Słabe punkty widoczne w danych

Słabe punkty Alonso to przede wszystkim ryzyka wdrożenia modelu w Chelsea. Z pięciu ryzyk cztery są zewnętrzne wobec metody (personel, liga, kalendarz, cierpliwość klubu), a tylko piąte dotyczy samej metody.

Słabe punkty Arsenalu Artety w danych to druga połowa sezonu, remisy i wykorzystanie dużych okazji, które od 2022/23 co sezon wypada gorzej; w jednym sezonie także obrona stałych fragmentów. W 2022/23 spadkowi punktów nie towarzyszył spadek posiadania ani pozycji w golach zdobytych (drugie w lidze w obu połowach).

Słabości są w tym, czego posiadanie nie załatwia: obrona po stracie, stałe fragmenty i wykończenie. Dwie pierwsze powtarzają się w trzech klubach, więc nie wynikają z jednej kadry; trzecia jest niestałością — wykończenie raz ciągnie wynik w dół, raz w górę.

Słabości Luisa Enrique nie widać w stylu: w każdym z czterech sezonów jego drużyna miała najwyższe posiadanie i najwięcej goli w lidze. Widać je w wynikach i w polu karnym. Jesienią 2016/17 Barcelona traciła punkty, a tytuł przegrała o trzy punkty. W 2024/25 PSG pozwalało rywalom na najmniej xG w lidze, a mimo to rzadko kończyło mecz bez straty gola. W dwóch ostatnich sezonach drużyna marnowała większy odsetek dużych okazji niż większość ligi.

Trzy słabości, wszystkie w sytuacjach, w których model nie ma przewagi strukturalnej: wznowienia, zamknięty blok rywala i brak kluczowego zawodnika. Wszystkie da się naprawić i wszystkie były nienaprawione w 2025/26.

Słabości Fariolego widać w drugiej części sezonu. W każdym z trzech sezonów drużyna straciła w drugiej połowie co najmniej tyle goli co w pierwszej, a punktów zdobyła nie więcej. W Nicei spadek był duży, w Porto umiarkowany, w Ajaksie przyszedł dopiero w ostatnich pięciu meczach — przy dziewięciu punktach przewagi. Drugą słabością jest wykończenie: w Nicei różnica między golami a xG była najgorsza w lidze.

Słabe punkty w danych to stałe fragmenty, obrona przy rotacji i mała liczba odbiorów, gdy drużyna nie ma piłki. Gra z piłką słabym punktem nie jest — w obu sezonach najwięcej goli w lidze.

Słabe punkty w danych to mało dużych okazji mimo obecności w polu karnym, prawie żadnych goli ze stałych fragmentów i słabsza druga połowa sezonu przy większej rotacji. Obrona słabym punktem nie jest.

Słabe punkty w danych to mała kontrola gry z piłką, mało odbiorów w środku bloku i gra skrzydłami, która w drugim sezonie osłabła. Trzech stoperów i stałe fragmenty słabym punktem nie są — trzymały się w obu sezonach.

Słabe punkty City Guardioli w danych to zależność od jednego defensywnego pomocnika, stałe fragmenty w ataku i wykończenie dużej liczby okazji. Posiadanie nie jest słabym punktem w żadnym sezonie — nawet w najgorszym zostało pierwsze w lidze.

Słabe punkty Liverpoolu Kloppa w danych to obrona za pressingiem, gdy brakuje stopera albo środek pola się starzeje, i wykończenie dużej liczby okazji. Odbiór wysoko nie jest słabym punktem w żadnym sezonie — nawet w najsłabszym został w czołówce ligi.

Bez słabych punktów analiza modelu byłaby laurką. Zastrzeżenie na wstępie: żaden wniosek nie brzmi „Kompany wygrywa dzięki metodzie” — Bayern wygrywał Bundesligę przed nim i będzie po nim.

Trzy kandydatki na słabe punkty modelu Lijndersa, sprawdzone w więcej niż jednym kontekście. Dwie dane potwierdzają (gra przeciw silniejszym, stałe fragmenty), trzecią — niską skuteczność pod bramką — podważają. Liczby: POMIAR / PRZYPISANIE, interpretacja: WNIOSEK.

Słabe punkty w danych to mało goli, druga połowa sezonu i brak odpowiedzi, gdy blok przestaje wystarczać. Mało posiadania słabym punktem nie jest — to wybór, stały w obu klubach.

Słabość José Mourinho nie leży w obronie — ta w ośmiu okresach z dziesięciu była w czołówce ligi. Leży w tym, co dzieje się z przodu i z czasem: drużyna, która ma mniej piłki, marnuje okazje, remisuje mecze, które mogła wygrać, a wyniki słabną w drugiej połowie okresu i w ostatnim okresie w klubie.

Słabe punkty w danych to posiadanie, które nie zawsze przechodzi w strzały, mało dużych okazji mimo wielu wejść w pole karne i obrona stałych fragmentów. Gra bez fauli słabym punktem nie jest — w każdym oknie jest taka sama.

Słabe punkty w danych to mało okazji, wynik zależny od skuteczności i bramkarza oraz brak planu, gdy blok nie wytrzymuje. Mało posiadania słabym punktem nie jest — to wybór, stały w każdym kontekście.

Słabe punkty w danych to atak, gdy kadra jest słabsza, obrona przy częstej rotacji i posiadanie, które spada po zmianie klubu. Obrona w ustawionej grze nie jest słabym punktem — w obu pełnych sezonach najmniej goli straconych w lidze.

Słabe punkty Jagiellonii Siemieńca w danych to okazje rywala pod własną bramką, nierówne stałe fragmenty i spadek skuteczności przy grze co trzy dni. Posiadanie nie jest słabym punktem — w każdym pełnym sezonie w czołowej czwórce ligi.

Słabe punkty w danych to obrona przed polem karnym, mała liczba celnych strzałów i spadek ataku w drugim sezonie. Wyjście krótkie słabym punktem nie jest — działało w obu sezonach tak samo.

