Na 22 pytania o model gry i tydzień treningowy, na które obaj mają odpowiedź, odpowiadają tak samo w 9, inaczej w 13. Zbieżność 52% liczy też, jak daleko są odpowiedzi na skali. WNIOSEK
Gdzie odpowiadają inaczej
13 pytań. Pod każdym — uzasadnienie z modelu gry albo z liczb.
Czwórką obrońców (np. 4-3-3, 4-2-3-1, 4-4-2)
Raz czwórką, raz trójką — zależnie od rywala albo kadry
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Struktura i ustawienie — Ustawienie nominalne
Czwórka obrony, „szóstka” i „ósemka”, „dziesiątka” w półkorytarzu, dwóch skrzydłowych i napastnik.
Struktura i ustawienie — Ustawienie nominalne
Bez piłki ustawienie zmienia się pod rywala — 4-2-3-1, 4-3-3 albo trójka stoperów. Stałe jest krycie indywidualne z sygnałem — podaniem do bocznego stopera rywala — ale bez dużej liczby fauli: w każdym sezonie faule na mecz w środku albo w dolnej połowie ligi.
Tak — powstaje inny układ (np. 3-2-5 albo 2-3-5): boczny obrońca wchodzi do środka albo pomocnik schodzi do obrońców
Nie — ten sam układ, zawodnicy tylko przesuwają się wyżej i szerzej
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Struktura i ustawienie — Kształt w posiadaniu
Bramkarz wchodzi między stoperów jako czwarty budujący. Boczni obrońcy rozchodzą się szeroko albo jeden wchodzi do środka. „Szóstka” schodzi do linii i tworzy przewagę nad dwójką napastników rywala.
Budowanie — wyjście spod pressingu — Struktura w posiadaniu
Dwóch stoperów na tej samej wysokości, pivot przed nimi, boczni obrońcy wyżej i szerzej, dwóch pomocników za pierwszą linią pressingu rywala. Bramkarz zaczyna akcję, ale nie wchodzi w linię stoperów na stałe.
Wchodzi między stoperów jako dodatkowy rozgrywający
Gra krótko, ale nie jest głównym rozgrywającym
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Budowanie — wyjście spod pressingu — Skąd przewaga w pierwszej linii
4+1: bramkarz wchodzi między stoperów jako czwarty budujący; zejście „szóstki” daje przewagę nad dwójką napastników rywala.
Budowanie — wyjście spod pressingu — Skąd przewaga w pierwszej linii
Przewaga w pierwszej linii: dwóch stoperów i bramkarz przeciw jednemu–dwóm napastnikom, pivot jako trzeci. Najwięcej podań mają stoperzy — Baas 85,8 (2/296), Bednarek 74,3 (3/288) — a nie bramkarz: Remko Pasveer 30,4 (2/18 wśród bramkarzy), Diogo Costa 23,8 (3/16 wśród bramkarzy) celnych podań na 90 minut — wśród bramkarzy w czołówce ligi, ale ponad dwa i pół raza mniej niż stoperzy.
Skrzydłowi
Skrzydłowy i boczny obrońca razem, na różnych wysokościach
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Struktura i ustawienie — Kto daje szerokość
Dwaj skrzydłowi trzymają szerokość do końca akcji; skrzydłowy z przeciwnej strony zamyka daleki słupek. Celnych dośrodkowań Bayern miał mało — piłka wchodzi w pole karne podaniem po ziemi.
Struktura i ustawienie — Kto daje szerokość
Szerokość daje boczny obrońca razem ze skrzydłowym — w tym samym kanale, na różnych wysokościach. Celne dośrodkowania na mecz: Nicea 4,3 (5/18), Ajax 3,6 (15/18), Porto 4,2 (6–7/18). Prawi obrońcy byli dostawcami: Anton Gaaei w Ajaksie 12 (7–11/294) stworzonych dużych okazji — najwięcej w zespole — Alberto Costa w Porto 8 (3–7/228) asyst.
Rzadziej — wchodzimy w pole karne po ziemi
Częściej niż większość drużyn
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Mediana percentyla w swojej lidze: 22 (zakres 12–65, 4 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.
Mediana percentyla w swojej lidze: 71 (zakres 18–76, 3 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.
Krycie strefowe — przesuwamy się pozycyjnie względem piłki i kierujemy rywala w określone przestrzenie
Mieszane — część zawodników wychodzi na wskazanych rywali, reszta zamyka strefy
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Pressing i przejścia — Przebieg po stracie
- 0–2 s: najbliższy atakuje posiadającego, dwaj kolejni zamykają najbliższe opcje podania.
