Na 21 pytań o model gry i tydzień treningowy, na które obaj mają odpowiedź, odpowiadają tak samo w 10, inaczej w 11. Zbieżność 62% liczy też, jak daleko są odpowiedzi na skali. WNIOSEK
Gdzie odpowiadają inaczej
11 pytań. Pod każdym — uzasadnienie z modelu gry albo z liczb.
Raz czwórką, raz trójką — zależnie od rywala albo kadry
Czwórką obrońców (np. 4-3-3, 4-2-3-1, 4-4-2)
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Struktura i ustawienie — Ustawienie nominalne
Bez piłki ustawienie zmienia się pod rywala — 4-2-3-1, 4-3-3 albo trójka stoperów. Stałe jest krycie indywidualne z sygnałem — podaniem do bocznego stopera rywala — ale bez dużej liczby fauli: w każdym sezonie faule na mecz w środku albo w dolnej połowie ligi.
Struktura i ustawienie — Ustawienie nominalne
Bez piłki 4-3-3. Ustawienie to punkt wyjścia — Luis Enrique opisuje drużynę jako dwie piątki: pięciu za piłką, pięciu przed nią. Kto jest w której piątce, zależy od fazy akcji, nie od numeru na koszulce.
Nie — ten sam układ, zawodnicy tylko przesuwają się wyżej i szerzej
Tak — powstaje inny układ (np. 3-2-5 albo 2-3-5): boczny obrońca wchodzi do środka albo pomocnik schodzi do obrońców
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Budowanie — wyjście spod pressingu — Struktura w posiadaniu
Dwóch stoperów na tej samej wysokości, pivot przed nimi, boczni obrońcy wyżej i szerzej, dwóch pomocników za pierwszą linią pressingu rywala. Bramkarz zaczyna akcję, ale nie wchodzi w linię stoperów na stałe.
Budowanie — wyjście spod pressingu — Struktura w posiadaniu
Dwóch stoperów, pivot przed nimi i boczni obrońcy wchodzący do środka obok pivota — piątka za piłką. Pivot nie schodzi między stoperów, zostaje łącznikiem z linią pomocy; dzięki temu skrzydłowi nie muszą schodzić po piłkę do środka. Opis dotyczy PSG.
Skrzydłowy i boczny obrońca razem, na różnych wysokościach
Skrzydłowi
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Struktura i ustawienie — Kto daje szerokość
Szerokość daje boczny obrońca razem ze skrzydłowym — w tym samym kanale, na różnych wysokościach. Celne dośrodkowania na mecz: Nicea 4,3 (5/18), Ajax 3,6 (15/18), Porto 4,2 (6–7/18). Prawi obrońcy byli dostawcami: Anton Gaaei w Ajaksie 12 (7–11/294) stworzonych dużych okazji — najwięcej w zespole — Alberto Costa w Porto 8 (3–7/228) asyst.
Struktura i ustawienie — Kto daje szerokość
Szerokość dają skrzydłowi, a skrzydłowy ma wygrywać pojedynki. W każdym sezonie najlepszy dryblujący drużyny był w czołowej czwórce ligi w udanych dryblingach na 90 minut: Neymar 5,7 (1/293), Ousmane Dembélé 3,9 (2/282), Désiré Doué 3,0 (1/269), Khvicha Kvaratskhelia 2,7 (2–4/263). Dośrodkowania nie są stałą cechą: Barcelona 3,9 (9–10/20), PSG 3,2 (18/18), 4,7 (2–5/18), 4,0 (10–11/18) celnych na mecz.
Częściej niż większość drużyn
Przeciętnie
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Mediana percentyla w swojej lidze: 71 (zakres 18–76, 3 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.
Mediana percentyla w swojej lidze: 52 (zakres 0–94, 4 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.
Przeciętnie
Mniej niż większość drużyn
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Mediana percentyla w swojej lidze: 41 (zakres 24–59, 3 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.
