Struktura i ustawienie — Ustawienie nominalne

Bez piłki ustawienie zmienia się pod rywala — 4-2-3-1, 4-3-3 albo trójka stoperów. Stałe jest krycie indywidualne z sygnałem — podaniem do bocznego stopera rywala — ale bez dużej liczby fauli: w każdym sezonie faule na mecz w środku albo w dolnej połowie ligi.

Struktura i ustawienie — Ustawienie nominalne

Ustawienie wyjściowe ze składów meczowych. W ośmiu kolejkach 2022/23 trójka stoperów: 3-5-2 i 5-3-2 (po 3 razy), 3-4-1-2 (2). Od pierwszego pełnego sezonu czwórka obrońców i 4-2-3-1: 30 z 34 meczów w 2023/24, 21 w 2024/25 (obok 4-1-4-1 w 7), 23 w 2025/26 (obok 4-3-3 w 7). W trzech pełnych sezonach ani razu trzech stoperów w składzie wyjściowym.

Budowanie — wyjście spod pressingu — Struktura w posiadaniu

Dwóch stoperów na tej samej wysokości, pivot przed nimi, boczni obrońcy wyżej i szerzej, dwóch pomocników za pierwszą linią pressingu rywala. Bramkarz zaczyna akcję, ale nie wchodzi w linię stoperów na stałe.

Budowanie — wyjście spod pressingu — Wzorce wyjścia spod pressingu

• Bramkarz → stoper → defensywny pomocnik, który schodzi obok stoperów → boczny obrońca wyżej → ofensywny pomocnik między liniami.
• Ściągnięcie pressingu krótkimi podaniami po jednej stronie, potem podanie do bocznego obrońcy po drugiej.
• Napastnik schodzi po piłkę tyłem do bramki, ofensywny pomocnik wbiega w miejsce, które zostawił.
• Skrzydłowy szeroko, boczny obrońca w półpasie albo za nim — podanie wzdłuż pola karnego.

Mediana percentyla w swojej lidze: 71 (zakres 18–76, 3 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.

Mediana percentyla w swojej lidze: 29 (zakres 18–71, 3 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.

Pressing i przejścia — Przebieg po stracie

• Każdy zawodnik ma przypisanego rywala w swojej strefie — krycie indywidualne zaczyna się dopiero na sygnał.
• Sygnał dla całej drużyny: podanie do bocznego stopera rywala.
• Pierwszy zawodnik zamyka podanie do środka; pozostali dochodzą do swoich rywali i spychają grę do boku.
• Odległość między pierwszym a ostatnim zawodnikiem w pressingu najwyżej 15 m.
• Jeśli odbioru nie ma, lider pressingu daje sygnał do powrotu i drużyna wraca do ustawienia.

Pressing i przejścia — Przebieg po stracie

• Strata → najbliższy zawodnik naciska piłkę, dwaj kolejni zamykają podanie do środka.
• Gdy rywal wyjdzie spod nacisku — powrót do bloku 4-4-2, ofensywny pomocnik obok napastnika.
• Pressing od bramkarza rywala na sygnał: podanie do bocznego obrońcy albo słabe przyjęcie stopera.
• Po odbiorze pierwsze podanie do przodu, do ofensywnego pomocnika albo skrzydłowego.

Faza obronna — Wysokość linii i bloku

Wysoka linia dwóch stoperów na równej wysokości, pivot przed nimi nie opada. Po stracie stoperzy idą do przodu za swoimi rywalami, zamiast cofać się do pola karnego — dlatego tak mało wybić. Wysokości linii statystyki meczowe nie podają, więc tu nie ma liczby.

Faza obronna — Wysokość linii i bloku

Czwórka obrońców ustawiona wysoko przy posiadaniu; w fazie bronienia blok średni 4-4-2 — pierwsza linia przy linii środkowej, ofensywny pomocnik obok napastnika. Defensywny pomocnik zostaje przed stoperami przy ataku pozycyjnym; boczny obrońca po stronie przeciwnej do piłki domyka linię.