- 2–6 s: grupa 4–5 zawodników zamyka strefę.
- 6–15 s: cofnięcie do wysokiego bloku, bez gonienia piłki.
- 15+ s: blok wysoki, pressing na sygnał (podanie wsteczne, złe przyjęcie).
Pressing i przejścia — Przebieg po stracie
- Każdy zawodnik ma przypisanego rywala w swojej strefie — krycie indywidualne zaczyna się dopiero na sygnał.
- Sygnał dla całej drużyny: podanie do bocznego stopera rywala.
- Pierwszy zawodnik zamyka podanie do środka; pozostali dochodzą do swoich rywali i spychają grę do boku.
- Odległość między pierwszym a ostatnim zawodnikiem w pressingu najwyżej 15 m.
- Jeśli odbioru nie ma, lider pressingu daje sygnał do powrotu i drużyna wraca do ustawienia.
Mniej niż większość drużyn
Przeciętnie
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Mediana percentyla w swojej lidze: 12 (zakres 0–63, 4 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.
Mediana percentyla w swojej lidze: 41 (zakres 24–59, 3 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.
W grach pressingu i przejść — atak po odbiorze jest częścią gry (np. gol zaraz po odbiorze punktowany wyżej)
Po odbiorze drużyna ma zatrzymać piłkę — szybki atak nie jest celem ćwiczeń
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Mikrocykl tygodniowy — M−3
Bardzo wysokie obciążenie, 55–60 min. Counter-press z rolą zabezpieczającego → przejścia 5v5+2. Moduł: Pressing i przejścia. Konspektu do tego dnia jeszcze nie opracowaliśmy.
Pressing i przejścia — Po co odzysk — co dzieje się z piłką po odbiorze
Odebrać piłkę tam, gdzie do bramki jest blisko, i nie oddawać jej długim podaniem. Udział długich podań w ostatniej trójce ligi w każdym sezonie: Nicea 4,0% (18/18), Ajax 5,0% (18/18), Porto 4,7% (16/18). Po odbiorze drużyna zostaje przy piłce; nie chodzi o szybki strzał, tylko o to, żeby rywal nie zaczął akcji od własnej bramki.
Stały, osobny blok w jednostce — co tydzień, z własnym czasem
Krótka część jednostki w dniu przed meczem
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Stałe fragmenty gry — Miejsce w tygodniu i osoba odpowiedzialna
Pełny blok w dniu przedmeczowym (M−1), 20–25 min, jedna osoba odpowiedzialna. Zmiana rangi bloku w 2025/26 nie jest udokumentowana — zmierzony jest tylko wzrost liczby goli ze SFG.
Stałe fragmenty gry — Miejsce w tygodniu i osoba odpowiedzialna
Stałe fragmenty jako krótka część jednostki w dniu przed meczem: rutyny rzutów rożnych w ataku i ustawienie w obronie. Cały tydzień idzie na budowanie, pressing i grę w ataku pozycyjnym.
Mniejsza niż w większości drużyn
Przeciętna
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Mediana percentyla w swojej lidze: 10 (zakres 5–24, 4 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.
Mediana percentyla w swojej lidze: 41 (zakres 35–41, 3 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.
Przez gry — obciążenie reguluję wielkością pola, liczbą zawodników i czasem
Osobnym blokiem biegowym i siłowym, obok gier
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Mikrocykl tygodniowy — Jak reguluje się obciążenie
Intensywność w M−3, lekki dzień przedmeczowy; wymaga możliwości trenowania 4–5 razy w tygodniu. Fizyczność budowana przez grę — oddzielna praca fizyczna ma w skali udziału 3/10 (interpretacja, nie pomiar).
Mikrocykl tygodniowy — Teza w jednym zdaniu
Sześć dni pracy w tygodniu, z regeneracją w klubie dzień po meczu. Taktyka jest obecna od drugiego dnia po meczu, szczyt fizyczny przypada na środek tygodnia, a praca biegowa i siłowa jest osobnym blokiem na końcu treningu — nie tylko częścią gier.
Gry pozycyjne, ronda i fragmenty gry
Forma bez rywala (ścisła), do tego małe gry i gry z bramkami
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Struktura jednostki treningowej — Zasada, która przechodzi przez wszystkie bloki
Każde ćwiczenie ma przewagę liczebną i ma kierunek: 5v2, 4v2+2, 11v9. Zawodnik ma rozpoznawać przewagę, a nie wygrywać pojedynki; kierunek sprawia, że utrzymanie piłki nie jest celem samym w sobie.
