Budowanie — wyjście spod pressingu — Skąd przewaga w pierwszej linii

Przewaga w pierwszej linii: dwóch stoperów i bramkarz przeciw jednemu–dwóm napastnikom, pivot jako trzeci. Najwięcej podań mają stoperzy — Baas 85,8 (2/296), Bednarek 74,3 (3/288) — a nie bramkarz: Remko Pasveer 30,4 (2/18 wśród bramkarzy), Diogo Costa 23,8 (3/16 wśród bramkarzy) celnych podań na 90 minut — wśród bramkarzy w czołówce ligi, ale ponad dwa i pół raza mniej niż stoperzy.

Budowanie — wyjście spod pressingu — Skąd przewaga w pierwszej linii

Pierwsze podanie przez pomocnika. Najwięcej celnych podań na 90 minut w zespole: Herrera 66,8 (5/287), Matić 65,8 (14/297) i 54,1 (23/339), Amrabat 57,9 (1/314), Barrenechea 64,7 (11/288); stoper tylko raz — Ibañez 51,6 (38/329) (Benfica: lista z całego sezonu). Rozgrywający na szczycie ligi tylko w Fenerbahçe; w pozostałych sezonach najlepiej podający zawodnik drużyny był od 5. do 38. miejsca w lidze.

Struktura i ustawienie — Kto daje szerokość

Szerokość daje boczny obrońca razem ze skrzydłowym — w tym samym kanale, na różnych wysokościach. Celne dośrodkowania na mecz: Nicea 4,3 (5/18), Ajax 3,6 (15/18), Porto 4,2 (6–7/18). Prawi obrońcy byli dostawcami: Anton Gaaei w Ajaksie 12 (7–11/294) stworzonych dużych okazji — najwięcej w zespole — Alberto Costa w Porto 8 (3–7/228) asyst.

Struktura i ustawienie — Kto daje szerokość

Szerokość zależy od kadry. Celne dośrodkowania na mecz: Fenerbahçe 7,1 (1/19), Benfica 5,2 (2/18), Manchester United 2016/17 5,3 (4/20) — ale Tottenham 2,8 (19–20/20) i 2,9 (18/20). Gdy w kadrze jest skrzydłowy do pojedynków, dostaje skrzydło: Allan Saint-Maximin 3,9 (2/299), Dodi Lukébakio 3,3 (3/270) udanych dryblingów na 90 minut (Benfica: cały sezon). W Romie z trójką stoperów szerokość dawali wahadłowi — Rick Karsdorp 10 (15–16/320) stworzonych dużych okazji.

Mediana percentyla w swojej lidze: 71 (zakres 18–76, 3 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.

Mediana percentyla w swojej lidze: 60 (zakres 5–100, 10 okresów jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.

Struktura i ustawienie — Zabezpieczenie przy stracie

Po stracie pressing wysoko i obrona, która mało traci. Odzyski w tercji ataku w górnej trzeciej ligi we wszystkich trzech sezonach: Nicea 5,0 (3–4/18), Ajax 4,4 (4–6/18), Porto 5,1 (2/18). Gole stracone na mecz — najmniej w lidze w każdym sezonie (Nicea 0,9 (18/18), Ajax 0,9 (18/18), Porto 0,5 (18/18)), czyste konta — najwięcej. Faule przy tym w środku albo w dolnej połowie ligi: Nicea 11,8 (14/18), Ajax 10,2 (11/18), Porto 13,9 (8–9/18).

Struktura i ustawienie — Zabezpieczenie przy stracie

Po stracie powrót do bloku, nie pościg. Odzyski w tercji ataku nie są stałą cechą: Manchester United 4,1 (6/20) i 3,9 (7–9/20), Roma 4,2 (14–15/20) i 3,8 (14/20), Fenerbahçe 5,2 (2/19) na mecz. Stałe są mało stracone gole: w ośmiu z dziesięciu okresów drużyna miała jedną z sześciu najlepszych obron ligi (Manchester United 0,8 (19/20) i 0,7 (19–20/20) na mecz, Benfica 0,8 (16/18); miejsce liczone od najwięcej straconych). Wyjątki: Manchester United jesienią 2018 1,7 (5/20) i Roma jesienią 2023 1,2 (11–12/20) — oba okresy skończyły się zmianą trenera.

Pressing i przejścia — Przebieg po stracie

• Każdy zawodnik ma przypisanego rywala w swojej strefie — krycie indywidualne zaczyna się dopiero na sygnał.
• Sygnał dla całej drużyny: podanie do bocznego stopera rywala.
• Pierwszy zawodnik zamyka podanie do środka; pozostali dochodzą do swoich rywali i spychają grę do boku.
• Odległość między pierwszym a ostatnim zawodnikiem w pressingu najwyżej 15 m.
• Jeśli odbioru nie ma, lider pressingu daje sygnał do powrotu i drużyna wraca do ustawienia.

Pressing i przejścia — Przebieg po stracie

• Sygnał do pressingu: piłka u rywala w bocznym kanale — ta strona naciska, środek zamknięty.
• Napastnik zasłania podanie do defensywnego pomocnika rywala; nie biegnie do stopera.
• Po odbiorze pierwsze podanie do przodu, najwyżej cztery podania i około ośmiu sekund do strzału.
• Napastnik w chwili odbioru na linii ostatniego obrońcy, skrzydłowi szeroko; jeden pomocnik zostaje za piłką.

Faza obronna — Wysokość linii i bloku

Wysoka linia dwóch stoperów na równej wysokości, pivot przed nimi nie opada. Po stracie stoperzy idą do przodu za swoimi rywalami, zamiast cofać się do pola karnego — dlatego tak mało wybić. Wysokości linii statystyki meczowe nie podają, więc tu nie ma liczby.

