Na 13 pytań o model gry i tydzień treningowy, na które obaj mają odpowiedź, odpowiadają tak samo w 11, inaczej w 2. Zbieżność 85% liczy też, jak daleko są odpowiedzi na skali. WNIOSEK
Lijnders jest w grupie Europa, PZPN — w grupie Polska. Odpowiedzi oparte na liczbach to miejsce na tle własnej ligi, a ligi różnią się poziomem: ta sama odpowiedź nie znaczy tej samej wartości. WNIOSEK
Gdzie odpowiadają inaczej
2 pytania. Pod każdym — uzasadnienie z modelu gry albo z liczb.
Boczni obrońcy
Skrzydłowy i boczny obrońca razem, na różnych wysokościach
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Struktura i ustawienie — Kto daje szerokość
Boczni obrońcy — oni dają szerokość i dośrodkowania. Liverpool w sezonach 2021/22 i 2023/24 miał najwięcej celnych dośrodkowań w lidze.
Struktura i ustawienie — Kto daje szerokość
Boczny obrońca i skrzydłowy razem: w wariancie podstawowym boczni obrońcy przy liniach bocznych, skrzydłowi bliżej środka. Zasada: w zależności od miejsca piłki co najmniej jeden z dwóch po każdej stronie maksymalnie rozszerza pole gry, drugi gra na innej wysokości.
Gry pozycyjne, ronda i fragmenty gry
Forma bez rywala (ścisła), do tego małe gry i gry z bramkami
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Struktura jednostki treningowej — Teza w jednym zdaniu
Rondo, przejście i pole karne — w tej kolejności. Każda strata jest początkiem ćwiczenia, nie jego końcem: po stracie gra toczy się dalej, a zespół tracący ma zadanie punktowane.
Struktura jednostki treningowej — Zasada, która przechodzi przez wszystkie bloki
Każdy środek treningowy ma odniesienie do gry. Ćwiczenie buduje się stopniowo: forma ścisła — żeby pokazać rozwiązania, potem wybór spośród nich, potem gry z przeciwnikiem: gry pozycyjne na utrzymanie piłki, fragmenty gry w strefie boiska i gry 11 na 11 ze strefą obrony. W każdej jednostce, gdy tylko się da, przejścia po stracie i po odbiorze. Intensywnością gry steruje się przede wszystkim czasem gry i przerw, a limit kontaktów to zwykle 2–3.
Tak samo w 11 pytaniach
Ta sama oś, dwa kolory
Percentyl na tle własnej ligi w każdym sezonie. Lijnders u góry, PZPN u dołu każdej osi; liczba obok nazwy to mediana.
Atak pozycyjny
Przejście do obrony
Obrona
Stałe fragmenty gry
sezon pierwszego treneraokno, próba cząstkowa albo okres asystentamediana0 = najmniej w lidze · 100 = najwięcej
Fazy obok siebie
Atak pozycyjny
— Z piłką: budowanie, progresja, wykończenie
Pep Lijnders
1. etap — budowanie
Krótkie wyjście z bramkarzem połączone z długą piłką na zmianę strony i pułapką na drugą piłkę. Trener, który ćwiczy tylko pierwszy element, ćwiczy połowę modelu.
Struktura z piłką
Liverpool Kloppa: 4-3-3.
2. etap — progresja
Różnica wobec Guardioli nie leży w liczbie długich podań, tylko w ich funkcji. Liverpool grał ich dużo, ale jako udział w celnych podaniach był w dolnej połowie ligi — liczba długich rosła razem z liczbą wszystkich podań.
3. etap — wykończenie
Posiadanie ma się kończyć w polu karnym — i w każdym kontekście tak było. Drużyny z Lijndersem marnują dużo dużych okazji, bo mają ich dużo; odsetek zmarnowanych jest przeciętny albo niski.
Narodowy model PZPN
1. etap — budowanie
Otwarcie krótko od bramkarza do środkowego obrońcy, potem budowanie przez trzech środkowych pomocników w trzech liniach z podaniem zwrotnym jako kanonem. Długie podanie to przygotowany wariant przeciw wysokiemu pressingowi albo zwartej obronie średniej, nie podstawa.
Struktura z piłką
System główny 1-4-3-3: czterech obrońców w linii, trzech środkowych pomocników, dwóch skrzydłowych i napastnik. Środek pola w trzech wariantach — z jedną szóstką, z dwiema szóstkami i dziesiątką albo z szóstką i dwiema ósemkami. System alternatywny 1-4-2-3-1, który w obronie przechodzi w 1-4-4-1-1 albo 1-4-5-1. Od 2019 roku młodzieżowe reprezentacje grają też wariantem z trójką środkowych obrońców 1-3-5-2 (w obronie najczęściej 1-5-3-2): szerokość dają wahadłowi, budowanie zaczynają boczni z trójki stoperów. Model traktuje go jako uzupełnienie 1-4-3-3, a system dobiera się do zawodników.
