Struktura i ustawienie — Kształt w posiadaniu

Bramkarz wchodzi między stoperów jako czwarty budujący. Boczni obrońcy rozchodzą się szeroko albo jeden wchodzi do środka. „Szóstka” schodzi do linii i tworzy przewagę nad dwójką napastników rywala.

Budowanie — wyjście spod pressingu — Struktura w posiadaniu

Przy rzucie od bramki piłka na środku pola bramkowego, środkowi obrońcy szeroko w pozycji otwartej (przodem do siebie, bokiem do bramkarza), boczni obrońcy wysoko przy liniach. Na szczycie rombu z bramkarzem i stoperami — szóstka albo, po rotacji, ósemka czy dziesiątka. Wariant: szóstka schodzi między stoperów (układ symetryczny) albo między stopera a bocznego obrońcę (asymetryczny).

Budowanie — wyjście spod pressingu — Skąd przewaga w pierwszej linii

4+1: bramkarz wchodzi między stoperów jako czwarty budujący; zejście „szóstki” daje przewagę nad dwójką napastników rywala.

Budowanie — wyjście spod pressingu — Skąd przewaga w pierwszej linii

Stoperzy z bramkarzem grają zwykle przeciw jednemu albo dwóm napastnikom rywala — przewaga liczebna w strefie niskiej. Bramkarz gra z zespołem: pokazuje się do gry i bierze udział w budowaniu, a podanie do niego idzie zawsze poza światło bramki. Gdy pressing jest mocny, stoperzy obniżają ustawienie.

Struktura i ustawienie — Kto daje szerokość

Dwaj skrzydłowi trzymają szerokość do końca akcji; skrzydłowy z przeciwnej strony zamyka daleki słupek. Celnych dośrodkowań Bayern miał mało — piłka wchodzi w pole karne podaniem po ziemi.

Struktura i ustawienie — Kto daje szerokość

Boczny obrońca i skrzydłowy razem: w wariancie podstawowym boczni obrońcy przy liniach bocznych, skrzydłowi bliżej środka. Zasada: w zależności od miejsca piłki co najmniej jeden z dwóch po każdej stronie maksymalnie rozszerza pole gry, drugi gra na innej wysokości.

Faza obronna — Wysokość linii i bloku

Wysoki blok, linia obrony 40–45 m od bramki. Linia obrony wysoko, zawsze — kompaktność zespołu jest ważniejsza niż zabezpieczenie przestrzeni za plecami.

Faza obronna — Wysokość linii i bloku

Bazowa wysokość to blok średni: aktywna obrona zaczyna się, gdy rywal wprowadzi albo poda piłkę w strefę 15 metrów przed i za linią środkową. Środkowi obrońcy decydują o wysokości skrócenia pola i o momencie cofania. Obrona niska — między łukiem pola karnego a linią środkową, z cierpliwym czekaniem na podanie między linie albo za obronę; obrona wysoka — na połowie rywala, tylko w określonych momentach meczu.

Pressing i przejścia — Po co odzysk — co dzieje się z piłką po odbiorze

Kompany pressuje po to, żeby odzyskać piłkę i znowu ją mieć — nie po to, żeby zaatakować. Counter-press jest końcem akcji obronnej i powrotem do posiadania, nie początkiem akcji ofensywnej.

Pressing i przejścia — Po co odzysk — co dzieje się z piłką po odbiorze

Po odbiorze celem jest bramka — w deficycie czasu, ale przy komforcie przestrzeni. Pierwsze podanie ma być dokładne i najlepiej do przodu: w kolejności preferencji do dziewiątki, potem do dziesiątki i dalej; partnerzy dalej od piłki od razu rozszerzają pole gry. Atak szybki najkrótszą drogą do bramki albo najpierw środkiem, z wyborem boku później. Gdy atak szybki jest niemożliwy — atak pozycyjny. Piłki nie wolno stracić w sektorze, w którym się ją odebrało.

Struktura jednostki treningowej — Zasada, która przechodzi przez wszystkie bloki

Każde ćwiczenie ma przewagę liczebną i ma kierunek: 5v2, 4v2+2, 11v9. Zawodnik ma rozpoznawać przewagę, a nie wygrywać pojedynki; kierunek sprawia, że utrzymanie piłki nie jest celem samym w sobie.

Struktura jednostki treningowej — Zasada, która przechodzi przez wszystkie bloki

Każdy środek treningowy ma odniesienie do gry. Ćwiczenie buduje się stopniowo: forma ścisła — żeby pokazać rozwiązania, potem wybór spośród nich, potem gry z przeciwnikiem: gry pozycyjne na utrzymanie piłki, fragmenty gry w strefie boiska i gry 11 na 11 ze strefą obrony. W każdej jednostce, gdy tylko się da, przejścia po stracie i po odbiorze. Intensywnością gry steruje się przede wszystkim czasem gry i przerw, a limit kontaktów to zwykle 2–3.