Struktura jednostki treningowej — Zasada, która przechodzi przez wszystkie bloki
Najpierw pozycja, potem piłka: ćwiczenie zaczyna się od ustawienia zawodników, a dopiero potem dochodzi piłka i rywal. Gdy ustawienie się rozjedzie, trener zatrzymuje grę — błąd poprawia się w miejscu, w którym powstał, a nie na omówieniu po treningu.
Mało — trenuję swój model, rywala tylko omawiamy
Dużo — ustawienie przy piłce albo bez niej zmieniam pod rywala
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Mikrocykl tygodniowy — Teza w jednym zdaniu
Budowanie ma najwięcej czasu, stałe fragmenty mają własny dzień, a w tygodniu nie ma dnia na zmianę sposobu gry pod rywala — zasada, że model się nie negocjuje, przełożona na kalendarz.
Struktura i ustawienie — Ustawienie nominalne
Bez piłki ustawienie zmienia się pod rywala — 4-2-3-1, 4-3-3 albo trójka stoperów. Stałe jest krycie indywidualne z sygnałem — podaniem do bocznego stopera rywala — ale bez dużej liczby fauli: w każdym sezonie faule na mecz w środku albo w dolnej połowie ligi.
Tak samo w 9 pytaniach
Ta sama oś, dwa kolory
Percentyl na tle własnej ligi w każdym sezonie. Kompany u góry, Farioli u dołu każdej osi; liczba obok nazwy to mediana.
Atak pozycyjny
Przejście do obrony
Obrona
Stałe fragmenty gry
sezon pierwszego treneraokno, próba cząstkowa albo okres asystentamediana0 = najmniej w lidze · 100 = najwięcej
Fazy obok siebie
Atak pozycyjny
— Z piłką: budowanie, progresja, wykończenie
Vincent Kompany
1. etap — budowanie
Wyjście podaniem, nie wybiciem — najmniej wybić w lidze w trzech kontekstach: Burnley 2022/23 (Championship), Bayern 2024/25 i 2025/26 (Bundesliga).
Struktura z piłką
Czwórka obrony, „szóstka” i „ósemka”, „dziesiątka” w półkorytarzu, dwóch skrzydłowych i napastnik.
2. etap — progresja
Kompany zamienia posiadanie na obecność w polu karnym. Kontakty w szesnastce rywala, duże okazje i xG czyta się jako łańcuch: więcej obecności w polu karnym → więcej dużych okazji → wyższe xG.
3. etap — wykończenie
Kompany zamienia posiadanie na obecność w polu karnym, a obecność — na duże okazje. W Bayernie ten łańcuch działał w obu sezonach; w Burnley w Premier League ta sama idea dała najmniej dużych okazji w lidze.
Francesco Farioli
1. etap — budowanie
Krótkie wyjście w każdym klubie. Udział długich w celnych podaniach w ostatniej trójce ligi we wszystkich trzech sezonach — we Francji, w Holandii i w Portugalii. Wybicia też na dole ligi. Rozgrywa stoper, nie bramkarz.
Struktura z piłką
Bez piłki ustawienie zmienia się pod rywala — 4-2-3-1, 4-3-3 albo trójka stoperów. Stałe jest krycie indywidualne z sygnałem — podaniem do bocznego stopera rywala — ale bez dużej liczby fauli: w każdym sezonie faule na mecz w środku albo w dolnej połowie ligi.
2. etap — progresja
Do pola karnego w tempie posiadania. Kontakty w polu karnym rywala na tym samym miejscu w lidze co posiadanie (najwyżej o jedno miejsce różnicy): Nicea 803 (8/18) przy posiadaniu 52,5% (7/18), Ajax 1117 (2/18) przy 57,8% (2/18), Porto 981 (3/18) przy 55,0% (4/18). Duże okazje w pierwszej szóstce ligi we wszystkich trzech sezonach: Nicea 80 (6/18), Ajax 111 (2/18), Porto 97 (3/18).
3. etap — wykończenie
Sytuacje były zawsze, skuteczność — nie. xG w pierwszej siódemce ligi we wszystkich trzech sezonach (Nicea 50,5 (7/18), Ajax 66,3 (2/18), Porto 62,6 (3/18)), ale bilans goli wobec xG od najgorszego w lidze w Nicei (−10,5 (18/18)) przez środek w Ajaksie (+0,7 (12/18)) do +3,4 (7/18) w Porto. Nicea przy siódmym xG w lidze strzeliła 40 (13/18) goli.
