Igor Tudor

Struktura w posiadaniu

Trzech stoperów i dwóch pomocników przed nimi — przewaga w pierwszej linii bez schodzenia pomocnika. Wahadłowi wysoko, bramkarz gra do bocznego stopera albo pomocnika.

Skąd przewaga w pierwszej linii

Z trzeciego stopera: przeciw dwóm napastnikom 3v2 już w ustawieniu wyjściowym. W Marsylii 2022/23 najwięcej celnych podań na 90 minut mieli pomocnicy — Jordan Veretout 56,6 (25/320), Valentin Rongier 54,8 (31/320) — przed stoperem Leonardo Balerdim 47,1 (54–55/320).

Wzorce wyjścia spod pressingu

• Boczny stoper wyprowadza piłkę do linii środkowej, gdy napastnik rywala zamyka środkowego.
• Podanie wzdłuż linii do wahadłowego i od razu wsparcie „dziesiątki” w półprzestrzeni.
• Przy pressingu rywala piłka do napastnika albo za linię obrony — dwie „dziesiątki” ustawione do drugiej piłki.

Rola długiego podania

Udział długich w celnych podaniach: Verona 2021/22 7,8% (10/20), Marsylia 2022/23 6,6% (12/20); okna Lazio 5,6% (14/20), Juventus wiosną 2025 6,0% (15/20), jesienią 2025 5,1% (18/20). Tottenham (5 kolejek) 6,6% (6/20) — wysoki udział przy małej liczbie podań w ogóle: celne 273,0 (18/20), długie 18,0 (18/20) na mecz.

Zasada, którą trener formułuje

Piłka ma iść do przodu. Gdy pierwsze podanie do przodu jest zamknięte, kolejne idzie do wahadłowego albo napastnika, a nie z powrotem do bramkarza.

Warunek, bez którego to nie działa

Kadra. Posiadanie: Verona 50,9% (10/20), Marsylia 56,9% (4/20); w krótkich oknach (pomiar cząstkowy) Juventus jesienią 2025 58,2% (4/20), Tottenham 44,4% (14/20). Ten sam trener ma posiadanie raz w środku ligi, raz w czołówce, raz w dolnej trzeciej — zależnie od zawodników, którzy podają w pierwszej linii.

Kiedy model był testowany

Verona 2021/22 → Marsylia 2022/23: posiadanie 50,9% (10/20) → 56,9% (4/20), celne podania 321,0 (12/20) → 415,8 (7/20) na mecz, wybicia 19,7 (2/20) → 14,8 (12/20). Inna kadra — więcej piłki i mniej wybić; odzyski w tercji ataku w górnej trzeciej ligi w obu klubach.

Kształt w posiadaniu

Przy piłce trzech stoperów w pierwszej linii i dwóch pomocników przed nimi. Wahadłowi wysoko i szeroko, z przodu pięciu: dwaj wahadłowi, dwie „dziesiątki” i napastnik.

Kto daje szerokość

Szerokość daje wahadłowy, nie skrzydłowy. Celne dośrodkowania na mecz: Verona 2021/22 3,7 (12/20), Marsylia 2022/23 4,8 (4/20); w krótkim oknie Juventusu jesienią 2025 (8 kolejek, pomiar cząstkowy) 5,5 (2/20). W Marsylii prawy wahadłowy Jonathan Clauss miał 9 (5–7/262) asyst w sezonie.

Kto zostaje wysoko

Pięciu w ostatniej linii, z dwiema „dziesiątkami” blisko napastnika. Kontakty w polu karnym rywala — mierzone tylko w dwóch kontekstach: Verona 932 (8/20) (cały sezon, z trzema kolejkami poprzednika), Marsylia 2022/23 1068 (5/20).

Bez czego to nie działa

Wahadłowi, którzy grają całą flankę, i stoperzy, którzy wychodzą do rywala przed linię obrony. W Marsylii 2022/23 Clauss miał 14 (7–8/323) stworzonych dużych okazji, a stoper Samuel Gigot 2,1 (10–13/308) przechwytu na 90 minut. Dane zawodników są tylko dla tej jednej ligi i sezonu.

Wzorce progresji

• Po odbiorze pierwsze podanie do przodu w ciągu dwóch sekund; do strzału najwyżej cztery podania — najczęściej do napastnika albo za linię obrony.
• Wahadłowy przyjmuje piłkę na wysokości pola karnego: dośrodkowanie albo podanie do „dziesiątki” wbiegającej w półprzestrzeń.
• Dwie „dziesiątki” między linią pomocy a obrony rywala, napastnik ściąga stoperów — przestrzeń za nim zajmuje ta „dziesiątka”, która jest bliżej piłki.
• Gra w polach: dwa pola po 30 m, drużyna ma trzy podania, żeby przekroczyć drugie pole i oddać strzał.