Mediana percentyla w swojej lidze: 0 (zakres 0–5, 4 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.
Zatrzymuje piłkę i odbudowuje posiadanie
Zależy od sytuacji: gdy rywal zostawił przestrzeń albo odbiór był wysoko — atak; inaczej spokojne posiadanie
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Pressing i przejścia — Po co odzysk — co dzieje się z piłką po odbiorze
Odebrać piłkę tam, gdzie do bramki jest blisko, i nie oddawać jej długim podaniem. Udział długich podań w ostatniej trójce ligi w każdym sezonie: Nicea 4,0% (18/18), Ajax 5,0% (18/18), Porto 4,7% (16/18). Po odbiorze drużyna zostaje przy piłce; nie chodzi o szybki strzał, tylko o to, żeby rywal nie zaczął akcji od własnej bramki.
Pressing i przejścia — Po co odzysk — co dzieje się z piłką po odbiorze
Odzyskać piłkę w kilka sekund po stracie i grać dalej, zanim rywal się ustawi. Po odbiorze drużyna zostaje przy piłce — udział długich podań w ostatniej trójce ligi w każdym sezonie: Barcelona 7,5% (19/20), PSG 4,0% (17/18), 4,1% (16/18), 4,1% (17/18). Szybki atak jest tylko wtedy, gdy rywal zostawił przestrzeń.
Po odbiorze drużyna ma zatrzymać piłkę — szybki atak nie jest celem ćwiczeń
W grach pressingu i przejść — atak po odbiorze jest częścią gry (np. gol zaraz po odbiorze punktowany wyżej)
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Pressing i przejścia — Po co odzysk — co dzieje się z piłką po odbiorze
Odebrać piłkę tam, gdzie do bramki jest blisko, i nie oddawać jej długim podaniem. Udział długich podań w ostatniej trójce ligi w każdym sezonie: Nicea 4,0% (18/18), Ajax 5,0% (18/18), Porto 4,7% (16/18). Po odbiorze drużyna zostaje przy piłce; nie chodzi o szybki strzał, tylko o to, żeby rywal nie zaczął akcji od własnej bramki.
Ćwiczenie — Pressing 5 sekund po stracie · M−3
Odebrać piłkę w 5 sekund po stracie albo wrócić do ustawienia.
Reguła: Po stracie trzech najbliższych (w promieniu ok. 15 m) biegnie do piłki, reszta zamyka podania do środka i nie biegnie do piłki. Odbiór w 5 sekund — atak trwa dalej; bez odbioru — powrót do 4-1-4-1. Gol po odbiorze w 5 sekund za 2 punkty.
Przeciętna
Mniejsza niż w większości drużyn
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Mediana percentyla w swojej lidze: 41 (zakres 35–41, 3 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.
Mediana percentyla w swojej lidze: 11 (zakres 0–47, 4 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.
Osobnym blokiem biegowym i siłowym, obok gier
Przez gry — obciążenie reguluję wielkością pola, liczbą zawodników i czasem
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Mikrocykl tygodniowy — Teza w jednym zdaniu
Sześć dni pracy w tygodniu, z regeneracją w klubie dzień po meczu. Taktyka jest obecna od drugiego dnia po meczu, szczyt fizyczny przypada na środek tygodnia, a praca biegowa i siłowa jest osobnym blokiem na końcu treningu — nie tylko częścią gier.
Mikrocykl tygodniowy — Teza w jednym zdaniu
Pięć dni treningu w tygodniu: dzień po meczu wolny. Obciążenie ma jeden szczyt — trzeci i czwarty dzień po meczu — potem spada do aktywacji przed meczem. Praca fizyczna idzie przez gry o różnej wielkości pola, bez osobnych bloków biegowych i siłowych.