Przejście do obrony
— Po stracie: kontrpressing, pressing, zabezpieczenie
Vincent Kompany
Pressing i kontrpressing
Counter-press jako konieczność wynikająca z ustawienia: model zostawia pięciu zawodników wysoko, więc po stracie muszą atakować piłkę tam, gdzie są.
Struktura przy stracie
Przy stracie zostaje linia budowania; pięciu z przodu pressuje od razu w miejscu straty. Bayern w obu sezonach miał odzyski w tercji ataku w czołówce ligi.
Francesco Farioli
Pressing i kontrpressing
Pressing wysoko bez fauli. Odzyski w tercji ataku w górnej trzeciej ligi w każdym sezonie — Nicea 5,0 (3–4/18), Ajax 4,4 (4–6/18), Porto 5,1 (2/18) — a faule ani razu w górnej trzeciej: Nicea 11,8 (14/18), Ajax 10,2 (11/18), Porto 13,9 (8–9/18). Inaczej niż u Tudora, gdzie pressing indywidualny szedł w parze z faulami.
Struktura przy stracie
Po stracie pressing wysoko i obrona, która mało traci. Odzyski w tercji ataku w górnej trzeciej ligi we wszystkich trzech sezonach: Nicea 5,0 (3–4/18), Ajax 4,4 (4–6/18), Porto 5,1 (2/18). Gole stracone na mecz — najmniej w lidze w każdym sezonie (Nicea 0,9 (18/18), Ajax 0,9 (18/18), Porto 0,5 (18/18)), czyste konta — najwięcej. Faule przy tym w środku albo w dolnej połowie ligi: Nicea 11,8 (14/18), Ajax 10,2 (11/18), Porto 13,9 (8–9/18).
Obrona
— Bez piłki: blok, linia, pole karne
Vincent Kompany
Obrona zorganizowana
Obrona przez posiadanie: Bayern 2024/25 miał najmniej xG straconego w Bundeslidze i jednocześnie najmniej wybić i interwencji bramkarza.
Francesco Farioli
Obrona zorganizowana
Najmniej straconych goli w lidze w każdym z trzech sezonów — i przy tym mało bronienia. Gole stracone na mecz: Nicea 0,9 (18/18), Ajax 0,9 (18/18), Porto 0,5 (18/18) (pozycja od największej liczby straconych); czyste konta Nicea 17 (1/18), Ajax 16 (1/18), Porto 21 (1/18) — najwięcej w lidze za każdym razem. Obrona Fariolego zaczyna się od piłki: rywal, który jej nie ma, nie strzela.
Przejście do ataku
— Po odbiorze: co dzieje się z piłką
Vincent Kompany
Po odbiorze
Kompany pressuje po to, żeby odzyskać piłkę i znowu ją mieć — nie po to, żeby zaatakować. Counter-press jest końcem akcji obronnej i powrotem do posiadania, nie początkiem akcji ofensywnej.
Francesco Farioli
Po odbiorze
Odebrać piłkę tam, gdzie do bramki jest blisko, i nie oddawać jej długim podaniem. Udział długich podań w ostatniej trójce ligi w każdym sezonie: Nicea 4,0% (18/18), Ajax 5,0% (18/18), Porto 4,7% (16/18). Po odbiorze drużyna zostaje przy piłce; nie chodzi o szybki strzał, tylko o to, żeby rywal nie zaczął akcji od własnej bramki.
Stałe fragmenty gry
— Rożne, wolne, obrona stałych fragmentów
Vincent Kompany
Stałe fragmenty
Stałe fragmenty nie wynikają z modelu gry — to osobna decyzja organizacyjna, którą da się podjąć w dowolnym momencie. W drugim sezonie Kompany'ego w Bayernie liczba goli ze SFG wyraźnie wzrosła przy tym samym modelu.
Francesco Farioli
Stałe fragmenty
Dużo rzutów rożnych, przeciętny udział stałych fragmentów w golach, mało goli straconych w ten sposób. Rzuty rożne w czołowej czwórce ligi w każdym sezonie: Nicea 184 (2–3/18), Ajax 189 (4/18), Porto 192 (3/18). Udział stałych fragmentów w golach w dolnej połowie ligi: Nicea 15,0% (11/18), Ajax 17,9% (11/18), Porto 22,7% (12/18). Rożne są skutkiem posiadania, nie osobną bronią.