Faza obronna — Wysokość linii i bloku

Średni albo niski blok czterech obrońców i czterech pomocników, linie blisko siebie — około 10 metrów między obroną a pomocą. Blok przesuwa się do strony piłki: boczny obrońca po stronie piłki wychodzi do rywala, ten z drugiej strony dosuwa do stopera i tworzy trójkę. Wysokości linii statystyki meczowe nie podają.

Pressing i przejścia — Po co odzysk — co dzieje się z piłką po odbiorze

Odebrać piłkę tam, gdzie do bramki jest blisko, i nie oddawać jej długim podaniem. Udział długich podań w ostatniej trójce ligi w każdym sezonie: Nicea 4,0% (18/18), Ajax 5,0% (18/18), Porto 4,7% (16/18). Po odbiorze drużyna zostaje przy piłce; nie chodzi o szybki strzał, tylko o to, żeby rywal nie zaczął akcji od własnej bramki.

Pressing i przejścia — Po co odzysk — co dzieje się z piłką po odbiorze

Odebrać w środkowej strefie i od razu grać do przodu. Najwyraźniej w Romie: posiadanie 51,3% (10/20) i 48,3% (12/20), odzyski w tercji ataku 4,2 (14–15/20) i 3,8 (14/20), a duże okazje 90 (2–3/20) i 93 (2–3/20) — drużyna bez piłki i bez wysokiego pressingu, która tworzy sytuacje po odbiorze.

Pressing i przejścia — Po co odzysk — co dzieje się z piłką po odbiorze

Odebrać piłkę tam, gdzie do bramki jest blisko, i nie oddawać jej długim podaniem. Udział długich podań w ostatniej trójce ligi w każdym sezonie: Nicea 4,0% (18/18), Ajax 5,0% (18/18), Porto 4,7% (16/18). Po odbiorze drużyna zostaje przy piłce; nie chodzi o szybki strzał, tylko o to, żeby rywal nie zaczął akcji od własnej bramki.

Ćwiczenie — Kontra 4v3 w 8 sekund · M−3

Po odbiorze strzał w najwyżej 8 sekund i 4 podaniach.

Reguła: Faza 1: trener rzuca piłkę obrońcy — pierwszy kontakt to przyjęcie, drugi to podanie do przodu (12 powtórzeń). Faza 2: najwyżej 4 podania i 8 sekund od odbioru; brak strzału = strata. Faza 3: te same zasady w pełnej grze. Napastnik w chwili odbioru na linii ostatniego obrońcy, jeden pomocnik zostaje za piłką. Gol w mniej niż 6 sekund liczy się podwójnie.

Stałe fragmenty gry — Miejsce w tygodniu i osoba odpowiedzialna

Stałe fragmenty jako krótka część jednostki w dniu przed meczem: rutyny rzutów rożnych w ataku i ustawienie w obronie. Cały tydzień idzie na budowanie, pressing i grę w ataku pozycyjnym.

Stałe fragmenty gry — Miejsce w tygodniu i osoba odpowiedzialna

Stałe fragmenty są stałym blokiem jednostki — około 14 minut, w ataku i w obronie — i wracają w dniu przed meczem razem z aktywacją i wykończeniem. Ustawienie w obronie ćwiczone na tle rutyn rywala z analizy wideo.

Mikrocykl tygodniowy — Teza w jednym zdaniu

Sześć dni pracy w tygodniu, z regeneracją w klubie dzień po meczu. Taktyka jest obecna od drugiego dnia po meczu, szczyt fizyczny przypada na środek tygodnia, a praca biegowa i siłowa jest osobnym blokiem na końcu treningu — nie tylko częścią gier.

Mikrocykl tygodniowy — Teza w jednym zdaniu

Periodyzacja taktyczna w klasycznym układzie: dwa dni po meczu lekko, potem trzy dni o różnym akcencie — siła na małym polu, szybkość na średnim, taktyka pod rywala na dużym — i aktywacja przed meczem. Każdy dzień ma element modelu gry; nie ma osobnego biegania.

Struktura jednostki treningowej — Zasada, która przechodzi przez wszystkie bloki

Najpierw pozycja, potem piłka: ćwiczenie zaczyna się od ustawienia zawodników, a dopiero potem dochodzi piłka i rywal. Gdy ustawienie się rozjedzie, trener zatrzymuje grę — błąd poprawia się w miejscu, w którym powstał, a nie na omówieniu po treningu.

Struktura jednostki treningowej — Teza w jednym zdaniu

Jednostka zaczyna się od ronda, a jej środek to praca bez piłki i przejście: blok obronny, potem kontra na czas. Dalej stałe fragmenty i gra 11v11 ze scenariuszem meczu. Mourinho zwykle nie prowadzi ćwiczeń — stoi w jednym miejscu i obserwuje; ćwiczenia prowadzą asystenci.

Struktura i ustawienie — Ustawienie nominalne

Bez piłki ustawienie zmienia się pod rywala — 4-2-3-1, 4-3-3 albo trójka stoperów. Stałe jest krycie indywidualne z sygnałem — podaniem do bocznego stopera rywala — ale bez dużej liczby fauli: w każdym sezonie faule na mecz w środku albo w dolnej połowie ligi.

Mikrocykl tygodniowy — M−2

Taktyka pod rywala: duże pole, gra 11v11 ze scenariuszami z analizy wideo, blok 4-4 i przesunięcia. Moduły: Obrona (Blok 4-4 i kontra w 8 sekund), Budowanie (Wyjście 7v4 przez dwóch defensywnych pomocników).