Słabości Tudora widać w czasie, nie w jednym parametrze: w obu dłuższych okresach (wyraźnie w Marsylii, lekko w Veronie) i w dwóch z czterech krótkich okien wynik słabł w drugiej części pracy. Drugą słabością jest koszt agresji — w Veronie kartki i gole tracone po stałych fragmentach w czołówce ligi. Wszystko poza Marsylią i Veroną to krótkie okna, więc te wnioski stoją na dwóch dłuższych okresach.

Słabe punkty w danych to mała liczba okazji z gry, zależność od stałych fragmentów i obrona w drugim sezonie. Gra długa słabym punktem nie jest — była taka sama w sezonie utrzymania i w sezonie spadku.

Słabe punkty w danych to gole z gry, marnowane duże okazje i rzuty karne przeciw drużynie. Obrona słabym punktem nie jest — od Piasta w czołówce ligi w każdym kontekście.

• Brak „szóstki” — cała progresja przechodzi przez jednego zawodnika regulującego tempo.
• Premier League ma kilku rywali w posiadaniu — pierwsza warstwa obrony (posiadanie) zawodzi częściej niż w Bundeslidze.
• Kalendarz nie daje czasu — w Leverkusen pełna sygnatura pojawiła się w drugim sezonie.
• Presja po dziesiątym miejscu — klub zwolnił dwóch trenerów w poprzednim sezonie.
• Powtórzenie scenariusza madryckiego — zmiany pozycji u zawodników o ustalonym statusie.

• Druga połowa sezonu: w czterech z sześciu pełnych sezonów mniej punktów w drugiej połowie meczów niż w pierwszej (w 2021/22 o jeden punkt). Najwyraźniej w 2022/23: 50 → 34 punktów i 16 → 27 goli straconych w 19 + 19 meczach. W 2023/24 odwrotnie: 40 → 49 punktów.
• Remisy: w 2024/25 14 remisów w 38 meczach (2–3/20 w lidze od największej liczby remisów) przy tylko 4 porażkach.
• Duże okazje: odsetek zmarnowanych rośnie co sezon od 2022/23 — ARS 22/23 50,5% (18/20), ARS 23/24 55,8% (16/20), ARS 24/25 63,6% (10/20), ARS 25/26 67,2% (3/20) (pozycja od najwyższego odsetka). Gole minus xG wciąż dodatnie, ale coraz mniejsze: 14,6 (1/20), 13,6 (2/20), 7,1 (3/20), 5,4 (4–5/20).
• Stałe fragmenty w obronie: w 2024/25 14 (3/20) goli straconych po stałych fragmentach — najwięcej w okresie Artety, trzecie miejsce w lidze od największej liczby (w pozostałych pełnych sezonach od 5 do 8).

• Czyste konta: ani razu w pierwszej piątce ligi — Sassuolo 12 (6–7/20), 7 (10–15/20), 8 (9–12/20), Brighton 2023/24 6 (14/20), Marsylia 2024/25 5 (15–16/18). Brighton 2023/24 i Marsylia 2024/25 to dwa sezony z najmniejszą liczbą czystych kont spośród pięciu pełnych sezonów w tych tabelach.
• Stałe fragmenty w ataku: gole ze stałych fragmentów ani razu wśród ośmiu najlepszych w lidze — Sassuolo 9 (12–13/20), 7 (16–18/20), 10 (10–12/20), Brighton 2023/24 8 (16/20), Marsylia 2024/25 6 (16/18). Rzuty rożne bywały w górnej połowie ligi (Sassuolo 2020/21 208 (5/20), Marsylia 177 (5/18)) — brakuje zamiany, nie okazji.
• Wykończenie jako zmienna, której model nie kontroluje: Brighton 2023/24 strzelił −3,0 gola względem xG (16/20) i zmarnował 67,0% (3/20) dużych okazji, Marsylia 2024/25 +8,2 (1/18). Ta sama struktura dała raz wynik w dolnej ćwiartce ligi, raz najlepszy w lidze względem jakości sytuacji.

• Barcelona 2016/17: 90 punktów i drugie miejsce, trzy punkty za Realem Madryt (93). W meczach 1–19 41 punktów i siedem meczów bez zwycięstwa — pięć remisów (Atlético, Málaga, Real Sociedad, Real Madryt, Villarreal) i porażki z Alavés i Celtą; w meczach 20–38 49 punktów i trzy mecze bez zwycięstwa. Punkty na mecz: 2,16 (3/20) → 2,58 (1/20).
• Obrona 2024/25: najmniej xG straconego w lidze — 31,3 (18/18) — i najmniej straconych goli na mecz (1,0 (18/18)), ale tylko 7 (11–13/18) czystych kont. Gole stracone po stałych fragmentach: 11 (2–6/18). Rok wcześniej xG stracone 40,9 (14/18) — cztery drużyny ligi pozwalały rywalom na mniej.
• Bramkarz: w 2023/24 Donnarumma miał najlepszy w lidze wynik goli unikniętych — 11,5 (1/18) — a w 2024/25, przy 2,1 (17/18) obronach na mecz, wynik ujemny: −3,6 (14/18).
• Wykończenie: duże okazje — Barcelona 127 (1/20), PSG 106 (1/18), 184 (1/18), 125 (2/18) — a odsetek zmarnowanych (pozycja od najwyższego odsetka): w Barcelonie 46,5% (12/20) i w PSG 2023/24 56,6% (12/18) mniejszy niż w większości ligi, w 2024/25 62,5% (8/18) i 2025/26 62,4% (7/18) większy. Z Mbappé w 2023/24 gole minus xG +11,6 (2/18); w kolejnych sezonach +2,1 (7/18) i +1,9 (7/18).
• Jedno ustawienie: według zapisu meczowego 4-3-3 w 87% meczów Barcelony (2–3/20 w lidze pod względem udziału jednego ustawienia), w PSG 59% w 2023/24 (9 różnych ustawień), 82% w 2024/25 i 94% w 2025/26 — w obu ostatnich sezonach najwyższy udział w lidze. Od 2024/25 dane potwierdzają jeden system; w 2023/24 PSG używało dziewięciu ustawień — więcej niż większość ligi. Kosztu w punktach dane nie pokazują: PSG miało w obu ostatnich sezonach najlepszy wynik w lidze.

