (7–9/20), Roma 4,2 (14–15/20) i 3,8 (14/20), Fenerbahçe 5,2 (2/19) na mecz. Stałe są mało stracone gole: w ośmiu z dziesięciu okresów drużyna miała jedną z sześciu najlepszych obron ligi (Manchester United 0,8 (19/20) i 0,7 (19–20/20) na mecz, Benfica 0,8 (16/18); miejsce liczone od najwięcej straconych). Wyjątki: Manchester United jesienią 2018 1,7 (5/20) i Roma jesienią 2023 1,2 (11–12/20) — oba okresy skończyły się zmianą trenera.

Po stracie drużyna nie przerywa akcji faulem — faule WID 23/24 okno 11,2 (16/18), WID 24/25 okno 9,4 (17/18), PIA 25/26 okno 11,8 (15/18), w dolnej czwórce ligi w każdym oknie. Odbiory WID 23/24 okno 15,2 (5/18), WID 24/25 okno 14,2 (11/18), PIA 25/26 okno 12,9 (15/18) — w Widzewie 2023/24 w czołówce, w Piaście nisko.

Po stracie drużyna cofa się do bloku zamiast naciskać. Przechwyty KOR 22/23 okno 11,8 (7/18), ZAG 24/25 okno 8,9 (6/18), ZAG 25/26 9,4 (1/18) — w 2025/26 najwięcej w lidze. Faule KOR 22/23 okno 16,5 (1/18), ZAG 24/25 okno 10,6 (11/18), ZAG 25/26 13,3 (6–7/18): w Koronie najwięcej w lidze, w Zagłębiu mniej.

Po stracie odbiór wysoko i przerwanie akcji faulem. Odzyski w tercji ataku w czołowej dwójce ligi w obu pełnych sezonach (RAK 22/23 7,2 (1/18), RAK 24/25 5,0 (2/18)); faule w czołówce ligi w trzech z czterech kontekstów (RAK 22/23 14,0 (3/18), RAK 24/25 12,4 (5–7/18), RAK 25/26 jesień 11,8 (12/18), LEG 25/26 wiosna 14,1 (2–3/18)).

Po stracie odbiór w środku pola, nie pressing za wszelką cenę. Odzyski w tercji ataku: JAG 23/24 4,3 (8/18), JAG 24/25 4,6 (4/18), JAG 25/26 4,2 (4–6/18) — w górnej połowie ligi, ale nie na jej skraju. Odbiory na mecz: JAG 23/24 15,6 (2/18), JAG 24/25 14,9 (7–8/18), JAG 25/26 14,9 (7/18).

Po stracie drużyna wraca za piłkę: przechwyty w dolnej połowie ligi (MOT 24/25 8,5 (12/18), MOT 25/26 7,3 (14/18)). W 2025/26 dużo odbiorów (16,6 (2/18), drugie miejsce) — odbiór w bloku, nie wysoko.

Po stracie pressing od razu, wysoko i w kontakcie. Odzyski w tercji ataku: Verona 5,4 (5/20) (cały sezon), Marsylia 2022/23 6,0 (1/20). Faule na mecz w górnej trzeciej ligi w pięciu z sześciu kontekstów — w Marsylii 14,0 (2/20). xG stracone w Marsylii 42,9 (19/20) — mniej miał tylko jeden klub ligi.

Strata jest wpisana w grę długą — drużyna od razu wraca i odbiera: odbiory PUS 23/24 15,5 (3/18), PUS 24/25 17,1 (1/18), przechwyty PUS 23/24 10,1 (3/18), PUS 24/25 10,3 (1/18) — w czołówce ligi.

W Piaście po stracie drużyna wraca do bloku: przechwyty PIA 23/24 7,9 (17/18), PIA 24/25 7,9 (16/18) — w dolnej trójce ligi, odbiory PIA 23/24 13,1 (15/18), PIA 24/25 13,1 (18/18). W Widzewie odbiór agresywniejszy: przechwyty 8,6 (3/18), odbiory 17,1 (2/18), faule 16,4 (1/18) — najwięcej w lidze.

Cztery role muszą być obsadzone: lewonożny stoper z podaniem pod presją, „szóstka” z największą liczbą podań w zespole, dwaj wahadłowi wytrzymujący bieg na całą długość boiska i „dziesiątka”, która kreuje i odzyskuje wysoko.