Forma bez rywala (ścisła), do tego małe gry i gry z bramkami
Gry pozycyjne, ronda i fragmenty gry
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Struktura jednostki treningowej — Zasada, która przechodzi przez wszystkie bloki
Najpierw pozycja, potem piłka: ćwiczenie zaczyna się od ustawienia zawodników, a dopiero potem dochodzi piłka i rywal. Gdy ustawienie się rozjedzie, trener zatrzymuje grę — błąd poprawia się w miejscu, w którym powstał, a nie na omówieniu po treningu.
Struktura jednostki treningowej — Teza w jednym zdaniu
Jednostka płynie od ronda do gry: dwa ronda, gra pozycyjna w strefach jako część główna, małe gry, gra 11v11, a na końcu krótko pressing po stracie i wykończenie. Bez osobnego bloku biegowego — intensywność jest w grach. Trener rzadko zatrzymuje ćwiczenie; omówienie jest po nim, przy tablicy.
Dużo — ustawienie przy piłce albo bez niej zmieniam pod rywala
Jeden dzień taktyki pod rywala; sposób gry zostaje ten sam
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Struktura i ustawienie — Ustawienie nominalne
Bez piłki ustawienie zmienia się pod rywala — 4-2-3-1, 4-3-3 albo trójka stoperów. Stałe jest krycie indywidualne z sygnałem — podaniem do bocznego stopera rywala — ale bez dużej liczby fauli: w każdym sezonie faule na mecz w środku albo w dolnej połowie ligi.
Mikrocykl tygodniowy — M−2
Małe pole, wysoka intensywność: gry 4v4–5v5 (Dwie piątki — 5v5+3) i taktyka pod rywala. Moduł: Obrona.
Tak samo w 10 pytaniach
Ta sama oś, dwa kolory
Percentyl na tle własnej ligi w każdym sezonie. Farioli u góry, L. Enrique u dołu każdej osi; liczba obok nazwy to mediana.
Atak pozycyjny
Przejście do obrony
Obrona
Stałe fragmenty gry
sezon pierwszego treneraokno, próba cząstkowa albo okres asystentamediana0 = najmniej w lidze · 100 = najwięcej
Fazy obok siebie
Atak pozycyjny
— Z piłką: budowanie, progresja, wykończenie
Francesco Farioli
1. etap — budowanie
Krótkie wyjście w każdym klubie. Udział długich w celnych podaniach w ostatniej trójce ligi we wszystkich trzech sezonach — we Francji, w Holandii i w Portugalii. Wybicia też na dole ligi. Rozgrywa stoper, nie bramkarz.
Struktura z piłką
Bez piłki ustawienie zmienia się pod rywala — 4-2-3-1, 4-3-3 albo trójka stoperów. Stałe jest krycie indywidualne z sygnałem — podaniem do bocznego stopera rywala — ale bez dużej liczby fauli: w każdym sezonie faule na mecz w środku albo w dolnej połowie ligi.
2. etap — progresja
Do pola karnego w tempie posiadania. Kontakty w polu karnym rywala na tym samym miejscu w lidze co posiadanie (najwyżej o jedno miejsce różnicy): Nicea 803 (8/18) przy posiadaniu 52,5% (7/18), Ajax 1117 (2/18) przy 57,8% (2/18), Porto 981 (3/18) przy 55,0% (4/18). Duże okazje w pierwszej szóstce ligi we wszystkich trzech sezonach: Nicea 80 (6/18), Ajax 111 (2/18), Porto 97 (3/18).
3. etap — wykończenie
Sytuacje były zawsze, skuteczność — nie. xG w pierwszej siódemce ligi we wszystkich trzech sezonach (Nicea 50,5 (7/18), Ajax 66,3 (2/18), Porto 62,6 (3/18)), ale bilans goli wobec xG od najgorszego w lidze w Nicei (−10,5 (18/18)) przez środek w Ajaksie (+0,7 (12/18)) do +3,4 (7/18) w Porto. Nicea przy siódmym xG w lidze strzeliła 40 (13/18) goli.