• Stałe fragmenty w ataku: 10 goli w 2025/26 (średnia ligi 10,8, Inter 22), udział w golach zespołu 15,4% — mniejszy miały tylko dwie drużyny ligi.
• Przełamywanie niskiego bloku: 11 remisów przy 7 porażkach — w czołowej szóstce więcej remisów miał tylko Juventus (12). Celne dośrodkowania 4,3 na mecz, tyle co średnia ligi — brak drugiego sposobu dostarczenia piłki, gdy kombinacja nie przechodzi.
• Zależność od jednego zawodnika: Nico Paz miał 18 udziałów przy 65 golach zespołu (28%) a wyżej ocenionych było tylko dwóch zawodników ligi. Rola wolnej „dziesiątki” jest jedna i nikt inny jej nie wykonywał.

• Druga połowa sezonu w obronie słabsza albo — w Ajaksie — nie lepsza. Gole stracone w meczach 1–17 → 18–34: Nicea 9 → 20, Ajax 16 → 16, Porto 4 → 14. Punkty: Nicea 35 → 20, Ajax 39 → 39, Porto 49 → 39.
• Końcówka sezonu w Ajaksie: 5 punktów i 10 goli straconych w ostatnich pięciu meczach — przy 16 straconych w całej drugiej połowie. Przed tymi meczami Ajax miał 73 punkty, a PSV 64; sezon skończył z 78, jeden za mistrzem.
• Wykończenie w Nicei: gole minus xG najgorsze w lidze (−10,5 (18/18)), gole 40 (13/18) przy xG 50,5 (7/18). W drugiej połowie sezonu atak strzelał tyle samo co w pierwszej, więc gdy obrona zaczęła tracić więcej, nie było z czego nadrobić.

• Stałe fragmenty: udział goli ze stałych fragmentów prawie najniższy w lidze (LEC 24/25 11,8% (17/18), LEC 25/26 14,5% (18/18)), także przy najwięcej rzutach rożnych w lidze w 2025/26 (208 (1/18)).
• Obrona przy rotacji: w 2025/26, przy zmianach w składzie 2,91 na mecz (14–15/18), gole stracone 1,30 (8–9/18) — środek ligi zamiast czołówki.
• Mało odbioru: przechwyty najmniej w lidze w obu sezonach (LEC 24/25 7,4 (18/18), LEC 25/26 5,7 (18/18)). Gdy rywal utrzyma piłkę, drużyna ma mało sposobów, żeby ją odzyskać.
• Skuteczność: w 2025/26 gole minus xG -2,4 (11/18) — drużyna strzela mniej, niż wynika z okazji.

• Mało dużych okazji: w 2025/26 duże okazje 64 (15/18) w dolnej części ligi, choć kontakty w polu karnym rywala 943 (3–4/18) — w czołówce.
• Stałe fragmenty w ataku: gole ze stałych fragmentów 8 (18/18) — najmniej w lidze — przy rzutach rożnych 195 (2/18).
• Mało dośrodkowań: celne dośrodkowania GÓR 25/26 4,3 (16/18), GÓR 26/27 okno 4,1 (17/18) — w dolnej części ligi w obu kontekstach.
• Druga połowa sezonu: 30 punktów w pierwszych 17 meczach, 26 w ostatnich 17; zmian w składzie z meczu na mecz 1,44 → 3,12.

• Mało piłki: posiadanie GKS 24/25 48,7% (9/18), GKS 25/26 46,3% (14/18), w 2025/26 celne podania w dolnej części ligi (276 (15/18)). Gdy rywal zamknie długą piłkę, drużyna ma mało innych dróg.
• Środek bloku przechwytuje mało (GKS 24/25 8,3 (14/18), GKS 25/26 7,2 (15/18)); na początku 2026/27 najmniej w lidze (5,2 (18/18)).
• Gra skrzydłami w drugim sezonie: kontakty w polu karnym 838 → 779, celne dośrodkowania 5,2 → 4,5.
• Gole ponad xG: w 2025/26 xG w środku ligi (45,6 (10/18)), a gole powyżej xG trzecie w lidze (5,4 (3/18)) — wynik zależy od skuteczności, która nie musi się powtórzyć.

• Defensywny pomocnik: w 2024/25 Rodri wyszedł w pierwszym składzie 1 raz (w 2023/24 34 razy na 38). Pierwsza połowa sezonu: 31 punktów i 26 goli straconych w 19 meczach — najmniej punktów i najwięcej straconych w jednej połowie sezonu z dziesięciu sezonów. Od listopada do grudnia 5 punktów w 9 meczach.
• Odbiór wysoko i okazje rywala znikają razem: w 2024/25 odzyski w tercji ataku 4,8 (7/20), xG stracone 48,4 (14/20).
• Stałe fragmenty w ataku: udział goli ze stałych fragmentów w golach drużyny w dolnej połowie ligi w każdym sezonie; w 2024/25 tylko 7 (16–18/20) goli ze stałych fragmentów.
• Zmarnowane duże okazje: najwięcej w lidze w 2017/18, 2018/19, 2019/20 i 2021/22 (63 (1/20), 70 (1/20), 83 (1/20), 65 (1/20)) — skutek liczby stworzonych okazji; odsetek zmarnowanych w dolnej połowie ligi (MCI 17/18 48,8% (20/20), MCI 21/22 53,3% (16/20), MCI 24/25 58,8% (19/20)).

