Mediana percentyla w swojej lidze: 50 (zakres 41–59, 2 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.

Budowanie — wyjście spod pressingu — Zasada, którą trener formułuje

Praca według zasad, nie według schematów; podanie zwrotne jako kanon. Liczą się jakość, tempo, kierunek i moment podania oraz przyjęcia. W strefie niskiej dokładność i odpowiedzialność, bez pojedynków; w średniej kreatywność; w wysokiej szybkość działania.

Mediana percentyla w swojej lidze: 38 (zakres 35–41, 2 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.

Budowanie — wyjście spod pressingu — Rola długiego podania

Wariant na dwie sytuacje: rywal broni wysoko (przestrzeń za jego linią obrony) albo stoi zwarcie w obronie średniej. Grają je głównie środkowi obrońcy, nogą wiodącą, w sektor docelowy albo do zawodnika docelowego; wokół niego ustawienie do zbiórki drugiej piłki, a po jej zdobyciu szybkie przeniesienie gry za linię obrony albo do sąsiedniego sektora. Bez wysokiego napastnika — długie na wolne pole do szybkich.

Budowanie — wyjście spod pressingu — Struktura w posiadaniu

Bramkarz zagrywa krótko do stopera albo długo na bok — pierwsze podania mają stoperzy i defensywny pomocnik. Dwaj stoperzy szeroko, przed nimi dwaj defensywni pomocnicy w 4-2-3-1. Jeden schodzi po piłkę, drugi zostaje wyżej. Boczni obrońcy podchodzą wysoko dopiero, gdy piłka minie pierwszą linię rywala.

Budowanie — wyjście spod pressingu — Skąd przewaga w pierwszej linii

Stoperzy z bramkarzem grają zwykle przeciw jednemu albo dwóm napastnikom rywala — przewaga liczebna w strefie niskiej. Bramkarz gra z zespołem: pokazuje się do gry i bierze udział w budowaniu, a podanie do niego idzie zawsze poza światło bramki. Gdy pressing jest mocny, stoperzy obniżają ustawienie.

Struktura i ustawienie — Kto daje szerokość

Szerokość daje boczny obrońca, a skrzydłowi schodzą do środka. W Piaście 2023/24 najwięcej podań kluczowych w zespole miał prawy obrońca Arkadiusz Pyrka (58 (6/423)) — w wyjściowym składzie w 32 meczach. Celne dośrodkowania: PIA 22/23 okno 4,5 (7/18), PIA 23/24 5,0 (6/18), PIA 24/25 4,5 (11–12/18), WID 25/26 okno 5,0 (12/18).

Struktura i ustawienie — Kto daje szerokość

Boczny obrońca i skrzydłowy razem: w wariancie podstawowym boczni obrońcy przy liniach bocznych, skrzydłowi bliżej środka. Zasada: w zależności od miejsca piłki co najmniej jeden z dwóch po każdej stronie maksymalnie rozszerza pole gry, drugi gra na innej wysokości.

Mediana percentyla w swojej lidze: 50 (zakres 24–76, 2 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.

Pole karne i wykończenie — Teza w jednym zdaniu

Jak najszybciej do strzału, z pola karnego jako głównego miejsca zakończenia. W ostatniej tercji model dopuszcza improwizację i szuka gry 1 na 1; strzał z dystansu jest możliwy, ale z pola karnego pada zdecydowanie więcej bramek.

Pressing i przejścia — Przebieg po stracie

• Strata → najbliższy zawodnik opóźnia, reszta wraca do bloku.
• Rywal rozgrywa przed blokiem → napastnik zamyka podanie do środka, ofensywni pomocnicy kryją defensywnych pomocników rywala.
• Podanie rywala do boku albo złe przyjęcie → skrzydłowy i boczny obrońca podchodzą, defensywny pomocnik zamyka podanie do środka.
• Odbiór → do ofensywnego pomocnika w półprzestrzeni albo od razu do napastnika.

Pressing i przejścia — Przebieg po stracie

• Strata → najbliżsi piłki od razu atakują rywala: najpierw odbiór, potem wybicie, na końcu opóźnienie.
• Zawodnicy w strefie środkowej odbudowują ustawienie i zamykają podania między pomocnikami; obrońcy i bramkarz, najdalej od piłki, czekają na zamiar długiego podania.
• Decyzję podejmuje najbliższy piłki: pewny odbioru — atakuje, a reszta idzie za nim; niepewny — cofa się, a pozostali razem z nim.
• Gdy reszta nie dołączy, pressujący po ustalonym czasie (np. 5 sekund) wracają do bloku. Powrót zawsze w kierunku własnej bramki: najpierw zabezpieczenie środka, potem pozycje.
• Bez piłki, z bloku średniego: skok do pressingu na sygnał — podanie rywala do bocznego obrońcy, do bramkarza albo w tył, złe przyjęcie, niedokładne podanie, odwrócenie się z piłką.