Luis Enrique
1. etap — budowanie
Krótkie wyjście w każdym z czterech sezonów: udział długich w celnych podaniach w ostatniej trójce ligi, wybicia na dole. Pierwsze podania raz u stopera, raz u pivota — zależnie od kadry.
Struktura z piłką
Bez piłki 4-3-3. Ustawienie to punkt wyjścia — Luis Enrique opisuje drużynę jako dwie piątki: pięciu za piłką, pięciu przed nią. Kto jest w której piątce, zależy od fazy akcji, nie od numeru na koszulce.
2. etap — progresja
Najwięcej piłki i najwięcej obecności w polu karnym rywala — w każdym z czterech sezonów pierwsze miejsce w lidze w obu. Posiadanie: Barcelona 66,0% (1/20), PSG 65,5% (1/18), 68,4% (1/18), 68,8% (1/18); kontakty w polu karnym rywala: Barcelona 1389 (1/20), PSG 1039 (1/18), 1299 (1/18), 1215 (1/18). Duże okazje w pierwszej dwójce ligi każdego sezonu: Barcelona 127 (1/20), PSG 106 (1/18), 184 (1/18), 125 (2/18).
3. etap — wykończenie
Najwięcej goli w lidze w każdym z czterech sezonów — przede wszystkim z liczby sytuacji, nie ze skuteczności. W PSG xG zawsze najwyższe w lidze (69,4 (1/18), 89,9 (1/18), 72,1 (1/18)), a gole ponad xG: +11,6 (2/18) w sezonie z Kylianem Mbappé, potem +2,1 (7/18) i +1,9 (7/18). W sezonie 2024/25 PSG zmarnowało najwięcej dużych okazji w lidze — 115 (1/18) ze 184 — i strzeliło najwięcej goli.
Przejście do obrony
— Po stracie: kontrpressing, pressing, zabezpieczenie
Francesco Farioli
Pressing i kontrpressing
Pressing wysoko bez fauli. Odzyski w tercji ataku w górnej trzeciej ligi w każdym sezonie — Nicea 5,0 (3–4/18), Ajax 4,4 (4–6/18), Porto 5,1 (2/18) — a faule ani razu w górnej trzeciej: Nicea 11,8 (14/18), Ajax 10,2 (11/18), Porto 13,9 (8–9/18). Inaczej niż u Tudora, gdzie pressing indywidualny szedł w parze z faulami.
Struktura przy stracie
Po stracie pressing wysoko i obrona, która mało traci. Odzyski w tercji ataku w górnej trzeciej ligi we wszystkich trzech sezonach: Nicea 5,0 (3–4/18), Ajax 4,4 (4–6/18), Porto 5,1 (2/18). Gole stracone na mecz — najmniej w lidze w każdym sezonie (Nicea 0,9 (18/18), Ajax 0,9 (18/18), Porto 0,5 (18/18)), czyste konta — najwięcej. Faule przy tym w środku albo w dolnej połowie ligi: Nicea 11,8 (14/18), Ajax 10,2 (11/18), Porto 13,9 (8–9/18).
Luis Enrique
Pressing i kontrpressing
Odbiór wysoko bez fauli. Odzyski w tercji ataku w pierwszej dwójce ligi w każdym sezonie — Barcelona 5,3 (1/20), PSG 5,6 (2/18), 5,4 (2/18), 5,8 (1/18) — a faule i żółte kartki najmniej w lidze za każdym razem. Faule na mecz: Barcelona 11,1 (19–20/20), PSG 10,4 (18/18), 9,0 (18/18), 9,2 (18/18).