• Stoper: w 2020/21 van Dijk wyszedł w pierwszym składzie 5 razy (rok wcześniej 38). Gole stracone 1,10 (17/20) na mecz, ze stałych fragmentów 10 (8–9/20); 69 punktów po 99.
• Środek pola: w 2022/23 pierwsza połowa sezonu — 29 punktów i 25 goli straconych w 19 meczach, najmniej punktów i najwięcej straconych w jednej połowie sezonu z ośmiu sezonów. xG stracone 51,5 (12/20).
• Zmarnowane duże okazje: najwięcej w lidze w 2020/21, 2022/23 i 2023/24 (68 (1/20), 78 (1/20), 79 (1/20)); odsetek zmarnowanych w górnej połowie ligi w tych trzech sezonach (LIV 20/21 62,4% (9/20), LIV 22/23 62,4% (6/20), LIV 23/24 61,7% (8/20)).
• Wysoka linia bez stopera i bramkarza: w 2016/17 i 2017/18, przed van Dijkiem i Alissonem, gole stracone 1,10 (16/20) i 1,00 (15–17/20) na mecz — przy tym samym odbiorze wysoko.

• Model nie ma warstwy zapasowej: przy spadku jakości zawodników poniżej progu nie degraduje się proporcjonalnie, tylko załamuje w całości.
• Obrona ustępuje, gdy atak rośnie: w drugim sezonie w Bayernie więcej xG zdobytego i znacznie więcej straconego.
• Brak dowodu na pracę w kontekście pośrednim: nigdy nie prowadził zespołu ze środka tabeli silnej ligi.

• Model przeciw silniejszym: odbiór wysoko wymaga, żeby rywal nie wychodził spod pressingu jednym podaniem.
• Skuteczność pod bramką: dużo zmarnowanych dużych okazji we wszystkich kontekstach — ale ta liczba rośnie z liczbą wszystkich dużych okazji, a tych zespoły Lijndersa tworzyły najwięcej lub prawie najwięcej. Odsetek zmarnowanych nie potwierdza niskiej skuteczności jako stałej cechy.
• Stałe fragmenty bez specjalisty: dużo rzutów rożnych, mało goli bez osobnej osoby w sztabie.

• Druga połowa sezonu: w pierwszych 17 kolejkach 2025/26 Wisła zdobyła 29 punktów — w czołówce ligi — w drugich 17 tylko 17, drugi najsłabszy wynik w lidze. Goli straconych 11 → 27.
• Mało goli: w Wiśle 1,00 (17–18/18) na mecz, celne strzały 3,6 (17/18), gole minus xG -8,6 (17/18) — druga najsłabsza skuteczność w lidze.
• Bez odbioru wysoko: odzyski w tercji ataku 2,3 (18/18) — najmniej w lidze. Drużyna, która przegrywa, nie ma narzędzia, żeby szybko odebrać piłkę.
• Początek w Motorze: punkty na mecz 0,67 (15–16/18) po 9 meczach, gole stracone 1,67 (4–6/18) na mecz, obrony bramkarza 2,7 (14–15/18).

• Wykończenie: Roma tworzyła dużo — xG 66,2 (2/20) i 58,6 (4/20) — ale gole minus xG −7,2 (19/20) i −8,6 (18/20) (pozycja od najlepszego wyniku) i odsetek zmarnowanych dużych okazji 63,3% (2/20) i 67,7% (5/20) (pozycja od najwyższego odsetka). Manchester United 2016/17: celne strzały 5,5 (4/20), ale gole 1,4 (7–8/20) na mecz i zmarnowane duże okazje 65,8% (3/20). Tam, gdzie wykończenie było dobre, gole minus xG na plusie: Fenerbahçe +9,5 (2/19); Tottenham 2020/21 i Benfica też na plusie, ale to liczby z całego sezonu, także spoza okresu Mourinho.
• Remisy: Manchester United 2016/17 15 remisów w 38 meczach — najwięcej w lidze — i szóste miejsce przy jednej z dwóch najlepszych obron ligi (0,80 (19/20) straconego gola na mecz, pozycja od najwięcej straconych). Benfica w oknie Mourinho bez porażki, ale 10 remisów w 30 meczach (5/18 w lidze od największego udziału remisów).
• Druga połowa okresu słabsza niż pierwsza w siedmiu okresach z dziesięciu (punkty w pierwszej i drugiej połowie meczów okresu); najwyraźniej Tottenham 2020/21 (29 → 21 punktów w 16 + 16 meczach) i Roma 2022/23 (37 → 26). Nie słabły Fenerbahçe, Benfica i Roma jesienią 2023.
• Ostatni okres w klubie słabszy od poprzedniego we wszystkich trzech klubach, w których Mourinho pracował dłużej niż sezon — punkty na mecz: Manchester United 2,13 (2/20) → 1,53 (6/20), Tottenham 1,73 (4/20) → 1,56 (8/20), Roma 1,66 (6/20) → 1,45 (9/20). To częściowo efekt doboru: okres kończy się zwolnieniem, więc z definicji kończy się źle.

• Drugi sezon w Widzewie: celne strzały 3,8 (15/18), gole stracone 1,65 (3/18) na mecz — trzecie najwięcej w lidze.
• Mało dużych okazji: Piast 2025/26 w całym sezonie — najmniej w lidze (59 (18/18)), przy drugim miejscu w kontaktach w polu karnym (1014 (2/18)).
• Obrona stałych fragmentów: Piast 2025/26 — gole stracone ze stałych fragmentów 15 (3–4/18), w czołówce ligi.
• Czyste konta: Widzew 2023/24 w całym sezonie 7 (15–17/18) — w dolnej części ligi.