Rozgrywać musi ktoś z tyłu — z czasem stoper. Najwięcej celnych podań na 90 minut w zespole: 2020/21 Granit Xhaka 70,4 (14/294), 2021/22 Albert Sambi Lokonga 57,4 (29/304), 2022/23 boczny obrońca grający w środku Ołeksandr Zinczenko 63,6 (12/312), od 2023/24 stoper William Saliba: 69,2 (19/317), 71,3 (6/318), 67,3 (8/336).

Bramkarz i stoperzy podający pod presją. W Brighton 2023/24 Lewis Dunk ma 93,1 (2/317) celnych podań na 90 minut, a Jan Paul van Hecke 84,3 (5/317); w Marsylii 2024/25 Leonardo Balerdi 93,3 (2/283) i Pierre-Emile Højbjerg 89,7 (4/283).

Ktoś z tyłu, kto rozgrywa najwięcej w lidze — raz stoper, raz pivot. Najwięcej celnych podań na 90 minut w drużynie: Barcelona 2016/17 Javier Mascherano 72,0 (2/306); PSG 2023/24 Marquinhos 98,5 (1/292), za nim dwaj kolejni stoperzy w czołowej trójce ligi; PSG 2024/25 i 2025/26 pivot Vitinha 98,2 (1/283) i 109,1 (1/280).

Bramkarz i stoperzy podający pod presją. Butez ma najwięcej odzyskanych piłek na 90 min w lidze, a trzech stoperów Como — Ramón, Kempf i Diego Carlos — jest w czołowych 10% listy celnych podań ligi.

Stoperzy, którzy rozgrywają. W obu klubach z listami zawodników najwięcej celnych podań w zespole miał stoper, w czołowej trójce ligi: Youri Baas (Ajax) 85,8 (2/296), Jan Bednarek (Porto) 74,3 (3/288) na 90 minut. Drugi stoper tuż za nimi: Josip Šutalo 78,5 (4/296), Jakub Kiwior 70,8 (5/288). Dla Nicei listy zawodników nie ma.

Stoper, który rozgrywa, i środkowi pomocnicy, którzy grają cały sezon. Antonio Milic — drugi w lidze w celnych podaniach w 2024/25 (67,1 (2/277)) i pierwszy w 2025/26 (64,9 (1/285)); Antoni Kozubal w wyjściowym składzie 33 razy na 34.

Defensywny pomocnik, przez którego idzie gra i który odbiera bez faulu. W 2025/26 Patrik Hellebrand — najwyższa ocena meczowa w lidze (7,57 (1/267)), drugi w celnych podaniach (63,9 (2/285)) i w celnych długich podaniach (5,9 (2/268)), szósty w odbiorach (3,0 (6–7/275)).

Środkowy stoper, który rozgrywa i wybija, i środkowy pomocnik, który odbiera. Arkadiusz Jędrych — w wyjściowym składzie 34 razy w 2024/25 i 33 w 2025/26, najwięcej celnych podań w zespole w obu sezonach i najwięcej wybić w lidze w 2024/25 (7,7 (1/277)). Mateusz Kowalczyk — czwarty w lidze w odbiorach w 2024/25 (3,2 (4/267)).

Rozgrywający z tyłu, który ma najwięcej celnych podań w lidze. Najwięcej celnych podań na 90 minut w zespole: 2016/17 Yaya Touré 74,7 (3/287), 2017/18 Nicolás Otamendi 85,7 (1/297), 2018/19 John Stones 84,2 (1/294), 2019/20 Rodri 86,7 (1/295), 2021/22 Aymeric Laporte 87,9 (1/304), 2022/23 Rúben Dias 86,6 (1/312), 2023/24 Rodri 102,9 (1/317), 2025/26 Rodri 86,7 (1/336). Stoper albo defensywny pomocnik — w ośmiu sezonach pierwszy w całej lidze.

Boczny obrońca, który rozgrywa jak pomocnik. Najwięcej podań kończonych strzałem w zespole miał Alexander-Arnold w czterech sezonach z rzędu (2019/20–2022/23), w 2021/22 najwięcej w lidze (90 (1/436)). Najwięcej celnych podań w zespole miał środkowy pomocnik albo stoper: Jordan Henderson w trzech sezonach, Virgil van Dijk w trzech.