Co odróżnia ten model

Celne dośrodkowania na mecz: Verona 3,7 (12/20), Marsylia 2022/23 4,8 (4/20); w krótkich oknach (pomiar cząstkowy) od 2,7 (20/20) w Lazio — najmniej w lidze — do 5,5 (2/20) w Juventusie jesienią 2025. Wahadłowi są w każdym klubie, ale ile piłek dostarczają z boku, zależy od tego, kto na wahadle gra. Rzuty rożne Marsylii: 209 (2/20) w sezonie.

Kto stoi w polu karnym

• Napastnik ściąga stoperów, dwie „dziesiątki” wbiegają w pole karne — jedna na bliższy słupek, druga na linię 11 metra.
• Przy dośrodkowaniu z jednej strony wahadłowy z drugiej strony atakuje dalszy słupek.
• Pomocnik zostaje na linii pola karnego do drugiej piłki i do strzału z dystansu.

Ile okazji kończy się golem

Gole na mecz: Verona 1,77 (6/20), Marsylia 2022/23 1,80 (2–5/20). Celne strzały na mecz: Verona 4,4 (11/20), Marsylia 4,9 (7–8/20); w krótkich oknach Juventusu 5,0 (4/20) i 5,0 (5–6/20), Tottenham 4,0 (10–12/20). Gole minus xG: Verona +14,2 (3/20) (cały sezon), Marsylia +1,0 (10/20). Odsetek zmarnowanych dużych okazji liczony od najwyższego: Verona 50,7% (18/20), Marsylia 61,2% (9/20).

Wniosek dla trenera

Marsylia strzelała dużo, bo dochodziła do sytuacji — i do stałych fragmentów: 17 (1/20) z 67 goli, co czwarty — nie dlatego, że wykańczała ponad normę: przy bilansie +1,0 (10/20) gola wobec xG była w czołówce ligi w golach na mecz. W Veronie było odwrotnie — xG w środku ligi (50,8 (11/20), cały sezon), gole wyraźnie ponad nim. Kto kopiuje ten model, liczy sytuacje i dostarczenia z wahadeł; nadwyżki goli nad xG nie da się zaplanować.

Przebieg po stracie

• Krycie indywidualne: każdy zawodnik ma przypisanego rywala i idzie za nim, nie za strefą.
• Sygnał startu dla całej drużyny: podanie rywala do stopera albo do bramkarza.
• Pierwsza linia to napastnik i dwie „dziesiątki”; wahadłowi wychodzą na bocznych obrońców rywala.
• Po stracie pressing od razu; jeśli nie przynosi odbioru w kilka sekund, drużyna wraca do ustawienia z przypisanymi rywalami.

Kto nie pressuje — zabezpieczenie

Za pressingiem trzech stoperów; jeden idzie za swoim rywalem, dwóch zostaje. Jeśli zawodnik z pierwszej linii zostanie minięty, nikt nie przejmuje jego rywala — to koszt krycia indywidualnego, którego ćwiczenie nie usuwa.

Faul w pressingu

Faule na mecz: Verona 14,7 (4/20), Marsylia 14,0 (2/20); w krótkich oknach Lazio 14,3 (3–4/20), Juventus 13,1 (6/20) i 12,8 (11/20), Tottenham 14,2 (2/20). Żółte kartki w sezonie: Verona 90 (4–6/20) (cały sezon), Marsylia 62 (10/20). Zawodnicy Marsylii: Gigot 2,1 (22–28/308) faulu na 90 minut, Balerdi 9 (7–10/393) żółtych kartek w sezonie.

Kto to wykonywał

Marsylia 2022/23: odzyski wysoko rozłożone na wielu zawodników — najwięcej na 90 minut miał Dimitri Payet 1,1 (7–8/286) (przy 827 minutach w sezonie), potem Cengiz Ünder 0,9 (20–37/286). W środku Valentin Rongier 7,9 (20–22/320) odzyskanej piłki i 2,8 (28–33/310) odbioru na 90 minut; z tyłu Leonardo Balerdi 2,1 (10–13/308) przechwytu na 90 minut.

Warunek, bez którego to nie działa

Pressing musi chronić bramkę, a nie tylko odbierać. W Tottenhamie (5 kolejek) faule 14,2 (2/20) i odbiory 19,2 (4/20) były w górnej trzeciej ligi, a gole stracone 2,6 (1/20) — najwięcej w lidze. Pięć meczów to za mało na wniosek o przyczynie; liczby pokazują tylko, że intensywność nie przełożyła się na obronę bramki.

Kiedy model był testowany

Verona 2021/22 → Marsylia 2022/23: odzyski w tercji ataku 5,4 (5/20) (cały sezon) → 6,0 (1/20), faule 14,7 (4/20) → 14,0 (2/20), gole stracone 1,49 (10/20) → 1,1 (16–17/20) na mecz.

Na czym opiera się obrona

Dwie warstwy. Pierwsza to pressing indywidualny wysoko: odzyski w tercji ataku Verona 5,4 (5/20) (cały sezon), Marsylia 6,0 (1/20) — najwięcej w lidze. Druga to trzech stoperów, z których jeden wychodzi za rywalem przed linię obrony. Gdy pressing jest ominięty, za nim zostają tylko trzej stoperzy.