• Mało okazji: w 2025/26 xG 39,5 (17/18) i duże okazje 62 (16/18) w dolnej trójce ligi; rzuty rożne 123 (18/18) — najmniej w lidze.
• Wynik na skuteczności: gole ponad xG 5,5 (2/18) i najlepszy w lidze odsetek obronionych strzałów bramkarza — dwie rzeczy, które z sezonu na sezon się wahają.
• Gdy blok nie wytrzymuje: Korona 2022/23 — najwięcej fauli w lidze (16,5 (1/18)), gole stracone 1,47 (7/18) na mecz i punkty na mecz 0,87 (15–16/18).
• Mało strzałów: celne strzały KOR 22/23 okno 3,7 (14/18), ZAG 24/25 okno 4,2 (13/18), ZAG 25/26 3,8 (13–14/18) — w każdym kontekście w dolnej części ligi.

• Atak bez mistrzowskiej kadry: w 2024/25 gole 1,5 (6/18) na mecz i duże okazje 69 (10–12/18) — środek ligi, przy najlepszej obronie. Punkt straty do mistrza.
• Rotacja: jesienią 2025, przy najwięcej zmianach w składzie z meczu na mecz (3,71), gole stracone 1,28 (12/18) na mecz — siódme najmniej w lidze zamiast pierwszego.
• Posiadanie w nowym klubie: w Legii 48,4% (12/18) — dolna połowa ligi. Jesienią, przed Papszunem, Legia miała 56,0% (3/18).
• Faule: w czołówce ligi w trzech z czterech kontekstów (RAK 22/23 14,0 (3/18), RAK 24/25 12,4 (5–7/18), RAK 25/26 jesień 11,8 (12/18), LEG 25/26 wiosna 14,1 (2–3/18)) — przerwanie akcji ma koszt w kartkach i rzutach wolnych.

• Okazje rywala: w 2025/26 xG stracone 55,9 (3/18) — trzecie najwięcej w lidze — i rzutów karnych podyktowanych przeciw drużynie 7 (1–3/18).
• Stałe fragmenty: w 2024/25 najmniej goli ze stałych fragmentów w lidze (5 (18/18)) i 13 (5–8/18) straconych.
• Gra co trzy dni: w 2024/25, z Ligą Konferencji, najwięcej zmian w wyjściowym składzie w lidze (3,42 na mecz) i gole zdobyte 1,6 (5/18) na mecz — rok wcześniej 2,3 (1/18).
• Wykończenie jednego zawodnika: najwięcej zmarnowanych dużych okazji w zespole ma w każdym sezonie Jesús Imaz (13 (2–3/235), 16 (5/254), 14 (2/286)) — i on też strzela najwięcej.

• Dużo strzałów rywala: obrony bramkarza w czołowej trójce ligi (MOT 24/25 3,6 (2/18), MOT 25/26 3,5 (3/18)), w 2025/26 najwięcej xG straconego w lidze (59,1 (1/18)).
• Gole stracone w górnej części ligi w obu sezonach (MOT 24/25 1,70 (2–3/18), MOT 25/26 1,60 (4–5/18) na mecz).
• Mało celnych strzałów: MOT 24/25 4,1 (13–15/18), MOT 25/26 3,7 (15–16/18) — w dolnej części ligi, przy dużych okazjach w czołówce w 2024/25.
• Drugi sezon: duże okazje 80 → 67, gole ze stałych fragmentów 14 → 10.

• Druga część pracy słabsza niż pierwsza. Marsylia 2022/23: 42 punktów w pierwszych 19 meczach, 31 w kolejnych 19, 3 w ostatnich pięciu i trzy porażki na koniec sezonu. Juventus jesienią 2025 (8 kolejek, pomiar cząstkowy): 10 punktów w pierwszych czterech meczach (trzy zwycięstwa na start), 2 w kolejnych czterech. W Veronie spadek był niewielki (27 punktów w pierwszych 17 meczach, 26 w kolejnych 18), w krótkim oknie w Lazio niewielki (9 punktów w czterech meczach, 9 w pięciu), a w Juventusie wiosną 2025 drużyna zdobyła więcej w drugiej części (7 i 11).
• Koszt agresji w Veronie (cały sezon, z trzema kolejkami poprzednika): żółte kartki 90 (4–6/20), czerwone 7 (4–5/20), gole stracone po stałych fragmentach 18 (1–2/20) — w tej ostatniej kategorii najwięcej w lidze, ex aequo. W Marsylii 2022/23 te liczby były w środku ligi: żółte kartki 62 (10/20), gole stracone po stałych fragmentach 8 (13–15/20).
• Tottenham: 1 punkt w 5 meczach i gole stracone na mecz 2,6 (1/20) — najwięcej w lidze w tym oknie. To tylko 5 kolejek (pomiar cząstkowy) — za mało, żeby oddzielić model od stanu drużyny, którą przejął.

• Mało okazji z gry: celne strzały PUS 23/24 3,5 (16/18), PUS 24/25 3,4 (18/18), duże okazje PUS 23/24 48 (15/18), PUS 24/25 55 (16/18) — dolna część ligi w obu sezonach.
• Zależność od stałych fragmentów: udział goli ze stałych fragmentów PUS 23/24 35,9% (1/18), PUS 24/25 43,2% (1/18) — gdy stałe fragmenty nie dają goli, atak z gry ich nie zastąpi.
• Obrona w drugim sezonie: gole stracone 1,40 → 1,90 na mecz, w 2024/25 najwięcej w lidze.
• Mało odbiorów wysoko: odzyski w tercji ataku PUS 23/24 2,8 (17–18/18), PUS 24/25 3,1 (16/18) — piłka odzyskana daleko od bramki rywala.

• Mało goli z gry: w pełnych sezonach Piasta gole strzelone PIA 23/24 1,10 (15–16/18), PIA 24/25 1,10 (12–17/18) — w dolnej połowie ligi; w Widzewie celne strzały 2,9 (16–17/18).
• Zmarnowane duże okazje: odsetek zmarnowanych PIA 23/24 62,3% (5/18), PIA 24/25 67,8% (2–3/18) — w czołówce ligi, czyli marnowanych dużo.
• Rzuty karne: w Piaście 2023/24 podyktowano przeciw drużynie 10 (1–2/18) — najwięcej w lidze ex aequo.
• Drugi sezon słabszy w ataku: kontakty w polu karnym 767 (5/18) → 753 (14/18), duże okazje 69 (5–7/18) → 59 (14–15/18), odzyski w tercji ataku 4,9 (2/18) → 4,3 (8/18).