2. etap — progresja
Piłka ma trafić do jednej z czterech przestrzeni docelowych: w pole karne, w boczny sektor obok pola karnego, w boczny sektor przed polem karnym albo w środek przed polem karnym. Droga — środkiem, bokiem, przez zmianę sektora albo atakiem bezpośrednim.
3. etap — wykończenie
Jak najszybciej do strzału, z pola karnego jako głównego miejsca zakończenia. W ostatniej tercji model dopuszcza improwizację i szuka gry 1 na 1; strzał z dystansu jest możliwy, ale z pola karnego pada zdecydowanie więcej bramek.
Przejście do obrony
— Po stracie: kontrpressing, pressing, zabezpieczenie
Pep Lijnders
Pressing i kontrpressing
Kontrpressing to jedyna warstwa, która podąża za nim między klubami: w siedmiu sezonach Liverpoolu z nim w sztabie odzyski w tercji ataku zawsze w czołówce ligi; w pierwszym sezonie bez niego — wyraźnie niżej. City: poza czołówką w sezonie bez niego, w czołówce ligi z nim.
Struktura przy stracie
Szósty i siódmy zawodnik zostają przed polem karnym i zabezpieczają kontrpressing. Odzyski w tercji ataku były w czołówce ligi we wszystkich sezonach Liverpoolu w danych.
Narodowy model PZPN
Pressing i kontrpressing
Po stracie najpierw natychmiastowy atak na rywala z piłką, po odbiorze najpierw atak szybki. Obie fazy przejściowe model uznaje za kluczowe i planuje je, zanim piłka zmieni właściciela: atakując, myśli się o obronie, broniąc — o ataku.
Struktura przy stracie
Atakujemy z myślą o obronie: proporcja około 5 do 5 — pięciu zawodników w akcji, reszta asekuruje albo nie bierze w niej udziału (w zależności od sytuacji 4 do 6 albo 6 do 4). Po stracie najbliżsi atakują przeciwnika z piłką, środek odbudowuje ustawienie, obrońcy i bramkarz pilnują długiego podania.
Obrona
— Bez piłki: blok, linia, pole karne
Pep Lijnders
Obrona zorganizowana
Atakowanie bez piłki: Liverpool 2021/22 miał jednocześnie najwięcej odbiorów w tercji ataku i najmniej straconych bramek w lidze. Obrona nie jest tu osobną fazą — jest częścią kontrpressingu.
Narodowy model PZPN
Obrona zorganizowana
Obrona aktywna, nigdy pasywna: celem jest odbiór piłki, nie wybicie, a broni cały zespół od napastnika po bramkarza. Punktem wyjścia jest obrona średnia w strefie 15 metrów po obu stronach linii środkowej; obronę wysoką i niską model traktuje jako odmiany na określone sytuacje.
Przejście do ataku
— Po odbiorze: co dzieje się z piłką
Pep Lijnders
Po odbiorze
Moment straty to najlepszy moment na atak — rywal jest rozciągnięty. Odzysk jest wart tyle, co gol: w konspekcie odzyskanie w 6 sekund daje punkt, gol w 10 sekund po nim — trzy.
Narodowy model PZPN
Po odbiorze
Po odbiorze celem jest bramka — w deficycie czasu, ale przy komforcie przestrzeni. Pierwsze podanie ma być dokładne i najlepiej do przodu: w kolejności preferencji do dziewiątki, potem do dziesiątki i dalej; partnerzy dalej od piłki od razu rozszerzają pole gry. Atak szybki najkrótszą drogą do bramki albo najpierw środkiem, z wyborem boku później. Gdy atak szybki jest niemożliwy — atak pozycyjny. Piłki nie wolno stracić w sektorze, w którym się ją odebrało.
Stałe fragmenty gry
— Rożne, wolne, obrona stałych fragmentów
Pep Lijnders
Stałe fragmenty
Stałe fragmenty i aut jako przedłużenie kontrpressingu: drużyna ustawia się tak, żeby po wznowieniu mieć przewagę przy drugiej piłce. Gole ze SFG w jego zespołach przypisuje się innym członkom sztabu.
Narodowy model PZPN
Stałe fragmenty
Stałe fragmenty jako wizytówka zespołu: szeroki wachlarz wariantów w ataku, w obronie najpierw wybronić, a każdy stały fragment planowany razem z przejściem — w ataku na wypadek straty, w obronie na wypadek odbioru.