Pressing i przejścia — Przebieg po stracie

• Strata → najbliższy zawodnik opóźnia, reszta wraca do bloku.
• Rywal rozgrywa przed blokiem → napastnik zamyka podanie do środka, ofensywni pomocnicy kryją defensywnych pomocników rywala.
• Podanie rywala do boku albo złe przyjęcie → skrzydłowy i boczny obrońca podchodzą, defensywny pomocnik zamyka podanie do środka.
• Odbiór → do ofensywnego pomocnika w półprzestrzeni albo od razu do napastnika.

Pressing i przejścia — Przebieg po stracie

• Strata → najbliżsi piłki od razu atakują rywala: najpierw odbiór, potem wybicie, na końcu opóźnienie.
• Zawodnicy w strefie środkowej odbudowują ustawienie i zamykają podania między pomocnikami; obrońcy i bramkarz, najdalej od piłki, czekają na zamiar długiego podania.
• Decyzję podejmuje najbliższy piłki: pewny odbioru — atakuje, a reszta idzie za nim; niepewny — cofa się, a pozostali razem z nim.
• Gdy reszta nie dołączy, pressujący po ustalonym czasie (np. 5 sekund) wracają do bloku. Powrót zawsze w kierunku własnej bramki: najpierw zabezpieczenie środka, potem pozycje.
• Bez piłki, z bloku średniego: skok do pressingu na sygnał — podanie rywala do bocznego obrońcy, do bramkarza albo w tył, złe przyjęcie, niedokładne podanie, odwrócenie się z piłką.

Mediana percentyla w swojej lidze: 56 (zakres 35–76, 2 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.

Pressing i przejścia — Faul w pressingu

Model konsekwentnie wymaga obrony bez faulu: przerwanie akcji faulem albo wybiciem oddaje rywalowi czas na uspokojenie gry i decyzję, kiedy wznowić. Faul taktyczny pojawia się tylko jako zagrożenie dla własnego ataku szybkiego — zawodnik, który odwraca się z piłką, daje rywalowi okazję, by przerwać akcję.

Mediana percentyla w swojej lidze: 35 (zakres 29–41, 2 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.

Faza obronna — Teza w jednym zdaniu

Obrona aktywna, nigdy pasywna: celem jest odbiór piłki, nie wybicie, a broni cały zespół od napastnika po bramkarza. Punktem wyjścia jest obrona średnia w strefie 15 metrów po obu stronach linii środkowej; obronę wysoką i niską model traktuje jako odmiany na określone sytuacje.

Pressing i przejścia — Po co odzysk — co dzieje się z piłką po odbiorze

Odebrać piłkę, gdy rywal zagra do boku albo źle przyjmie — wtedy cała linia podchodzi. Bez sygnału blok czeka. Po odbiorze wysoko — od razu strzał; po odbiorze w bloku — piłka do defensywnego pomocnika i spokojne wyjście.

Pressing i przejścia — Po co odzysk — co dzieje się z piłką po odbiorze

Po odbiorze celem jest bramka — w deficycie czasu, ale przy komforcie przestrzeni. Pierwsze podanie ma być dokładne i najlepiej do przodu: w kolejności preferencji do dziewiątki, potem do dziesiątki i dalej; partnerzy dalej od piłki od razu rozszerzają pole gry. Atak szybki najkrótszą drogą do bramki albo najpierw środkiem, z wyborem boku później. Gdy atak szybki jest niemożliwy — atak pozycyjny. Piłki nie wolno stracić w sektorze, w którym się ją odebrało.

Struktura jednostki treningowej — Teza w jednym zdaniu

Jednostka wokół obrony i stałego fragmentu: rondo, wyjście przez defensywnego pomocnika, średni blok, gra pod rywala, rzuty rożne. Z piłką — bez ryzyka w środku pola, atak bokiem.

Struktura jednostki treningowej — Zasada, która przechodzi przez wszystkie bloki

Każdy środek treningowy ma odniesienie do gry. Ćwiczenie buduje się stopniowo: forma ścisła — żeby pokazać rozwiązania, potem wybór spośród nich, potem gry z przeciwnikiem: gry pozycyjne na utrzymanie piłki, fragmenty gry w strefie boiska i gry 11 na 11 ze strefą obrony. W każdej jednostce, gdy tylko się da, przejścia po stracie i po odbiorze. Intensywnością gry steruje się przede wszystkim czasem gry i przerw, a limit kontaktów to zwykle 2–3.