Chelsea 2025/26 (przed Alonso): 21,9 wybicia na mecz, 57,7% posiadania, 2,8 interwencji bramkarza, 3,6 odzysku w tercji ataku, 471,2 celnego podania — wobec Leverkusen 2023/24: 12,9 / 62,0% / 2,4 / 6,6 / 597,8. Liczby Chelsea pochodzą z tabeli Premier League 2025/26. Progi czasowe (np. „do 10. kolejki”) i ocena skali ryzyk to już wniosek, nie pomiar.

Sezon 2022/23 w dwóch połowach (wszystkie kluby ligi w tych samych oknach dat): punkty na mecz 2,63 (1/20) → 1,79 (5/20), gole stracone 0,84 (19/20) → 1,42 (11/20) na mecz (pozycja od najwięcej straconych), gole zdobyte 2,37 (2/20) → 2,26 (2/20). Szczegóły w module Lekcja.

Posiadanie od drugiego sezonu w Sassuolo w pierwszej czwórce ligi, a gole stracone na mecz ani razu wśród sześciu najniższych (Brighton 2023/24 1,6 (10–14/20), Marsylia 2024/25 1,4 (9–11/18)). xG stracone: Sassuolo 2020/21 56,2 (11/20), Brighton 2023/24 56,4 (14/20), Marsylia 2024/25 46,0 (12–13/18). Udział goli ze stałych fragmentów w dorobku: Brighton 2023/24 14,5% (17/20), Marsylia 2024/25 8,1% (17/18).

PSG 2024/25 w obronie: xG stracone 31,3 (18/18), gole stracone 1,0 (18/18) na mecz, czyste konta 7 (11–13/18), gole stracone po stałych fragmentach 11 (2–6/18), obrony bramkarza 2,1 (17/18) na mecz. Donnarumma: gole uniknięte −3,6 (14/18), skuteczność obron 67,1% (10/18) — rok wcześniej 11,5 (1/18) i 82,1% (1/18).

Serie A 2025/26: zmarnowane duże okazje 59 z 99 (59,6%) wobec 63,1% w całej lidze. Gole ze stałych fragmentów 10 (11–12/20) przy posiadaniu 61,6% (1/20) i 170 rzutach rożnych (6–8/20). Bilans 20–11–7, 71 punktów. Nico Paz: 12 goli i 6 asyst, ocena 7,67 (3/301).

Nicea 2023/24, mecze 1–17 → 18–34 (wszystkie drużyny ligi w tych samych oknach dat): punkty na mecz 2,06 (2/18) → 1,18 (12/18); gole stracone 0,53 (18/18) → 1,18 (13–16/18) na mecz (pozycja od największej liczby straconych); gole zdobyte 1,12 (10–12/18) → 1,24 (12/18); celne strzały 4,71 (9/18) → 4,65 (10/18).

2024/25 → 2025/26: punkty na mecz 2,06 (1/18) → 1,76 (1/18); gole stracone 0,90 (17/18) → 1,30 (8–9/18); czyste konta 14 (2–3/18) → 10 (4–8/18); gole zdobyte 2,0 (1/18) → 1,8 (1–2/18). Atak ten sam, obrona słabsza.

Górnik 2025/26: duże okazje 64 (15/18), kontakty w polu karnym 943 (3–4/18), gole ze stałych fragmentów 8 (18/18); rzuty karne podyktowane przeciw drużynie 6 (4–8/18).

2024/25 → 2025/26: punkty na mecz 1,44 (7–8/18) → 1,47 (5/18); kontakty w polu karnym 838 (5/18) → 779 (12/18); celne dośrodkowania 5,2 (4–5/18) → 4,5 (14–15/18); posiadanie 48,7% (9/18) → 46,3% (14/18); gole ze stałych fragmentów 13 (5/18) → 18 (1–3/18). Atak skrzydłami słabszy, stałe fragmenty mocniejsze, wynik lepszy.

Sezon 2024/25 w dwóch połowach (wszystkie kluby ligi w tych samych oknach dat): punkty na mecz 1,63 (6/20) → 2,11 (1/20), gole stracone 1,37 (11–12/20) → 0,95 (19/20) na mecz (pozycja od najwięcej straconych), gole zdobyte 1,68 (6–7/20) → 2,11 (1/20), posiadanie 61,8% (1/20) → 61,3% (1/20). Szczegóły w module Lekcja.

Trzy sezony, ten sam trener: 2021/22 → 2022/23 → 2023/24 — punkty na mecz 2,42 (2/20) → 1,76 (5/20) → 2,16 (3/20); xG stracone 34,3 (19/20) → 51,5 (12/20) → 46,2 (18/20); odzyski w tercji ataku 7,6 (1/20) → 5,7 (2–3/20) → 6,1 (4/20). Szczegóły w module Lekcja.

Burnley 2022/23 → 2023/24: posiadanie 64,7% → 47,4%, czyste konta 21 → 2, punkty 101 → 24. Bayern 2024/25 → 2025/26: xG 82,7 → 100,7 (+22%), xG stracone 25,9 → 42,0 (+62%), czyste konta 16 → 12. Wszystkie liczby z tabel lig. U Alonso w Leverkusen ten wzorzec nie wystąpił: 2022/23 → 2023/24 atak i obrona poprawiły się jednocześnie (xG 51,9 → 74,7, xG stracone 43,1 → 30,2), a 2023/24 → 2024/25 oba końce się pogorszyły. Burnley 2023/24 skończył sezon na 19. miejscu z 24 punktami — przedostatni, nie ostatni.