Struktura przy stracie
Po stracie piłka wraca wysoko. Odzyski w tercji ataku w pierwszej dwójce ligi w każdym sezonie: Barcelona 5,3 (1/20), PSG 5,6 (2/18), 5,4 (2/18), 5,8 (1/18). Przechwyty, wybicia i faule na dole ligi — drużyna z piłką rzadko musi bronić w głębi. Gole stracone: zawsze wśród czterech najlepszych obron ligi (Barcelona 1,0 (18/20), PSG 1,0 (15–17/18), 1,0 (18/18), 0,9 (18/18) na mecz).
Obrona
— Bez piłki: blok, linia, pole karne
Francesco Farioli
Obrona zorganizowana
Najmniej straconych goli w lidze w każdym z trzech sezonów — i przy tym mało bronienia. Gole stracone na mecz: Nicea 0,9 (18/18), Ajax 0,9 (18/18), Porto 0,5 (18/18) (pozycja od największej liczby straconych); czyste konta Nicea 17 (1/18), Ajax 16 (1/18), Porto 21 (1/18) — najwięcej w lidze za każdym razem. Obrona Fariolego zaczyna się od piłki: rywal, który jej nie ma, nie strzela.
Luis Enrique
Obrona zorganizowana
Mało straconych goli, bo rywal rzadko ma piłkę. Gole stracone na mecz wśród czterech najmniejszych w lidze w każdym sezonie: Barcelona 1,0 (18/20), PSG 1,0 (15–17/18), 1,0 (18/18), 0,9 (18/18) (pozycja od największej liczby straconych). Czyste konta nie są stałą cechą: Barcelona 13 (3–4/20), PSG 12 (5–6/18), 7 (11–13/18), 18 (1/18) — od pierwszego miejsca w lidze do środka tabeli.
Przejście do ataku
— Po odbiorze: co dzieje się z piłką
Francesco Farioli
Po odbiorze
Odebrać piłkę tam, gdzie do bramki jest blisko, i nie oddawać jej długim podaniem. Udział długich podań w ostatniej trójce ligi w każdym sezonie: Nicea 4,0% (18/18), Ajax 5,0% (18/18), Porto 4,7% (16/18). Po odbiorze drużyna zostaje przy piłce; nie chodzi o szybki strzał, tylko o to, żeby rywal nie zaczął akcji od własnej bramki.
Luis Enrique
Po odbiorze
Odzyskać piłkę w kilka sekund po stracie i grać dalej, zanim rywal się ustawi. Po odbiorze drużyna zostaje przy piłce — udział długich podań w ostatniej trójce ligi w każdym sezonie: Barcelona 7,5% (19/20), PSG 4,0% (17/18), 4,1% (16/18), 4,1% (17/18). Szybki atak jest tylko wtedy, gdy rywal zostawił przestrzeń.
Stałe fragmenty gry
— Rożne, wolne, obrona stałych fragmentów
Francesco Farioli
Stałe fragmenty
Dużo rzutów rożnych, przeciętny udział stałych fragmentów w golach, mało goli straconych w ten sposób. Rzuty rożne w czołowej czwórce ligi w każdym sezonie: Nicea 184 (2–3/18), Ajax 189 (4/18), Porto 192 (3/18). Udział stałych fragmentów w golach w dolnej połowie ligi: Nicea 15,0% (11/18), Ajax 17,9% (11/18), Porto 22,7% (12/18). Rożne są skutkiem posiadania, nie osobną bronią.
Luis Enrique
Stałe fragmenty
Najwięcej rzutów rożnych w lidze w każdym sezonie, ale udział stałych fragmentów w golach jest mały — bo goli w ogóle strzelali najwięcej w lidze. Rzuty rożne: Barcelona 241 (1/20), PSG 198 (1/18), 216 (1/18), 216 (1/18). Udział stałych fragmentów w golach — w dolnej części ligi w trzech sezonach z czterech: Barcelona 16,4% (17/20), PSG 11,1% (17/18), 7,6% (18/18), 17,6% (10/18). Rożne są skutkiem posiadania i gry w polu karnym rywala.