Na 16 pytań o model gry i tydzień treningowy, na które obaj mają odpowiedź, odpowiadają tak samo w 10, inaczej w 6. Zbieżność 76% liczy też, jak daleko są odpowiedzi na skali. WNIOSEK
Gdzie odpowiadają inaczej
6 pytań. Pod każdym — uzasadnienie z modelu gry albo z liczb.
Raz czwórką, raz trójką — zależnie od rywala albo kadry
Czwórką obrońców (np. 4-3-3, 4-2-3-1, 4-4-2)
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Struktura i ustawienie — Ustawienie nominalne
3-4-2-1 w Leverkusen, 4-2-3-1 w Realu Madryt.
Struktura i ustawienie — Ustawienie nominalne
Bez piłki 4-3-3. Ustawienie to punkt wyjścia — Luis Enrique opisuje drużynę jako dwie piątki: pięciu za piłką, pięciu przed nią. Kto jest w której piątce, zależy od fazy akcji, nie od numeru na koszulce.
Wchodzi między stoperów jako dodatkowy rozgrywający
Gra krótko, ale nie jest głównym rozgrywającym
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Budowanie — wyjście spod pressingu — Skąd przewaga w pierwszej linii
3+1: trójka stoperów rozchodzi się na szerokość pola karnego, bramkarz wchodzi między nich jako czwarty budujący.
Budowanie — wyjście spod pressingu — Skąd przewaga w pierwszej linii
Bramkarz w budowaniu — tylko w Barcelonie wyraźnie. Celne podania na 90 minut wśród bramkarzy ligi: Marc-André ter Stegen 27,0 (2/21 wśród bramkarzy), Gianluigi Donnarumma 23,8 (6/18 wśród bramkarzy) i 19,9 (8/18 wśród bramkarzy), Lucas Chevalier 20,6 (11/19 wśród bramkarzy). W PSG pierwsze podania należą do stoperów i pivota, nie do bramkarza.
Wahadłowi (gramy trójką stoperów)
Skrzydłowi
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Struktura i ustawienie — Kto daje szerokość
Tylko dwaj wahadłowi. Dzięki temu dwie „dziesiątki” grają w półkorytarzach, a nie na skrzydłach. Wahadłowi wchodzą w pole karne zamiast dośrodkowywać — w sezonie 2023/24 celnych dośrodkowań drużyna miała przeciętnie.
Struktura i ustawienie — Kto daje szerokość
Szerokość dają skrzydłowi, a skrzydłowy ma wygrywać pojedynki. W każdym sezonie najlepszy dryblujący drużyny był w czołowej czwórce ligi w udanych dryblingach na 90 minut: Neymar 5,7 (1/293), Ousmane Dembélé 3,9 (2/282), Désiré Doué 3,0 (1/269), Khvicha Kvaratskhelia 2,7 (2–4/263). Dośrodkowania nie są stałą cechą: Barcelona 3,9 (9–10/20), PSG 3,2 (18/18), 4,7 (2–5/18), 4,0 (10–11/18) celnych na mecz.
Średnio-wysoko
Wysoko, blisko połowy boiska
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Faza obronna — Wysokość linii i bloku
Blok średnio-wysoki: linia obrony 40–45 m od własnej bramki, kompaktność do 25 m. Stoper środkowy nigdy nie wychodzi z linii.
Faza obronna — Wysokość linii i bloku
Wysoka linia obrony za pressingiem po stracie. Pięciu zawodników za piłką ustawia się w dwóch liniach — trzech i dwóch — żeby po stracie zamknąć środek, zanim rywal podniesie głowę. Wysokości linii statystyki meczowe nie podają, więc tu nie ma liczby.
Stały, osobny blok w jednostce — co tydzień, z własnym czasem
Krótka część jednostki w dniu przed meczem
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Stałe fragmenty gry — Miejsce w tygodniu i osoba odpowiedzialna
Pełny blok 20–25 min w dniu przedmeczowym (M−1): najniższe obciążenie, najwyższa koncentracja, miejsce w tygodniu, którego nic nie wypiera. Przy trzech treningach w tygodniu blok nie jest skracany. Treningi Leverkusen nie są publiczne — umiejscowienie bloku to rekonstrukcja; zmierzony jest tylko wynik w golach ze SFG.