Salzburg w oknie 16 kolejek: z czołową czwórką ligi (z bilansu wynika, że to Sturm, Austria Wiedeń, Wolfsberger i Rapid) 5 meczów, 1-2-2, bramki 6:10; z pozostałymi 11 meczów, 6-3-2, 20:9 — według wyników meczów. W Lidze Mistrzów 1-0-5 i 3:18 (poza warstwą danych). Zmarnowane duże okazje: Salzburg 58, City 74; gole ze SFG: Salzburg 4, City 11. Odsetek zmarnowanych dużych okazji: Liverpool 50,0%, 59,6%, 44,7%, 61,7%, Salzburg 63,0%, City 61,7% — w żadnym kontekście nie jest wśród trzech najwyższych w lidze, a w 2018/19 i 2021/22 Liverpool marnował odsetkowo najmniej lub prawie najmniej w lidze.

Wisła 2025/26: 46 punktów i ósme miejsce przy xG 42,6 (15/18) i xG straconym 45,5 (12/18); połowy sezonu 29 i 17 punktów, liczone z wyników meczów.

Roma 2021/22 → 2022/23: xG 66,2 (2/20) → 58,6 (4/20), gole minus xG −7,2 (19/20) → −8,6 (18/20), zmarnowane duże okazje 63,3% (2/20) → 67,7% (5/20), gole na mecz 1,6 (8–10/20) → 1,3 (9–11/20). Napastnicy: Tammy Abraham 17 (4–5/276) goli przy xG 20,8 (3/492), potem 8 (24–28/282) przy 10,8 (9/474).

Widzew, okno 2023/24 → okno 2024/25: punkty na mecz 1,44 (7–8/18) → 1,17 (11/18); posiadanie 52,7% (6/18) → 48,8% (9/18); celne strzały 4,5 (7/18) → 3,8 (15/18); gole stracone 1,26 (12/18) → 1,65 (3/18).

Zagłębie 2025/26: xG 39,5 (17/18), gole ponad xG 5,5 (2/18); xG stracone 47,3 (11/18) — w środku ligi przy najmniej golach straconych.

2022/23 → 2024/25: punkty na mecz 2,21 (1/18) → 2,03 (2/18); gole zdobyte 1,9 (1/18) → 1,5 (6/18); duże okazje 87 (1/18) → 69 (10–12/18); gole stracone 0,70 (18/18) → 0,70 (18/18). Obrona ta sama, atak słabszy.

2023/24 → 2024/25: punkty na mecz 1,85 (1–2/18) → 1,79 (3/18); gole zdobyte 2,3 (1/18) → 1,6 (5/18); gole ze stałych fragmentów 15 (1/18) → 5 (18/18); zmian w składzie z meczu na mecz 1,58 (1/18) → 3,42 (18/18). Posiadanie 57,5% (2/18) → 54,3% (4/18).

2024/25 → 2025/26: punkty na mecz 1,44 (7–8/18) → 1,26 (11–12/18); duże okazje 80 (5/18) → 67 (13/18); gole ze stałych fragmentów 14 (3–4/18) → 10 (13–14/18); odzyski w tercji ataku 4,5 (5/18) → 3,6 (12/18); gole stracone 1,70 (2–3/18) → 1,60 (4–5/18). Wyjście to samo, atak słabszy, obrona słaba w obu.

Marsylia 2022/23, mecze 1–19 → 20–38: gole zdobyte 2,05 (3/20) → 1,47 (7–8/20) na mecz, gole stracone 0,84 (18/20) → 1,26 (8–10/20) (pozycja od największej liczby straconych), celne strzały 5,16 (6/20) → 4,63 (10/20). Cały sezon: xG stracone 42,9 (19/20) — drugie najniższe w lidze.

2023/24 → 2024/25: punkty na mecz 1,18 (12/18) → 0,82 (18/18); posiadanie 38,3% (18/18) → 39,9% (18/18); udział długich podań 13,8% (1/18) → 13,2% (1/18); gole ze stałych fragmentów 14 (2/18) → 16 (2/18); gole stracone 1,40 (5–8/18) → 1,90 (1/18). Styl ten sam, obrona słabsza.

Piast 2023/24 → 2024/25: gole stracone 1,00 (17/18) → 1,10 (15–16/18) na mecz — obrona w czołówce w obu; punkty 43 → 45 — środek tabeli w obu.

Model Alonso jest bardzo dobry i bardzo wrażliwy na warunki, w których jest wdrażany. Sukces w Chelsea zależy bardziej od transferu „szóstki” i przetrwania pierwszego okresu złych wyników niż od treningu.

Wspólne jest to, że słabości wychodzą w drugiej części sezonu i w wyniku, nie w ataku: w 2022/23 gole zdobyte drugie w lidze w obu połowach sezonu, posiadanie czwarte i trzecie — spadła obrona i punkty. Opisy gry wskazują niską elastyczność taktyczną — dane ustawień tego nie rozstrzygają: w 2023/24 Arsenal zaczął wszystkie 38 meczów w 4-3-3 (inne drużyny z jednym ustawieniem przez cały sezon 2023/24: Liverpool), ale ustawienie na start nie mierzy zmian w trakcie meczu.

Model kontroluje grę, dopóki piłka jest w grze i w posiadaniu drużyny. Słabości zaczynają się tam, gdzie ta kontrola się kończy: po stracie, przy stałym fragmencie i w polu karnym, gdzie o wyniku decyduje strzał, a nie struktura. Trening opisany w ćwiczeniach nie ma kategorii ani dla stałych fragmentów, ani dla obrony w niskim bloku.

Wspólne jest to, że punkty uciekają tam, gdzie styl nie wystarcza: posiadanie i liczba okazji są najlepsze w lidze w każdym sezonie, a o wyniku decyduje wykonanie w polu karnym — Messi w Barcelonie, skuteczność napastników, bramkarz i stałe fragmenty w PSG. W PSG zależność od jednego zawodnika wyraźnie malała. Dane nie mówią, ile z tego to decyzje trenera, a ile kadra: tabele nie mierzą kontuzji ani tego, dlaczego zawodnik nie zaczął meczu.