Stoperzy muszą podawać pod presją, a bramkarz musi być realną opcją. Tego wymagania nie spełniała kadra Burnley w Premier League.

Środkowi obrońcy z długim podaniem i boczni obrońcy, którzy tworzą okazje. Bez nich struktura przesuwa się w stronę krótszego, bardziej pozycyjnego wyjścia.

Stoperzy, którzy bronią pola karnego, i bramkarz. W Wiśle Nemanja Mijušković i Andrias Edmundsson — najwięcej wybić i blokowanych strzałów w zespole (7,4 (5/285), 1,1 (6–15/237)); Rafał Leszczyński — drugi w lidze odsetek obronionych strzałów (76,7 (2/17)).

Środek pola, który odbiera i rozgrywa. W sześciu sezonach z listami zawodników, w których Mourinho prowadził drużynę cały albo prawie cały sezon (Benfica: lista z całego sezonu), w pięciu najwięcej celnych podań na 90 minut w zespole miał defensywny pomocnik: Ander Herrera 66,8 (5/287), Nemanja Matić 65,8 (14/297) i 54,1 (23/339), Sofyan Amrabat 57,9 (1/314), Enzo Barrenechea 64,7 (11/288); wyjątkiem Roma 2021/22 i stoper Ibañez 51,6 (38/329). Herrera także odbiera: 3,0 (2–3/277) przechwytów i rok później 4,0 (2/286) odbiorów na 90 minut.

Stoper z podaniem i środkowy pomocnik, przez którego idzie gra. W Widzewie 2023/24 Mateusz Żyro — najwięcej celnych podań w zespole, ósmy w lidze (60,4 (8/285)); w Piaście Patryk Dziczek — siódmy w lidze w celnych długich podaniach (4,2 (7/268)).

Stoperzy, którzy wygrywają pole karne, i bramkarz, który broni strzały z daleka. W 2025/26 Damian Michalski — najwięcej wybić w lidze (8,6 (1/285)), Michał Nalepa — najwięcej blokowanych strzałów (1,8 (1/237)), Jasmin Burić — najlepszy w lidze odsetek obronionych strzałów (78,1 (1/17)).

Trzej stoperzy, którzy rozgrywają i czytają grę. W 2024/25 najwięcej celnych podań w zespole mieli dwaj stoperzy — Zoran Arsenic (50,7 (18/277)) i Stratos Svarnas (49,3 (23/277)); Svarnas też najwięcej celnych długich (4,0 (9–13/256)), Arsenic najwięcej przechwytów (1,8 (7–10/255)).

Stoper, który rozgrywa. Najwięcej celnych podań na 90 minut w zespole: Mateusz Skrzypczak w 2023/24 (66,6 (3/285)) i 2024/25 (65,1 (4/277)), Bernardo Vital w 2025/26 (61,3 (4/285)) — w każdym sezonie w czołowej czwórce całej ligi.

Ofensywny pomocnik, który gra każdy mecz, i stoper, który rozgrywa. Bartosz Wolski — w wyjściowym składzie 34 razy na 34 w obu sezonach; najwięcej celnych podań w zespole w 2024/25 miał stoper Arkadiusz Najemski (51,0 (16–17/277)).

Wahadłowi, którzy grają całą flankę, i stoperzy, którzy wychodzą do rywala przed linię obrony. W Marsylii 2022/23 Clauss miał 14 (7–8/323) stworzonych dużych okazji, a stoper Samuel Gigot 2,1 (10–13/308) przechwytu na 90 minut. Dane zawodników są tylko dla tej jednej ligi i sezonu.

Stoperzy, którzy wygrywają pojedynki i strzelają po stałych fragmentach. W 2023/24 dwaj najlepsi strzelcy drużyny to stoperzy: Artur Crăciun (7 (28–36/251)) i Łukasz Sołowiej (6 (37–44/251)).

Stoperzy, którzy wygrywają pole karne, i bramkarz, który gra cały sezon. W Piaście 2024/25 František Plach w wyjściowym składzie w każdym meczu, czyste konta 11 (4/27); Miguel Muñoz — wybicia 6,3 (3/277); w 2023/24 Ariel Mosór — wybicia 4,6 (7–8/285).