Wysokość linii i bloku

Wysoka linia trzech stoperów. Boczny stoper wychodzi za swoim rywalem 5–7 m przed linię, dwaj pozostali zawężają i asekurują. Wysokości linii statystyki meczowe nie podają, więc tu nie ma liczby.

Jak czytać parametry obronne

Liczba odbiorów nie jest u Tudora stała — licząc też krótkie okna (pomiar cząstkowy): od 16,9 (1/20) na mecz w Juventusie wiosną 2025 — najwięcej w lidze — do 14,2 (17/20) w Veronie. Przechwyty też: Lazio 8,3 (3–4/20), Juventus wiosną 2025 6,2 (16–17/20). Stałe są faule — w górnej trzeciej ligi w pięciu z sześciu kontekstów. W Marsylii xG stracone 42,9 (19/20) — mniej miał tylko jeden klub — przy pressingu, który odbierał najwięcej piłek wysoko.

Bramkarz

Marsylia 2022/23, Pau López: minuty 2925 (40/585), interwencje na 90 minut 2,8 (16/20), skuteczność obron 73,0% (6/20), gole uratowane ponad oczekiwane +0,5 (11/20), czyste konta 10 (7–9/27). Mało interwencji przy niskim xG straconym — rywal rzadko dochodził do strzału.

Czego ten model nie chroni

Stałe fragmenty w obronie i kartki. Verona (cały sezon): gole stracone ze stałych fragmentów 18 (1–2/20) — najwięcej w lidze ex aequo — i 7 (4–5/20) czerwonych kartek. W Marsylii stracone ze stałych fragmentów 8 (13–15/20), czerwone kartki 4 (11–14/20) — oba w środku ligi. Stoper Samuel Gigot: 2 (3–10/85) czerwone kartki w sezonie.

Warunek, bez którego to nie działa

Każdy musi wygrać swój pojedynek. W kryciu indywidualnym nie ma strefy, która naprawi przegrany pojedynek: minięty zawodnik oznacza wolnego rywala, a pozostali mają swoich. Dlatego model potrzebuje stoperów szybkich i mocnych jeden na jeden — dane drużynowe tego nie mierzą, to wniosek z ustawienia.

Kiedy obrona była testowana

Verona 2021/22 → Marsylia 2022/23: gole stracone na mecz 1,49 (10/20) → 1,1 (16–17/20), czyste konta 4 (16–17/20) (cały sezon) → 10 (8–10/20), xG stracone 49,5 (11/20) (cały sezon) → 42,9 (19/20). Odzyski w tercji ataku w obu klubach w górnej trzeciej ligi.

Miejsce w tygodniu i osoba odpowiedzialna

Stałe fragmenty jako krótka część jednostki w dniu przed meczem: kilka rutyn rzutów rożnych i wolnych, ustawienie w obronie. Zajmują niewielką część tygodnia — główny czas idzie na pressing i pojedynki.

Rutyny i wykonawca

W Marsylii rzutów rożnych było dużo — 209 (2/20) w sezonie — i zamieniały się w gole: 8,1 (4/20) gola ze stałych fragmentów na 100 rożnych. W Veronie (cały sezon) rożnych 166 (15/20), a goli na 100 rożnych 1,8 (19/20). Różnica jest w wykorzystaniu, nie tylko w liczbie okazji — rutyn ani wykonawców dane nie pokazują.

Druga faza i zabezpieczenie kontry

Drugiej fazy stałego fragmentu ani zabezpieczenia kontry po rożnym publicznie nie opisano. Statystyki drużynowe nie oddzielają goli z drugiej fazy od goli z pierwszego kontaktu.

Obrona stałych fragmentów

Gole stracone ze stałych fragmentów (pozycja od największej liczby straconych): Verona 18 (1–2/20) (cały sezon), Marsylia 2022/23 8 (13–15/20). W krótkich oknach Lazio, Juventusu i Tottenhamu tego parametru nie ma.

Czyja to warstwa

Nie wiadomo publicznie, kto w sztabach Tudora odpowiadał za stałe fragmenty. Osoba od SFG jest tu zaleceniem, nie opisem sztabu.

Warunek, bez którego to nie działa

Model gry nie wytwarza stałych fragmentów sam: w Veronie rzutów rożnych było mniej niż u większości drużyn, w Marsylii — prawie najwięcej. Kto kopiuje ten model, musi dołożyć osobno rutyny w ataku i obronę stałych fragmentów; w Veronie goli straconych w ten sposób było najwięcej w lidze, ex aequo.

Kiedy to się zmieniło

Verona 2021/22 → Marsylia 2022/23: gole ze stałych fragmentów 3 (20/20) → 17 (1/20), udział w golach 4,6% (20/20) → 25,4% (3/20), stracone ze stałych fragmentów 18 (1–2/20) → 8 (13–15/20), rzuty rożne 166 (15/20) → 209 (2/20). Wartości Verony z całego sezonu.