Model jest bardzo silny w grze otwartej i wyraźnie słabszy tam, gdzie gra otwarta się kończy. To jedna słabość widziana z trzech stron — dlatego jedna decyzja organizacyjna (osobna praca nad stałymi fragmentami i drugi sposób wykończenia) odpowiada na dwie z nich naraz.

Wzór jest ten sam w trzech klubach: obrona w czołówce ligi jesienią — w meczach 1–17 Nicea i Porto straciły najmniej goli w lidze, Ajax drugi wynik po PSV — a wiosną w Nicei i Porto wyraźnie słabsza, w Ajaksie nie lepsza. Atak nie rośnie na tyle, żeby to zrównoważyć — gole zdobyte w drugiej połowie: Nicea 19 → 21, Ajax 37 → 30, Porto 36 → 30. Dane nie mówią, dlaczego: tabele nie mierzą zmęczenia, kontuzji ani tego, jak rywale przygotowali się na drużynę w rewanżach.

Wspólne jest to, że model działa, gdy drużyna ma piłkę. Słabość wychodzi tam, gdzie piłki nie ma: przy stałym fragmencie, przy kontrze rywala i w meczach co trzy dni, gdy skład się zmienia.

Wspólne jest to, że drużyna dochodzi do pola karnego, ale nie zamienia tego w duże okazje ani w gole ze stałych fragmentów. Rezerwa jest w ostatniej tercji, nie w obronie.

Wspólne jest to, że model oddaje piłkę rywalowi i liczy na blok, długą piłkę i stałe fragmenty. Gdy jedna z dróg do bramki słabnie, wynik trzyma druga; przy słabszych obu — zostaje mało kontroli gry.

Wspólne jest to, że słabości wychodzą bez piłki, nie z piłką: posiadanie i celne podania zostają pierwsze w lidze, a pękają odbiór po stracie i obrona przestrzeni za linią. Model stoi na kilku zawodnikach w osi — defensywny pomocnik, stoperzy grający piłką — i bez nich traci równowagę szybciej niż posiadanie.

Wspólne jest to, że słabości wychodzą za pressingiem, nie w nim: odzyski wysoko zostają w czołówce ligi, a pękają ostatnia linia i środek pola, który zamyka przestrzeń po ominiętym pressingu. Model stoi na kilku zawodnikach — stoperze, bramkarzu i trzech pomocnikach, którzy biegają za pressingiem.

Wszystkie trzy słabości dotyczą wrażliwości na warunki: na jakość kadry, na czas i na kontekst. Model jest bardzo dobry i bardzo mało wybaczający.

Obie potwierdzone słabości leżą poza treningiem gry w rozumieniu periodyzacji taktycznej: zarządzanie ryzykiem przeciw lepszym i wyspecjalizowane stałe fragmenty. Metoda nie ma wbudowanej odpowiedzi na to, czego nie da się wytrenować grą o określonym kształcie.

Wspólne jest to, że model chroni bramkę, ale nie tworzy goli. Gdy obrona traci więcej — w drugiej połowie sezonu w Wiśle, na początku w Motorze — punktów nie ma czym odrobić.

Wspólne jest to, że model stoi na obronie. Gdy obrona trzyma, drużyna zdobywa punkty nawet przy słabym wykończeniu; gdy wykończenie zawodzi (Roma) albo obrona pęka (Manchester United jesienią 2018), nie ma drugiego sposobu na wygranie meczu — posiadanie ani razu nie było najwyższe w lidze. Dane nie mierzą tego, co opisy wskazują jako przyczynę spadków w trzecim sezonie: konfliktów z zawodnikami i klubem.

Wspólne jest to, że model daje piłkę i wejścia w pole karne, ale nie gwarantuje dużych okazji. Gdy posiadanie spada do środka ligi, a strzałów jest mało — rośnie liczba goli straconych.

Wspólne jest to, że model chroni bramkę, ale nie tworzy okazji. Gdy skuteczność i bramkarz wrócą do średniej ligi, ten sam profil może dać mniej punktów.

Wspólne jest to, że obrona i rama przenoszą się z trenerem, a gra z piłką — nie. Słabość wychodzi tam, gdzie wynik zależy od jakości zawodników w ataku albo od stałego składu przy grze co trzy dni.

Wspólne jest to, że słabości wychodzą przy zmęczeniu i zmianach składu, nie z piłką: posiadanie i wyprowadzenie zostają, a słabną stałe fragmenty, skuteczność i obrona pola karnego. Model potrzebuje stałego składu, którego klub z europejskimi pucharami i co roku sprzedawanymi zawodnikami nie ma.

Wspólne jest to, że model rozwiązuje wyjście, ale nie obronę przed polem karnym. W pierwszym sezonie przykrył to atak i stałe fragmenty; w drugim, gdy atak osłabł, wynik spadł.

W Marsylii i w Juventusie jesienią 2025 model dał szybki efekt na starcie (13 punktów w pięciu meczach; trzy zwycięstwa) i słabł w dalszej części — w Tottenhamie startu nie było (1 punkt w 5 meczach). Dane nie pokazują, dlaczego: tabele nie mierzą zmęczenia ani reakcji rywali. Pewne jest tylko to, że w Marsylii spadek dotyczył ataku i obrony naraz, a styl gry (posiadanie, faule, odbiory) został ten sam.

Wspólne jest to, że wynik zależy od dwóch rzeczy: stałych fragmentów i obrony bloku. Gdy obie działają, drużyna z najmniejszym posiadaniem w lidze się utrzymuje; gdy obrona słabnie, gra z piłką nie ma czym tego wyrównać.

Wspólne jest to, że model chroni bramkę, ale z gry tworzy mało. Punkty zależą od stałych fragmentów i od tego, czy jeden błąd w obronie — faul w polu karnym — nie zabierze wyniku.