Stałe fragmenty gry — Miejsce w tygodniu i osoba odpowiedzialna
Stałe fragmenty w dniu przed meczem, razem z aktywacją: rutyny rzutów rożnych w ataku i ustawienie w obronie. Reszta tygodnia to gry pozycyjne i pressing.
Przeciętna
Mniejsza niż w większości drużyn
Uzasadnienie obu odpowiedzi
Mediana percentyla w swojej lidze: 53 (zakres 41–65, 2 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.
Mediana percentyla w swojej lidze: 11 (zakres 0–47, 4 okresy jako pierwszy trener). 0 = najmniej w lidze, 100 = najwięcej; od 67 w górę — „więcej”, do 33 — „mniej”.
Tak samo w 10 pytaniach
Ta sama oś, dwa kolory
Percentyl na tle własnej ligi w każdym sezonie. Alonso u góry, L. Enrique u dołu każdej osi; liczba obok nazwy to mediana.
Atak pozycyjny
Przejście do obrony
Obrona
Stałe fragmenty gry
sezon pierwszego treneraokno, próba cząstkowa albo okres asystentamediana0 = najmniej w lidze · 100 = najwięcej
Fazy obok siebie
Atak pozycyjny
— Z piłką: budowanie, progresja, wykończenie
Xabi Alonso
1. etap — budowanie
Budowanie to faza, której Alonso poświęca najwięcej czasu treningowego. Efekt widać w wybiciach: Leverkusen 2023/24 — najmniej w Bundeslidze, Real 2025/26 — najmniej w LaLidze.
Struktura z piłką
3-4-2-1 w Leverkusen, 4-2-3-1 w Realu Madryt.
2. etap — progresja
Progresja opiera się na dwóch zawodnikach o różnych zadaniach: „szóstka” decyduje kiedy, „dziesiątka” decyduje gdzie. Reszta zespołu zajmuje pozycje, które te decyzje umożliwiają.
3. etap — wykończenie
Pole karne wypełniają wahadłowi. W 3-4-2-1 do napastnika i dwóch „dziesiątek” dochodzi wahadłowy z przeciwnej strony, który wbiega na daleki słupek — piłka wchodzi w pole karne podaniem, nie dośrodkowaniem.
Luis Enrique
1. etap — budowanie
Krótkie wyjście w każdym z czterech sezonów: udział długich w celnych podaniach w ostatniej trójce ligi, wybicia na dole. Pierwsze podania raz u stopera, raz u pivota — zależnie od kadry.
Struktura z piłką
Bez piłki 4-3-3. Ustawienie to punkt wyjścia — Luis Enrique opisuje drużynę jako dwie piątki: pięciu za piłką, pięciu przed nią. Kto jest w której piątce, zależy od fazy akcji, nie od numeru na koszulce.
2. etap — progresja
Najwięcej piłki i najwięcej obecności w polu karnym rywala — w każdym z czterech sezonów pierwsze miejsce w lidze w obu. Posiadanie: Barcelona 66,0% (1/20), PSG 65,5% (1/18), 68,4% (1/18), 68,8% (1/18); kontakty w polu karnym rywala: Barcelona 1389 (1/20), PSG 1039 (1/18), 1299 (1/18), 1215 (1/18). Duże okazje w pierwszej dwójce ligi każdego sezonu: Barcelona 127 (1/20), PSG 106 (1/18), 184 (1/18), 125 (2/18).
3. etap — wykończenie
Najwięcej goli w lidze w każdym z czterech sezonów — przede wszystkim z liczby sytuacji, nie ze skuteczności. W PSG xG zawsze najwyższe w lidze (69,4 (1/18), 89,9 (1/18), 72,1 (1/18)), a gole ponad xG: +11,6 (2/18) w sezonie z Kylianem Mbappé, potem +2,1 (7/18) i +1,9 (7/18). W sezonie 2024/25 PSG zmarnowało najwięcej dużych okazji w lidze — 115 (1/18) ze 184 — i strzeliło najwięcej goli.
