Budowanie — wyjście spod pressingu — Struktura w posiadaniu

Dwóch stoperów, pivot przed nimi i boczni obrońcy wchodzący do środka obok pivota — piątka za piłką. Pivot nie schodzi między stoperów, zostaje łącznikiem z linią pomocy; dzięki temu skrzydłowi nie muszą schodzić po piłkę do środka. Opis dotyczy PSG.

Budowanie — wyjście spod pressingu — Struktura w posiadaniu

Przy rzucie od bramki piłka na środku pola bramkowego, środkowi obrońcy szeroko w pozycji otwartej (przodem do siebie, bokiem do bramkarza), boczni obrońcy wysoko przy liniach. Na szczycie rombu z bramkarzem i stoperami — szóstka albo, po rotacji, ósemka czy dziesiątka. Wariant: szóstka schodzi między stoperów (układ symetryczny) albo między stopera a bocznego obrońcę (asymetryczny).

Struktura i ustawienie — Kto daje szerokość

Szerokość dają skrzydłowi, a skrzydłowy ma wygrywać pojedynki. W każdym sezonie najlepszy dryblujący drużyny był w czołowej czwórce ligi w udanych dryblingach na 90 minut: Neymar 5,7 (1/293), Ousmane Dembélé 3,9 (2/282), Désiré Doué 3,0 (1/269), Khvicha Kvaratskhelia 2,7 (2–4/263). Dośrodkowania nie są stałą cechą: Barcelona 3,9 (9–10/20), PSG 3,2 (18/18), 4,7 (2–5/18), 4,0 (10–11/18) celnych na mecz.

Struktura i ustawienie — Kto daje szerokość

Boczny obrońca i skrzydłowy razem: w wariancie podstawowym boczni obrońcy przy liniach bocznych, skrzydłowi bliżej środka. Zasada: w zależności od miejsca piłki co najmniej jeden z dwóch po każdej stronie maksymalnie rozszerza pole gry, drugi gra na innej wysokości.

Faza obronna — Wysokość linii i bloku

Wysoka linia obrony za pressingiem po stracie. Pięciu zawodników za piłką ustawia się w dwóch liniach — trzech i dwóch — żeby po stracie zamknąć środek, zanim rywal podniesie głowę. Wysokości linii statystyki meczowe nie podają, więc tu nie ma liczby.

Faza obronna — Wysokość linii i bloku

Bazowa wysokość to blok średni: aktywna obrona zaczyna się, gdy rywal wprowadzi albo poda piłkę w strefę 15 metrów przed i za linią środkową. Środkowi obrońcy decydują o wysokości skrócenia pola i o momencie cofania. Obrona niska — między łukiem pola karnego a linią środkową, z cierpliwym czekaniem na podanie między linie albo za obronę; obrona wysoka — na połowie rywala, tylko w określonych momentach meczu.

Pressing i przejścia — Po co odzysk — co dzieje się z piłką po odbiorze

Odzyskać piłkę w kilka sekund po stracie i grać dalej, zanim rywal się ustawi. Po odbiorze drużyna zostaje przy piłce — udział długich podań w ostatniej trójce ligi w każdym sezonie: Barcelona 7,5% (19/20), PSG 4,0% (17/18), 4,1% (16/18), 4,1% (17/18). Szybki atak jest tylko wtedy, gdy rywal zostawił przestrzeń.

Pressing i przejścia — Po co odzysk — co dzieje się z piłką po odbiorze

Po odbiorze celem jest bramka — w deficycie czasu, ale przy komforcie przestrzeni. Pierwsze podanie ma być dokładne i najlepiej do przodu: w kolejności preferencji do dziewiątki, potem do dziesiątki i dalej; partnerzy dalej od piłki od razu rozszerzają pole gry. Atak szybki najkrótszą drogą do bramki albo najpierw środkiem, z wyborem boku później. Gdy atak szybki jest niemożliwy — atak pozycyjny. Piłki nie wolno stracić w sektorze, w którym się ją odebrało.

Struktura jednostki treningowej — Teza w jednym zdaniu

Jednostka płynie od ronda do gry: dwa ronda, gra pozycyjna w strefach jako część główna, małe gry, gra 11v11, a na końcu krótko pressing po stracie i wykończenie. Bez osobnego bloku biegowego — intensywność jest w grach. Trener rzadko zatrzymuje ćwiczenie; omówienie jest po nim, przy tablicy.

Struktura jednostki treningowej — Zasada, która przechodzi przez wszystkie bloki

Każdy środek treningowy ma odniesienie do gry. Ćwiczenie buduje się stopniowo: forma ścisła — żeby pokazać rozwiązania, potem wybór spośród nich, potem gry z przeciwnikiem: gry pozycyjne na utrzymanie piłki, fragmenty gry w strefie boiska i gry 11 na 11 ze strefą obrony. W każdej jednostce, gdy tylko się da, przejścia po stracie i po odbiorze. Intensywnością gry steruje się przede wszystkim czasem gry i przerw, a limit kontaktów to zwykle 2–3.