Pressing i przejścia — Po co odzysk — co dzieje się z piłką po odbiorze

Odebrać piłkę tam, gdzie do bramki jest blisko, i nie oddawać jej długim podaniem. Udział długich podań w ostatniej trójce ligi w każdym sezonie: Nicea 4,0% (18/18), Ajax 5,0% (18/18), Porto 4,7% (16/18). Po odbiorze drużyna zostaje przy piłce; nie chodzi o szybki strzał, tylko o to, żeby rywal nie zaczął akcji od własnej bramki.

Pressing i przejścia — Po co odzysk — co dzieje się z piłką po odbiorze

Odebrać piłkę w środkowej strefie i od razu zagrać do przodu. Odbiory na mecz: JAG 23/24 15,6 (2/18), JAG 24/25 14,9 (7–8/18), JAG 25/26 14,9 (7/18) — w 2023/24 drugie w lidze.

Pressing i przejścia — Po co odzysk — co dzieje się z piłką po odbiorze

Odebrać piłkę tam, gdzie do bramki jest blisko, i nie oddawać jej długim podaniem. Udział długich podań w ostatniej trójce ligi w każdym sezonie: Nicea 4,0% (18/18), Ajax 5,0% (18/18), Porto 4,7% (16/18). Po odbiorze drużyna zostaje przy piłce; nie chodzi o szybki strzał, tylko o to, żeby rywal nie zaczął akcji od własnej bramki.

Ćwiczenie — Blok 4-4-2 z wyjściem po odbiorze · M−3

Odebrać w środkowej strefie i od razu zagrać do przodu.

Reguła: Odbiór w środkowej strefie — drużyna broniąca ma 8 sekund na podanie do jednej z dwóch bramek na linii środkowej. Wybicie bez adresata to punkt dla rozgrywających.

Stałe fragmenty gry — Miejsce w tygodniu i osoba odpowiedzialna

Stałe fragmenty jako krótka część jednostki w dniu przed meczem: rutyny rzutów rożnych w ataku i ustawienie w obronie. Cały tydzień idzie na budowanie, pressing i grę w ataku pozycyjnym.

Ćwiczenie — Rzut rożny na bliższy słupek · M−2 i M−1

Dośrodkować w strefę bliższego słupka i zebrać drugą piłkę.

Reguła: Po 8 rożnych z każdej strony. Pierwszy zawodnik przedłuża piłkę głową w pole bramkowe. Po wybiciu dwaj przed polem karnym mają 5 sekund na podanie do boku i ponowne dośrodkowanie.

Mediana percentyla w swojej lidze: 41 (zakres 35–41, 3 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.

Mediana percentyla w swojej lidze: 12 (zakres 0–41, 3 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.

Struktura jednostki treningowej — Zasada, która przechodzi przez wszystkie bloki

Najpierw pozycja, potem piłka: ćwiczenie zaczyna się od ustawienia zawodników, a dopiero potem dochodzi piłka i rywal. Gdy ustawienie się rozjedzie, trener zatrzymuje grę — błąd poprawia się w miejscu, w którym powstał, a nie na omówieniu po treningu.

Struktura jednostki treningowej — Teza w jednym zdaniu

Jednostka zaczyna się piłką i wyprowadzeniem od bramkarza: rondo, wyprowadzenie pod pressingiem, pressing na sygnał, gra pod rywala, krótko stałe fragmenty. Każde ćwiczenie kończy się przejściem — po odbiorze albo po stracie gra trwa dalej.

Struktura i ustawienie — Ustawienie nominalne

Bez piłki ustawienie zmienia się pod rywala — 4-2-3-1, 4-3-3 albo trójka stoperów. Stałe jest krycie indywidualne z sygnałem — podaniem do bocznego stopera rywala — ale bez dużej liczby fauli: w każdym sezonie faule na mecz w środku albo w dolnej połowie ligi.

Mikrocykl tygodniowy — M−2

Plan na rywala: ustawienie przy piłce pod jego pressing, stałe fragmenty. Moduł: SFG (Rzut rożny na bliższy słupek).