Przejście do obrony
— Po stracie: kontrpressing, pressing, zabezpieczenie
Xabi Alonso
Pressing i kontrpressing
Counter-press jako konieczność wynikająca z ustawienia: 3-4-2-1 zostawia przy stracie pięciu zawodników wysoko, którzy nie mają jak wrócić.
Struktura przy stracie
Przy stracie broni trójka z tyłu przeciw kontratakowi. Dlatego kontrpressing jest w tym modelu koniecznością, nie wyborem stylu.
Luis Enrique
Pressing i kontrpressing
Odbiór wysoko bez fauli. Odzyski w tercji ataku w pierwszej dwójce ligi w każdym sezonie — Barcelona 5,3 (1/20), PSG 5,6 (2/18), 5,4 (2/18), 5,8 (1/18) — a faule i żółte kartki najmniej w lidze za każdym razem. Faule na mecz: Barcelona 11,1 (19–20/20), PSG 10,4 (18/18), 9,0 (18/18), 9,2 (18/18).
Struktura przy stracie
Po stracie piłka wraca wysoko. Odzyski w tercji ataku w pierwszej dwójce ligi w każdym sezonie: Barcelona 5,3 (1/20), PSG 5,6 (2/18), 5,4 (2/18), 5,8 (1/18). Przechwyty, wybicia i faule na dole ligi — drużyna z piłką rzadko musi bronić w głębi. Gole stracone: zawsze wśród czterech najlepszych obron ligi (Barcelona 1,0 (18/20), PSG 1,0 (15–17/18), 1,0 (18/18), 0,9 (18/18) na mecz).
Obrona
— Bez piłki: blok, linia, pole karne
Xabi Alonso
Obrona zorganizowana
Obrona przez posiadanie: model ogranicza liczbę sytuacji, w których obrona w ogóle jest potrzebna. Leverkusen 2023/24 stracił 24 bramki — rekord klubu.
Luis Enrique
Obrona zorganizowana
Mało straconych goli, bo rywal rzadko ma piłkę. Gole stracone na mecz wśród czterech najmniejszych w lidze w każdym sezonie: Barcelona 1,0 (18/20), PSG 1,0 (15–17/18), 1,0 (18/18), 0,9 (18/18) (pozycja od największej liczby straconych). Czyste konta nie są stałą cechą: Barcelona 13 (3–4/20), PSG 12 (5–6/18), 7 (11–13/18), 18 (1/18) — od pierwszego miejsca w lidze do środka tabeli.
Przejście do ataku
— Po odbiorze: co dzieje się z piłką
Xabi Alonso
Po odbiorze
Strata ma się zdarzyć tam, gdzie zespół jest już ustawiony do odbioru — straty piłki były projektowane. Leverkusen miał jednocześnie najwięcej w lidze posiadania i odzysków w tercji ataku: przewaga strukturalna, nie wysiłkowa.
Luis Enrique
Po odbiorze
Odzyskać piłkę w kilka sekund po stracie i grać dalej, zanim rywal się ustawi. Po odbiorze drużyna zostaje przy piłce — udział długich podań w ostatniej trójce ligi w każdym sezonie: Barcelona 7,5% (19/20), PSG 4,0% (17/18), 4,1% (16/18), 4,1% (17/18). Szybki atak jest tylko wtedy, gdy rywal zostawił przestrzeń.
Stałe fragmenty gry
— Rożne, wolne, obrona stałych fragmentów
Xabi Alonso
Stałe fragmenty
Drużyna dominująca piłkę zwykle jest przy stałych fragmentach przeciętna, bo jej model opiera się na grze otwartej. U Alonso stałe fragmenty są realną bronią, a nie dodatkiem.
Luis Enrique
Stałe fragmenty
Najwięcej rzutów rożnych w lidze w każdym sezonie, ale udział stałych fragmentów w golach jest mały — bo goli w ogóle strzelali najwięcej w lidze. Rzuty rożne: Barcelona 241 (1/20), PSG 198 (1/18), 216 (1/18), 216 (1/18). Udział stałych fragmentów w golach — w dolnej części ligi w trzech sezonach z czterech: Barcelona 16,4% (17/20), PSG 11,1% (17/18), 7,6% (18/18), 17,6% (10/18). Rożne są skutkiem posiadania i gry w polu karnym rywala.
